The Babys - Broken Heart (1977)

Ook ik heb deze destijds nieuw (december 1977) gekocht op LP (14 gulden 90) en heb hem nog steeds.
Is niet helemaal grijs, maar veel scheelt het niet. Ben er altijd zuinig op geweest.
Deze Babys werden destijds niet helemaal serieus genomen en eigenlijk (omdat ze nogal make-up op hadden) ook nog wel bij de glamrock geschaard.
Dat is niet terecht en dit album is wat mij betreft met terugwerkende kracht alsnog een klassieker geworden.
Pas jaren later viel blijkbaar ineens iedereen op wat voor een fantastische stem John Waite heeft.
Op deze plaat de hits Isn't It Time en Piece Of The Action, die nog altijd terecht op de Classic Rockstations voorbijkomen.
Begint met het hemels gezongen Wrong Or Right en ik weet nog dat ik dit in de platenzaak stond te luisteren en hem toen zonder verder te luisteren, maar meteen gekocht heb.
Verder nog 2 prachtige rustige nummers (I'm Falling en Silver Dreams), het lekker rockende Broken Heart en het ook al zo mooie Golden Mile.
Enkel And If You Could See Me Fly vind ik wat minder.
Met knallende drums geproduceerd door Ron Nevison.
Wel veel violen in zowat ieder nummer, maar dat was eerder regel dan uitzondering in de jaren 70 en stoort bij deze niet.
Gewoon 4 sterren dus nog.

Met Isn’t It Time in december 1977 en Piece of the Action in maart 1978 betraden twee fantastische songs de hitlijsten. De stem van zanger John Waite was voor mij meteen onvergetelijk, The Babys werd één van mijn favobandjes. Liedjes die ik van de radio opnam op cassette.

Eerdere bijdragen van MuMensen noemden al de kwaliteiten: naast de leadzang sterke songs, een orkestrale aanpak met vooral violen én de productie van Ron Nevison, die de drums een badkamersound gaf en daarmee vooruitliep op de jaren ’80. Wrong or Right laat wat dat betreft meteen de buitengewone capaciteiten van dit plaatje horen.
Ik wil daar ook nog de sterke achtergrondzang van The Babettes aan toevoegen; deze dames kwamen uit het gospelkoor van Andrea Crouch lees ik op Wikipedia en konden dus wel een moppie zingen. De songs zijn nergens onder de middelmaat en meestal veel meer dan dat.

The Babys was méér dan een (hit)singleband: dit is een volwaardig album, met meer dan genoeg kwaliteit in een genre op de grenzen van pop en rock. Adult oriented rock op zijn best, waar melodie en pop samensmelten met scheurende gitaren en een passievolle stem. Het draait consequent om het liedje, dat bijna altijd over een liefje gaat. In september hoop ik Waite in Amersfoort te zien optreden, ben benieuwd of hij het nog heeft!