Bombay Bicycle Club - A Different Kind of Fix (2011)

De rock van het prima eerste album is terug op A Different Kind of Fix, echter gemengd met een - soms dromerige - synthesizersound. Dit leidt tot een lekkere en tegelijk mooie plaat. De band en producers hebben zo een fraaie draai gegeven aan de sound van de Bombay Bicycle Club.

How Can You Swallow So Much Sleep is een mooi begin wat lekker loopt. Bad Timing is wat donkerder met een heerlijke gitaar. Op Your Eyes hoor je echter heel mooi die mix van gitaren en dromerige synthesizers. Wat een fantastische climax heeft dat nummer! De eerste drie openingsnummers zijn erg goed.

Nog dromeriger wordt het op Lights Out, Words Gone. Logisch ook bij zo'n titel en ook dat de lead van een jongen en een meisje is. Erg mooi liedje! Take the Right One loopt wat sneller en heeft zowaar een lichte shoegaze-achtige gitaarmuur. Dan Shuffle 'en we door aan de hand van een honky tonky pianootje met een leuk poppy liedje. Een vleugje Coldplay is er verderop in dit nummer te horen.

Beggars begint als een Folk nummer, het heeft wat weg van de sound van Fleet Foxes op hun debuutalbum. Gelukkig wel zo'n nummer met wat vaart, met een fijn drummetje erin. Leave It gaat enigzins door op die ingeslagen weg, nu aan de hand van het fijne gepingel op de gitaar. Het klinkt uiteindelijk wat als Coldplay meets Fleet Foxes, net als Fracture, wat wat slomer en rusiger is, maar oh zo mooi: vooral als de drum er op het einde ook nog bij komt. Die heerlijke droge drum komt trouwens van het nummer Forever In My Life van het album Sign 'o' the Times van Prince.
Deze drie 'folk' achtige nummers vormen een ander hoogtepunt op dit album.

Op What You Want horen we weer een lichte Shoegaze gitaarsound: prettig. Favourite Day klinkt bij de opening en in de coupletten als een soort van traditional. Not my cup of tea... gelukkig zijn refrein en bridge wel mooi aan de van hand van een heldere piano en zweverige violen. Over zweverig en een heldere piano gesproken: dat hoor je terug op Still, het slotnummer. Dit is eerder een soort van Radiohead achtig nummer. Erg mooie afsluiter van een erg mooi album. Knap voor zo'n jonge veelbelovende band!

Bombay Bicycle Club was voor mij onbekend. De naam gaf de verwachting van lichte rockmuziek met een beetje Indiase invloeden. De verwachting bleek verkeerd. Bombay Bicycle Club maakt frisse en makkelijk luisterbare dansmuziekjes, met hier en daar een leuke ballad.

Na de eerste luisterbeurt van deze plaat was ik verre van overtuigd. Het klonk allemaal wat standaard en afgekeken van verschillende indiebandjes. Het was niet zoveel wat mij betreft. Na het album eventjes wat rust gegeven te hebben begon ik gisteren weer met luisteren en wat bleek? Het bleek dat het eerste nummer stiekem wel heel leuk was.

Okee, ik werd pas overtuigd toen ik het laatste nummer hoorde. Still is een prachtig nummer, hoge stem, mooie piano en niets meer. Het zit heel simpel in elkaar en ik zou het bij wijze van spreke zelf kunnen spelen, maar zoals bij veel kunst, je moet er ook maar op komen. Bombay Bicycle Club doet het maar weer.

Nadat ik overtuigd was door Still vielen ook andere nummers op zijn plaats, waaronder het eerste nummer dat stiekem wel heel verfrissend bleek. How Can You Swallow So Much Sleep is heel representatief voor de rest van het album. Leuke gitaartjes, makkelijke melodietjes en een fijne stem zorgen ervoor dat ik er een leuk album bij heb in mijn verzameling.

Ik denk dat ik maar eens naar het eerdere werk van deze band moet gaan kijken, als ik het zo bekijk zijn die nog beter.

klik