SBTRKT - SBTRKT (2011)

HEERlijke muziek, moest er wel even inkomen maar nu vind ik het echt goed. Volgende week live zien.

Leuk album. Alleen Sampha kan op de lange termijn wel irritant worden..

Het valt wel mee. De synths zijn wel leuk maar er staan echt maar eigenlijk 3 nummers op die me echt wel liggen, en dat is voor mij toch te weinig. Never Never is echt een topnummer en veruit het beste uit dit album. Wildfire en Hold On zijn ook leuk om te beluisteren. Pharaos was ook een single dacht ik, maar die is niet zo goed. Het gezang van Sampha doet me erg denken aan James Blake en dat is wel een pluspunt. Het album mist gewoon een heleboel en sommige nummers skip ik gewoon uit instinct als ze op mijn iPod voorbij komen. Minpunten zijn Sanctuary, Right Thing To Do, Pharaos en Ready Set Loop. Eigenlijk zijn alle nummers met Sampha wel goed.

Ik ben op deze plaat gestoten nadat er veel over deze plaat werd gesproken in een topic op een ander forum. Namen als James Blake werden genoemd, maar om eerlijk te zijn vind ik hier weinig gelijkenissen met Blake. Dit album klinkt meer als RnB ondergedompeld in elektronica met één nummer (Never Never) die wat weg heeft van een soul nummer. De hedendaagse Britse muziek kun je zeggen. Ik ben trouwens niet zo van de gastartiesten op een elektronische plaat en zeker niet als het merendeel van het album dezelfde artiest als gastartiest gebruikt. Nee, ik heb wel betere platen uit de stal van Young Turks gehoord.

Nee, dit vind ik niks, paar x geprobeerd, maar dit is toch teveel funk en gladde discomuziek. Kan de vergelijking Blake wel volgen, maar daar vind ik ook geen zak aan eerlijk gezegd.. alhoewel dat beslist wat gewaagder in elkaar zit. Dit ligt bijna tegen die kleffe sound aan waaraan ik al sinds kindsbeen af een hekel aan heb, en dat gaat niet veranderen

Trials Of The Past behoort toch echt wel tot 1 van de meest beste electronische tracks ooit!

Op de eerste helft van dit album hoor ik veel veelbelovends. Heatwave is sfeervol als intro, en Hold On en Trials of the Past zijn hele goede nummers. De stijl van SBTRKT bevalt, en wordt omgezet in goede nummers. Maar vanaf dat punt wordt het eigenlijk saaier. Ik hoor minder goede ideeën, en goede ideeën waarmee geen goede nummers worden gemaakt. Het is allemaal wat vlakjes, weinig spannend. Voor twee erg goede nummers krijgt dit album echter alsnog een ruime voldoende van mij.

Dat eerste nummer is wel ok...maar de zang op dit album vind ik helemaal niks.

Pas ontdekt op Werchter 2015 en nu pas de moeite genomen om een heel album van 'm te draaien. De eerste indruk is wel goed, maar er blijft te weinig echt hangen, en ik heb ook niet echt de neiging om hem op repeat te zetten. De eerste drie tracks bleven wel kleven in m'n achterhoofd.

Als pop-album erg geslaagd. Kan me ook voorstellen dat het rond 2011 aansloeg, want het past helemaal bij de trendy muziek uit die tijd. Helaas heb ik het zelf nooit live gezien.

Meer dan de helft van de nummers zijn single waardig, alleen de laatste twee instrumentale tracks zijn een beetje filler. Van de zang weet vooral Sampha te bekoren, die lijkt inderdaad een beetje op James Blake maar ook wel op een soulvolle versie van Antony Hegarty. De zang van Jessie Ware vind ik ook altijd wel goed, maar brengt hier niet echt iets extra's.