menu

Palace Music - Viva Last Blues (1995)

mijn stem
4,11 (199)
199 stemmen

Verenigde Staten
Roots
Label: Domino

  1. More Brother Rides (3:18)
  2. Viva Ultra (3:18)
  3. The Brute Choir (2:43)
  4. The Mountain Low (2:44)
  5. Tonight's Decision (And Hereafter) (4:10)
  6. Work Hard / Play Hard (2:50)
  7. New Partner (3:54)
  8. Cat's Blues (3:18)
  9. We All, Us Three, Will Ride (2:56)
  10. Old Jerusalem (2:16)
totale tijdsduur: 31:27
zoeken in:
sxesven
En ik al die tijd maar denken dat I See a Darkness het mooiste van onze Will is. Tsk tsk - wat mij betreft krijgt Viva Last Blues die titel! Begrijp me niet verkeerd; Darkness is natuurlijk een uitstekende plaat - ik heb überhaupt weinig zwaks in de output van meneer Oldham kunnen ontdekken. Het is dan ook hierom dat ik zo af en toe graag een willekeurig nieuw Palace/Bonnie/etc. album aanschaf; altijd leuk om te horen wat voor pareltje je nu weer hebt bemachtigt. Zo ook Viva Last Blues, dus. En potverdomme, wat mooi. Móói. Volledig onvoorbereid begon ik aan dit meesterwerkje, en da's toch altijd weer een mooie ervaring.

Viva Last Blues heeft het gevoel en de schoonheid van (bijvoorbeeld) Darkness, maar het scherpe randje is hier stukken duidelijker aanwezig en tilt één en ander nog een stuk hoger. Oldham's stem slaat hier en daar gigantisch over (prachtig), de songs zijn eigenwijs (geniaal), de instrumentatie klinkt bevlogen, rauw en rommelig (subliem), en zo kan ik nog uren doorgaan. Die nasale tweede stem, de warme sound - enfin, u begrijpt het. Viva Last Blues is het Oldham-meesterwerk dat ik onbewust altijd al heb willen ontdekken. Hulde! 5*

5,0
Ik denk dat I See A Darkness nog steeds zijn beste album is. Die is het meest af, werkelijk alles klopt tot in de puntjes, nergens is iets op af te dingen, een werkelijk uniek album. Toch heb ik nét iets meer met de nummers en de stijl van Viva Last Blues. De charme zit 'm inderdaad in die heerlijke combinatie tussen dat rommelige en warme geluid en zijn breekbare stem. En als je dat prachtige geluid dan ook nog eens op vinyl kunt horen dan kun je je haast niets mooiers voorstellen.

Dus ondanks dat ik denk dat I See A Darkness zijn beste plaat is, is Viva Last Blues al een tijdje mijn favoriete Will Oldham plaat. Het onloopt elkaar niet veel en aangezien ik niet meerdere platen van dezelfde artiest in mijn top 10 wil hebben staan heb ik destijds toch maar gekozen voor I See A Darkness, maar bij een toekomstige aanpassing zal dat waarschijnlijk Viva Last Blues gaan worden.

Wat een ontzettend luxe probleem toch eigenlijk met Will Oldham, want niet alleen I See A Darkness en Viva Last Blues zouden een top 10 plek bij mij verdienen. Ook There Is No-One What Will Take Care of You en Days in the Wake zouden goede kanshebbers zijn!

avatar van Sander B.
4,5
Ik vind het ook knap lastig om het beste album van Will Oldham te benoemen. De laatste tijd heb ik veel albums van hem geluisterd en momenteel draai ik Days In The Wake helemaal grijs. Die plaat geeft mij echt het gevoel dat het op een zolderkamertje is opgenomen. Hoor je het gekraak van de gitaar en zelfs onweer dreunen op de achtergrond.

Maar goed dan heb je ook nog Palace Music - Lost Blues & Other Songs. Hierop staan voornamelijk B-Kantjes maar staan echt pareltjes op. O.a. de mooiste versie van Riding. Echt subliem nummer. En dan dit meesterwerkje.. het blijft moeilijk te benoemen wat ik zijn beste album vind.

avatar van dudehere
5,0
Meesterwerkje, schoonheid, scherpe randjes, eigenwijs, bevlogen, rauw, rommelig, warme sound, breekbare stem. Allemaal kwalificaties die mijn vorige sprekers terecht aanhaalden.

Hier kan ik het alleen maar hartgrondig mee eens zijn. Ook ik fiets op dit moment kris kras door Will Oldhams oeuvre. Ik bestelde deze plaat en die viel na een levertijd van anderhalve maand op de deurmat. Het was het wachten waard.

Het weer een heel andere plaat geworden. (de man herhaalt zich nooit). Heel anders dan het vorige verstilde Palace-werk. Hier staat een heuse band hem te ondersteunen. En op de ‘hardere’ nummers Work Hard / Play Hard (een heus rocknummer) en Cat’s Blues (een heuse bluesrocker) vlamt de band inclusief Will Oldham’s stem flink. Verder komen er een paar van zijn beste nummers voorbij zoals More Brother Rides, The Brute Choir en New Partner. Om daarna de plaat in zijn eentje akoestisch af te sluiten in de laatste twee nummers.

Een van de beste Will Oldham platen 5*

DonDijk
O o o...wat mooi....mooier dan tijdens mijn vorige luisterbeurten nog...een 4,5 en een top-10 bedreiging.
wát een heerlijk sfeertje heeft dit album

avatar van Gyzzz
4,5
Ik sluit me helemaal aan bij de berichtjes van sxesven en bubbachups en heb er eigenlijk niets aan toe te voegen. Viva Last Blues is nu dus ook in mijn top10 te bewonderen

5*

avatar van Nakur
5,0
Ik ben echt helemaal in mijn nopjes met de 3 Palace cd's die ik onlangs voor weinig op de kop heb getikt. Ik heb al reeds een hechte band met deze cd.

avatar van Nakur
5,0
En deze is de moois evan allemaal. De beste die ik ken na I See a Darkness en The Letting Go. Maar die hebben véél meer draaiuren gekregen om op die plek te komen. Vooralsnog geniet ik van Viva Last Blues. New Partner, The Brute Choir en de geweldige opener. Minimaal 4*

avatar van Nakur
5,0
Bizar als ik terugblik op mijn Will Oldham-liefde (op een non-homoseksuele manier, dat je het weet ), ik merk hoe bepalend de situatie en muziek naadloos op elkaar aansluiten. En ik ben er nog niet uit van welke kant het kwam. De liefde ten tijde van The Letting Go (5*), de inkzwarte wroeging van I See A Darkness (5*) en nu Viva Last Blues.

De combinatie van absurtisme, melancholie, véél seksueel getinte vrouw-onbegrijpende teksten en Steve Albini zullen het doen. Alles is zowel treurig en mooi, maar dan op een verwrongen manier. En dat trekt me momenteel heel erg aan.

Hup, naar 5*

sxesven
Netjes!

avatar van Nakur
5,0
ja ik kon niet anders. Echt niet. complete machteloosheid

avatar van Nakur
5,0
ik vind Viva Last Blues mooier dan I See A Darkness. En dat vind mijn top 10 ook.

DonDijk
Hehe.. Ik voelde deze zet aankomen...

avatar van Woody
5,0
En terecht. onlangs heb ik deze ook op 5 sterren gezet waarmee hij ook voor mij I see a darkness voorbij is gestreven

avatar van Nakur
5,0
Will Oldham is een fenomeen. Het is een raar bebaard mannetje dat internationaal im-mens populair is geworden door het maken van rammelende, stemoverslaande muziek met droevige, melancholische en absurde (seksistische) teksten. Begonnen onder de pseu-doniemenwaterval Palace Brothers, Palace Music, simpelweg Palace en later onder zijn veelbekendere naam Bonnie ‘prince’ Billy, timmert hij al jaren aan de weg als troubadour.

Ik hoorde anderhalf jaar geleden voor het eerst een werk van Bonnie ‘prince’ Billy: zijn alomgeprezen meesterplaat I See A Darkness. Ik was bekeerd. Het was de eerste keer dat ik inktzwarte wroeging en melancholie hoorde in muziek die mijlenver van mijn muzikale spectrum gelegen was. Gewapend met een gitaar, piano, bas, een drummer en af en toe ook zij broer voor het samenspel maakte hij iets wat ratelde als een dronkenman in een neerslachtige bui maar zo intens eerlijk en droevig klonk, dat ik mijn hart voorgoed verlo-ren was.

Sindsdien ben ik op ontdekkingsreis geweest door zijn oeuvre. Al snel had ik zijn eerste plaat ‘There is No-one What Will Take Care Of You’ binnen, voor luttele euro’s via Ebay. Dat was een stap te ver. Zo hees, onvast en vals dat het niet te harden was. Ook Ease Down The Road, Master and Everyone en wat samenwerkingen kwamen in de collectie. Maar het tweede hoogtepunt kwam pas vorige lente. Nee, dan liever The Letting Go. Hoopvol en droevig, verliefdheid en kou, humor en hele mooie afwisselende liedjes die 1:1 overeen kwamen met mijn eigen gevoelens. Niet rammelend maar sereen en compleet, dat zijn steekwoorden die in me opkomen bij The Letting Go. Absolute topper.

Pas enkele maanden ben ik dieper gaan graven in de imposante collectie van meneer Old-ham, door de aanschaf van drie Palace platen. En daar zit een derde topper bij: Viva Last Blues. Alle stijlen van meneer Oldham zijn hier aanwezig. Blues vol vrouwelijk onbegrip, gillende uithalen op Work hard/Play Hard en Cat’s Blues, de zanglijnen van The Brute Choir die de spanningsboog met elke seconden strakker aantrekt, het verlossende refrein van New Partner, de zieke humor van The Mountain Low, de bittere wroeging van To-nights Decision (and hereafter) en de intieme akoestische afsluiters hebben één ding ge-meen: het sleurt me helemaal zijn wereld in. En de extremen zijn in die vreemde wereld zo anders dan ik gewend ben, dat het hopeloos intrigeert. Ik durf te stellen dat dit zijn beste plaat is. Overcompleet, strakke spanningsboog en ongerepte emotie. En het rammelen stoort nergens.

Al met al zitten I See A Darkness, The Letting Go en Viva Last Blues in de hoogste regionen van mijn muzikale waardering. Het nummer I See A Darkness blijft echter wel mijn favo-riet. Drie platen die niet voor niets door de fans tot zijn beste werk worden genoemd. Ik kan me er blind op aansluiten. Drie monsterscores voor drie absurd goede sin-ger/songwriter platen. Alleen Didn’t It Rain van Songs: Ohia wil ik er nog boven stellen.

avatar van Woody
5,0
Goed verhaal! kan me er helemaal in vinden!

avatar van Nakur
5,0
Dat heb je snel gelezen

avatar van Woody
5,0
En van begin tot eind in 1 adem zo spannend was het

avatar van luc011190
4,5
Belachelijk mooi album. Het venijn zit hem nog wel het meest in de straart, Old Jerusalem is echt magisch mooi. En dan die tweestemmige slotzin, wow
Wel aparat dat ik New Partner het minste nummer vind en die bovenaan staat bij de favoriete nummers.
En grappig dat behalve DonDijk met zijn 4,5* iedereen die bij dit album gepost heeft 5* heeft gestemd

avatar van Tompie
Graag een standbeeld voor het liedje Brute Choir.
'This is what? Makes a man laugh...' Ik weet eigenlijk zelfs niet of dat de woorden zijn die hij daar in de mond neemt. Maar die uithaal heeft me één van de grootste kippenvel-momenten ooit uit mijn leven bezorgd.
Indien de wereld rechtvaardig was, dan was Will Oldham één van de best verdienende songwriters in de wereld.
Anderzijds: indien de wereld rechtvaardig was, dan bestond deze bloedmooie muziek niet.

avatar van Woody
5,0
Deze lijkt toch de langste adem te hebben en blijft maar fascineren. Daarmee een verdiende plaats in mijn top 10 en gelijk de mooiste van Oldham.

avatar van Jeanneman
5,0
Yep, waanzinnig goed album dit. Als je denkt dat het begin geweldig is dan heb je het einde nog niet gehoord Meneer Oldham weet hier zo'n waanzinnig hoog niveau vast te houden. Eigenlijk moet deze ook gewoon in mijn top 10.

Jeff Buckley - Out
Will Oldham - In

avatar van itchy
5,0
Na veertien jaar heb ik het eindelijk door: dit is zijn beste album! De eerste acht nummers klinken allemaal heel nonchalant en uit de losse pols, en zijn stuk voor stuk juweeltjes qua compositie en tekst. Hele mooie warme sfeer. En als uitsmijter komen er daarna nog eens twee akoestische nummers van onaards nivo. Ruim een half uur genialiteit, meer hoeft het niet te zijn.

avatar van Paap_Floyd
4,5
Tsja, inderdaad voorbij voor je er erg in heb. Toch maar een halfje op: 4,5*

avatar van Omsk
4,5
Tonight's Decision (And Hereafter) klinkt alsof ik hem al jaren ken; ik ken hem toch echt pas een week. Wat een mooi rauw sniknummer.

De hele plaat is trouwens nogal rauw, onaf, rafelig - maar ik zie dat euvel bij herbeluistering wel op zijn plaats vallen . Ik heb navenant dit prima in mijn smaak past schandalig weinig van Oldham beluisterd.

avatar van vork666
5,0
Erg slecht uitgevoerde plaat die je op de één of andere manier vastgrijpt en de volledige 31 minuten vasthoudt, deels ook juist vanwege de rommelige uitvoering. Een plaat vol briljante melancholie, meeslepende stukken rauwe emotie en heerlijke zang en teksten. Dit is een erg leuke verrassing (ik kende de man Will Oldham nog niet).

Ssscht...
Pff slecht uitgevoerd... ik vind van niet. Steve Albini doet nooit zomaar wat, als je dat maar weet!

avatar van vork666
5,0
Als de muziek anders was geweest, maar met dezelfde uitvoering, was deze CD keihard afgekraakt omdat de zang slecht zou zijn, de gitaar rommelig etc. De muziek is echter niet anders, en nu past alles precies
Vreemde redenering misschien. Nuja, ik hoop dat het duidelijk is wat ik bedoel.

Gallow
Zo'n plaat die je luistert wanneer je in de put zit.

Maar hoewel veel platen die je opzet in zo'n situatie je toezingen vanaf het witte licht in de vorm van een cirkel, je geruststellend dat je ooit weer de kracht zal hebben om er weer uit te klauteren, knoopt Will Oldham een touw om de oudste boom in de nabije omgeving en daalt vervolgens al zingend af in de diepte.

Alle woorden die hij uitbrengt zijn niet voor een gesprek bedoeld, en er is niet eens het minste oogcontact. Zo zitten we een paar minuten samen in het donker, en hij maakt het er nou niet veel beter op, ik wil eruit.

Na een minuut of 2 haalt de man een schep tevoorschijn en hij begint ruw in de aarde onder ons te scheppen terwijl ik met een verontwaardigde blik toekijk. Ik hoor mezelf zeggen: "Wat de fuck doe jij? Je maakt het alleen maar erger!" Maar Will is niet bepaald voor rede vatbaar en is intussen luidkeels brullend de aarde onder ons overhoop aan het halen. Ik bonk 3x met mijn hoofd tegen de muur.

Ik begin een lichte hekel aan de man te krijgen. Luid galmt zijn rauwe stem door de tunnel terwijl hij me steeds dieper de put insleurt. Na zo'n 20 minuten zie ik dat de witte cirkel in de verte nu een kleine stip is, en realiseer me dat het een hels karwei gaat worden om hieruit te geraken, ik zucht diep.

Het zingen stopt, een tik op mijn schouder. Ik draai me om en zie Will staan met de schep op zijn schouder en het zweet staat op zijn voorhoofd. Achter hem een wit licht zo vel dat mijn ogen pijn doen. We klauteren uit het gat en een groot bord verwelkomt ons in Australië.

avatar van De-noir
4,0
Fijne recensie Gallow

Gast
geplaatst: vandaag om 21:57 uur

geplaatst: vandaag om 21:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.