Andrew Bird - Andrew Bird & the Mysterious Production of Eggs (2005)

Omdat ik deze plaat inmiddels hoog in mijn top 10 heb staan, heb ik toch maar even de moeite genomen om een wat langer stukje te schrijven.

Andrew Bird, een man die voor mij de term 'muzikant' meer dan waarmaakt. Wanneer ik hem hoor of zie spelen denk ik altijd weer: hier is iemand aan het werk die passie heeft voor muziek en weet hoe hij muziek moet maken. Iemand die zijn instrumenten beheerst.

Het album opent met een instrumentaal nummer, met veel strijkers. Mooi en warm. Dat zijn eigelijk 2 termen die het hele album in het kort omschrijven. Bij Sovay horen we dan voor het eerst de warme stem van meneer Bird. Schitterende track, een van de hoogtepunten van dit album. Mooie ingetogen gitaar loopjes, zachte brushes op de drum, hier en daar wat toetsen, en er is zelfs al wat van het befaamde gefluit te horen. A Nervous Tick Motion of the Head to the Left kenmerkt zich dan door die fluit melodieën. Erg leuk en speels. Fake Palindromes opent een stuk hectischer. Voor mij had dat niet perse gehoeven, maar gelukkig kent het nummer ook rust. Opzich een redelijke hele redelijke track, maar voor mij toch de minste van de plaat.

Measuring Cups is voor mij dan het beste nummer van het album en tevens mijn kennis making met Andrew Bird. Daar zal dan altijd wel een stukje persoonlijke betekenis bij zitten. Desalniettemin een schitterende gevoelige track, subtiele strijkers... fantastisch! Breaking on A Myth slaat dan net een wat andere weg in. Minder warm, maar daarom niet minder mooi. De viool stukken zorgen er voor dat het allemaal goed uit de verf komt en er genoeg spanning valt te beleven. Het wordt dan weer een stuk zoeter bij Masterfade. Mooi nummer waar we weer gefluit kunnen horen, en ook hier en daar wat subtiele klanken die ontstaan door het tokkelen op de viool. Ik blijf dat altijd een ontzettend mooie manier van viool spelen vinden. Dat is nou echt geluid waar ik op verliefd kan worden. Op dit moment besef ik mij altijd weer wat voor een geweldige muziek deze plaat bevat.

Opposite Day begint ietwat sprookjesachtig en maakt daarna wederom gebruik van subtiele strijkers en tokkel geluiden.
Dan worden de subtiele tokkel klanken van de viool naar de voorgrond gehaald en gaan nu een hoofdrol spelen in Skin Is My. Een iets ruigere track, die goed uit de verf komt en waarbij de percussie ook een meer opvallende rol gaat spelen. Lekkere rauwe en afstekende solo ook. Een nummer als dit laat zien dat er een perfecte balans aanwezig is op dit album, waardoor het nooit te zoet wordt en er genoeg valt te ontdekken. Meneer Bird heeft veel in huis.

In The Naming of Things is de gitaar dan weer duidelijker aanwezig. Maar het zijn vooral de strijkers die de solo verzorgen waardoor de track interessant wordt. MX Missiles brengt weer wat meer rust. Mooi gitaar getokkel, hier en daar een leuk belletje en een warme stem doet de rest.

Dan krijgen we een muzikaal intermezzo. Daar waar het openingsnummer mooi en warm was, is deze een stuk killer en ijziger, maar wel een schitterend stukje muziek en tevens een mooi contrast. Tables and Chairs klinkt weer erg warm en lief, met leuke belletjes. Schattig nummertje. Een geweldig album wordt dan afgesloten door The Happy Birthday Song. Een track die voor mij nog eens benadrukt dat ik wederom heb genoten van een geniaal stukje muziek.

Andrew Bird heeft mij laten kennis maken met een meesterwerk van een plaat, waar ik werkelijk niks op kan aanmerken. Hier is een muzikant met passie en liefde aan het werk geweest en heeft een fantastisch stukje muziek afgeleverd. Een schitterend tapijt van warme en subtiele klanken, maar met voldoende contrast om de spanning erin te houden. Dit album is in korte tijd gegroeid tot een van mijn favorieten, en blijft voorlopig nog lange tijd in mijn top 10 vertoeven. 5 sterren met een griffel!

Daarnet heb ik het album voor de eerste keer gehoord. Voorlopig vind ik dit helemaal niet zo fantastisch in tegenstelling tot alle anderen hier. Heel saai en eigenlijk heb ik geen zin om het album nogmaals te beluisteren. Maar omdat er zoveel lovende reacties zijn, geef ik het nog een kans en zal ik hem straks een tweede keer opzetten.