Andrew Bird - Andrew Bird & the Mysterious Production of Eggs (2005)

Erg goed album. Geweldige naam ook Vooral "A Nervous Tic Motion of the Head to the Left" vind ik erg goed.

.... de beste nummers zitten aan het begin.

Vreemd dat ik het nummer A Nervous Tic Motion of the Head to the Left al 2 jaar in mijn bezit heb...

Geweldig album. Wat kan die man fluiten!!!

De beste nummers stonden al op Weather Systems inderdaad.. Maar de uitvoering is wel nieuw geloof ik. Hele aardige plaat. Superverpakking ook.
The Happy Birthday Song is ook geweldig voor een compilatie die je maakt ten gelegenheid van een..

Wat een mooi album is dit zeg, en inderdaad, wat kan die man fluiten.. erg geinig. Vooral A Nervous Tic Motion of the Head to the Left en Opposite Day zijn gewoon erg mooie nummers.

Wow toch nog een ontdekking zo aan het eind vanhet jaar. Schandalig laat, maar beter dan nooit.

Heerlijk doordachte pop. Je kunt duidelijk horen dat de man klassiek geschoold is. Maar gelukkig gaat hij nooit over het randje, zodat de muziek topzwaar wordt (iets waar Rufus Wainwright op 'Want Two wel is ingetrapt).

Nee heerlijke pop melodie met genoeg geavonturier en kartelrandjes.

4*

Sovay is misschien wel mijn favoriete liedje uit 2005. Wat een heeeeerlijk relaxt nummertje dat van voor tot achter perfect in elkaar steekt.

ben aant luisteren naar 'masterfade', de rest ken ik niet, van tzelfde niveau?

masterfade is wel m'n favoriet, maar de rest is zeker ook de moeite van 't luisteren waard

Voor wat de hoes betreft: schitterend
Zo dat is alvast één. Nu de muziek nog, en daar is ook helemaal niets mis mee.
Alleen al het mooie Savoy zet bij mij al snel de toon (daarna volgen nog veel meer juweeltjes).

Het is het zwierige wat ik bij een Rufus Wainwright hoor en tegelijkertijd toch de ingehouden toon. Een knappe combinatie.
Ik snap ook wel wat dudehere daarmee bedoelde te zeggen (alleen vind ik de bravoure, en daarmee het over het randje gaan, van een Wainwright juist veel spannender: hier is het soms net even te braaf).

Een intrigerend album dat veel luisterbeurten vraagt voor het alle schatten bloot weet te leggen.

En hopelijk weet de hoezen-K.O. wat aandacht te vestigen op Andrew Bird & the Mysterious Production of Eggs.

en nu ook Wheater systems luisteren, want die vond ik persoonlijk nét iets beter

Had ik al gedaan, alleen nog niet beoordeeld (is inmiddels wel gedaan)
Heel erg mooi ook, en doet niet onder voor deze cd.

Voor de liefhebbers: Sovay is soms ook te vinden op het album Weather Systems (Europese versie).
Opmerkelijk, omdat dit album uit 2003 stamt en die Europese versie uit 2004 (altijd nog eerder dan 2005 dus).

A Nervous Tic... en vooral Masterfade zijn briljant.

4,5

Ik had nog nooit gehoord van deze man, totdat ik deze plaat laatst bij een vriend in de kast zag staan. De hoes trok meteen me aandacht, en dus de plaat maar eens geleend, en thuis opgezet.

Pats Boem! Het was meteen raak! Wat een ongelooflijk mooie en eerlijke plaat! Prachtige klanken en melodiën vloeien als een fantastisch geheel het oor binnen, en ik wil na het horen hiervan dan ook niks anders dan lekker genieten van deze muziek, en het allemaal lekker over me heen laten komen.

We horen al snel een heerlijk warm gitaar spel, dat het hele album fantastisch weet aan te houden, en daarbij ook altijd blijft boeien. En dan die prachtige pure zang. Ronduit schitterend. Daarbij horen we dan ook mooie strijkers en andere leuke klanken, zoals gefluit. Ook dit is zeker een aanwinst voor de pracht van dit album.

Dan komen we al heel snel op de 5* voor deze plaat. En dat is dik verdiend ook. Een waar meesterwerkje, en het zou mij dan ook niks verbazen als deze binnen niet al te lange tijd een plaats in mijn top10 weet te veroveren

En binnenkort live in Rotown, Rotterdam: dat wil ik natuurlijk zien

Goed dat je het zegt, maar eens kijken of ik daar een gaatje voor kan vrij maken tussen mijn examens!

Jemig wat een mooi album is dit zeg. Moeilijk uit te drukken wat ik ervan vind. Ingetogen maar toch uitbundig. Nummers als Fake Palindromes doen met hun zuiderse/oosterse (?) sfeertje heel zomers aan. Heerlijk met dit weer

4,5*

Toegetreden tot mijn 5 sterren albums. Werkelijk schitterend hoe die man muziek kan maken Kijk maar eens naar dit en de rest van het Bonnaroo concert op YouTube en laat je zelf overtuigen.

Hulde

Schitterend album!

Geweldig album, vooral Fake Palindromes is een erg vet nummer

Ik had deze plaat 3 maanden niet geluisterd maar vond het destijds na een luisterbeurt of 7 een heel goede plaat. Jammer genoeg blijkt de houdbaarheidsatum ver overschreven nu ik hem nog eens luister. Doe mij de opvolger maar, die blijft tenminste hangen.

4,5 -> 3,5

Omdat ik deze plaat inmiddels hoog in mijn top 10 heb staan, heb ik toch maar even de moeite genomen om een wat langer stukje te schrijven.

Andrew Bird, een man die voor mij de term 'muzikant' meer dan waarmaakt. Wanneer ik hem hoor of zie spelen denk ik altijd weer: hier is iemand aan het werk die passie heeft voor muziek en weet hoe hij muziek moet maken. Iemand die zijn instrumenten beheerst.

Het album opent met een instrumentaal nummer, met veel strijkers. Mooi en warm. Dat zijn eigelijk 2 termen die het hele album in het kort omschrijven. Bij Sovay horen we dan voor het eerst de warme stem van meneer Bird. Schitterende track, een van de hoogtepunten van dit album. Mooie ingetogen gitaar loopjes, zachte brushes op de drum, hier en daar wat toetsen, en er is zelfs al wat van het befaamde gefluit te horen. A Nervous Tick Motion of the Head to the Left kenmerkt zich dan door die fluit melodieën. Erg leuk en speels. Fake Palindromes opent een stuk hectischer. Voor mij had dat niet perse gehoeven, maar gelukkig kent het nummer ook rust. Opzich een redelijke hele redelijke track, maar voor mij toch de minste van de plaat.

Measuring Cups is voor mij dan het beste nummer van het album en tevens mijn kennis making met Andrew Bird. Daar zal dan altijd wel een stukje persoonlijke betekenis bij zitten. Desalniettemin een schitterende gevoelige track, subtiele strijkers... fantastisch! Breaking on A Myth slaat dan net een wat andere weg in. Minder warm, maar daarom niet minder mooi. De viool stukken zorgen er voor dat het allemaal goed uit de verf komt en er genoeg spanning valt te beleven. Het wordt dan weer een stuk zoeter bij Masterfade. Mooi nummer waar we weer gefluit kunnen horen, en ook hier en daar wat subtiele klanken die ontstaan door het tokkelen op de viool. Ik blijf dat altijd een ontzettend mooie manier van viool spelen vinden. Dat is nou echt geluid waar ik op verliefd kan worden. Op dit moment besef ik mij altijd weer wat voor een geweldige muziek deze plaat bevat.

Opposite Day begint ietwat sprookjesachtig en maakt daarna wederom gebruik van subtiele strijkers en tokkel geluiden.
Dan worden de subtiele tokkel klanken van de viool naar de voorgrond gehaald en gaan nu een hoofdrol spelen in Skin Is My. Een iets ruigere track, die goed uit de verf komt en waarbij de percussie ook een meer opvallende rol gaat spelen. Lekkere rauwe en afstekende solo ook. Een nummer als dit laat zien dat er een perfecte balans aanwezig is op dit album, waardoor het nooit te zoet wordt en er genoeg valt te ontdekken. Meneer Bird heeft veel in huis.

In The Naming of Things is de gitaar dan weer duidelijker aanwezig. Maar het zijn vooral de strijkers die de solo verzorgen waardoor de track interessant wordt. MX Missiles brengt weer wat meer rust. Mooi gitaar getokkel, hier en daar een leuk belletje en een warme stem doet de rest.

Dan krijgen we een muzikaal intermezzo. Daar waar het openingsnummer mooi en warm was, is deze een stuk killer en ijziger, maar wel een schitterend stukje muziek en tevens een mooi contrast. Tables and Chairs klinkt weer erg warm en lief, met leuke belletjes. Schattig nummertje. Een geweldig album wordt dan afgesloten door The Happy Birthday Song. Een track die voor mij nog eens benadrukt dat ik wederom heb genoten van een geniaal stukje muziek.

Andrew Bird heeft mij laten kennis maken met een meesterwerk van een plaat, waar ik werkelijk niks op kan aanmerken. Hier is een muzikant met passie en liefde aan het werk geweest en heeft een fantastisch stukje muziek afgeleverd. Een schitterend tapijt van warme en subtiele klanken, maar met voldoende contrast om de spanning erin te houden. Dit album is in korte tijd gegroeid tot een van mijn favorieten, en blijft voorlopig nog lange tijd in mijn top 10 vertoeven. 5 sterren met een griffel!

hahaha die titel alleen al.. Heb wel vaak van deze meneer gehoord, wordt eens tijd me meer hierin te gaan verdiepen.>
Ik vind de cover en de titel van dit album nu al geweldig en sommige tracktitles ook .. vandaag eens even een poginkje wagen.

Erg mooi album, dat ik de laatste tijd niet al te veel meer heb geluisterd. Onterecht, zo blijkt nu ik hem weer luister. Alleen het ontzettend relaxte Sovay en het oosters klinkende Fake Palindromes al, wow! Ook live een erg goede performer trouwens, dit vogeltje. Want fluiten dat kan ie

Heb deze gekocht toen die uitkwam en toen in bovenzaal paradiso stikhete dag gezien;prachtig. Maar nu is tie toch veel te gedateerd. En dat fluitje wordt irritant. Hij kan maar 1 kunstje. Deze gaat op de verkoopstapel. Weg ermee!!

Maar één kunstje? Volgens mij zijn er weinig artiesten zo veelzijdig als Andrew Bird

Ik kan me ook niet in de bewering vinden van 'maar 1 kunstje kunnen'. Dat kan alleen maar van mensen komen die niet bekend zijn met het oude werk van Andrew Bird. Daar maakt alle zoetsappigheid plaats voor muziek van een heel ander kaliber. Ik raad die mensen dan ook aan om daarvan eens wat te luisteren.