The Babys - Broken Heart (1977)

Deze plaat destijds als lp gekocht. Heb deze plaat helemaal grijs gedraaid. Vond het destijds helemaal geweldig. Ik ben 'm op cd nog steeds nergens tegengekomen, dat vind ik spijtig want ik zou 'm graag op cd willen hebben!! Zelfs marktplaats.nl levert geen resultaat op.

Hij is ook nooit zelfstandig op cd verschenen helaas, wel in combinatie met hun eerste plaat (die je gewoon hier kunt kopen). Ook al heeft deze plaat de tand des tijds niet geheel ongeschonden doorstaan, ook ik heb hem grijsgedraaid.

Lebowski, hoe kom je daar nu weer bij, hij is echt wel zelfstandig op cd uitgebracht hoor, heb hem zelf in bezit dus

Ik heb 'm inmiddels ook op cd!

A piece of the action is in mijn ogen (en oren) het beste Babys nummer ooit. Deze elpee heb ik ook al jaren in de kast staan. Draai 'm eigenlijk zelden maar áls ie op de draaitafel ligt dan blijft het een sterk album. 3,5

Dat stelt mij gerust

Dat is mooi. "Broken Heart" is en blijft een dijk van een album, ook op cd . Na 30 jaar heeft "B.H." nog niets van zijn oorspronkelijke kwaliteit verloren.

Alles wat met Babys te maken heeft vind ik nu mooi.

Ach, ik zoek hem al jaren op cd maar helaas....

Wel een klassieker, die waits heeft een perfekte stem voor zowel ballads als rock

Ben hem ook nog niet tegen gekomen maar heb wel een mooie verzamelaar.

Goed album. Lekker om naar te luisteren. Die John Waite heeft een geweldige stem. Een echte "ballads" stem om zo maar te zeggen.

Vooral de productie van Ron Nevison bevalt me wel. Met topnummers als Isn't it time, I'm falling, Peace of the Action.

Ik heb alles van de band op vinyl, dus deze ook. Goed, degelijk album met twee grote hits Isn't it time en het mooie Piece of the action.

Ach mijn eerste single : A Piece of the Action. Blijft een fantastisch nummer

Ook ik heb deze destijds nieuw (december 1977) gekocht op LP (14 gulden 90) en heb hem nog steeds.
Is niet helemaal grijs, maar veel scheelt het niet. Ben er altijd zuinig op geweest.
Deze Babys werden destijds niet helemaal serieus genomen en eigenlijk (omdat ze nogal make-up op hadden) ook nog wel bij de glamrock geschaard.
Dat is niet terecht en dit album is wat mij betreft met terugwerkende kracht alsnog een klassieker geworden.
Pas jaren later viel blijkbaar ineens iedereen op wat voor een fantastische stem John Waite heeft.
Op deze plaat de hits Isn't It Time en Piece Of The Action, die nog altijd terecht op de Classic Rockstations voorbijkomen.
Begint met het hemels gezongen Wrong Or Right en ik weet nog dat ik dit in de platenzaak stond te luisteren en hem toen zonder verder te luisteren, maar meteen gekocht heb.
Verder nog 2 prachtige rustige nummers (I'm Falling en Silver Dreams), het lekker rockende Broken Heart en het ook al zo mooie Golden Mile.
Enkel And If You Could See Me Fly vind ik wat minder.
Met knallende drums geproduceerd door Ron Nevison.
Wel veel violen in zowat ieder nummer, maar dat was eerder regel dan uitzondering in de jaren 70 en stoort bij deze niet.
Gewoon 4 sterren dus nog.

Klassieker dankzij de hits Piece of the action en Isn't it time natuurlijk. Maar vlak de overige nummers daarmee niet uit. Het titelnummer is ook fantastisch evenals Wrong or right en And if you could see me fly. Ach, eigenlijk vind ik alleen Silver dreams minder. Alle 4 de studioalbums van The Babys vind ik zeer goed te pruimen.

Het waren er vijf overigens, maar het titelloze debuut ken ik ook niet in z'n geheel. De andere vier heb ik op LP, en daarnaast nog 2 verschillende compilaties op CD die elkaar gezamenlijk goed aanvullen. Afgaand op de nummers van het eerste album op die compilaties, plus Read my stars, het B-kantje van de single van A piece of the action, krijg ik het idee dat dat debuutalbum bijna net zo goed is als de rest.

Een beetje inwisselbaar zijn ze ook wel, al die Babys-platen, want ze kennen allemaal die mengeling van ballads en stevige rockers die we ook op dit album tegenkomen. In die eerste categorie is wat mij betreft I'm falling een hoogtepunt van dit album. Destijds was het de derde single van het album, maar nooit een hit geworden.

Deze plaat heeft ook wel een mooi jaren zeventiggeluid, vind ik. Precies wat Dibbel zegt: vrij veel violen, maar dat was niet ongebruikelijk op commerciele rock-producties uit die tijd. Maar ik vind het vooral gaaf dat producer Ron Nevison de drums zo ongekend hard naar voren heeft gemixt in het geluidsbeeld. In de jaren tachtig werd dat heel gebruikelijk, maar hier hebben de 'skins' een veel natuurlijkere klank. Geeft een mooi effect, met name op het gedragen A piece of the action.

Ondanks dat dit bericht ruim 7 jaar oud is, kan ik me er 100% in vinden! ?

Op nr, 31 in de jaarlijst 1977 van Oor vinden we deze van de Babys. Het album met de beide klappers Isn't It Time en Piece of the Action. Heb altijd een vooroordeel over de Babys gehad. De naam 'babys' vond ik vroeger niet echt stoer, dus zal hun muziek ook wel.....Onzin natuurlijk.
Album staat nu op en klinkt zeker OK, maar geen topalbum. De ballads (vooral The Golden Mile) spreken me meer aan dan de overige songs.
3,5*.

Met Isn’t It Time in december 1977 en Piece of the Action in maart 1978 betraden twee fantastische songs de hitlijsten. De stem van zanger John Waite was voor mij meteen onvergetelijk, The Babys werd één van mijn favobandjes. Liedjes die ik van de radio opnam op cassette.

Eerdere bijdragen van MuMensen noemden al de kwaliteiten: naast de leadzang sterke songs, een orkestrale aanpak met vooral violen én de productie van Ron Nevison, die de drums een badkamersound gaf en daarmee vooruitliep op de jaren ’80. Wrong or Right laat wat dat betreft meteen de buitengewone capaciteiten van dit plaatje horen.
Ik wil daar ook nog de sterke achtergrondzang van The Babettes aan toevoegen; deze dames kwamen uit het gospelkoor van Andrea Crouch lees ik op Wikipedia en konden dus wel een moppie zingen. De songs zijn nergens onder de middelmaat en meestal veel meer dan dat.

The Babys was méér dan een (hit)singleband: dit is een volwaardig album, met meer dan genoeg kwaliteit in een genre op de grenzen van pop en rock. Adult oriented rock op zijn best, waar melodie en pop samensmelten met scheurende gitaren en een passievolle stem. Het draait consequent om het liedje, dat bijna altijd over een liefje gaat. In september hoop ik Waite in Amersfoort te zien optreden, ben benieuwd of hij het nog heeft!

Eind jaren '70 kocht ik "Broken Heart". Lp staat nog steeds in mijn platenkast. Hoewel ik het album eigenlijk niet meer draai, gaat vanavond alsnog op de draaitafel, koester ik het album zeer zeker. "Broken Heart" is een album uit mijn jeugdjaren, ik heb er in meerdere opzichten goede herinnering aan. 4,5****

Laat me raden: met dit album associeer je je meisje, de moeder van je kinderen?
Dát zou wel heel toepasselijk zijn bij de romantische teksten van deze elpee!

Mijn meisje en huidige innig geliefde vrouw, moeder van onze twee dochters en oma van de drie kleinkinderen kende ik in 1977 nog niet. De associatie van "Broken Heart" ligt bij mijn dierbare middelbare schooltijd.

Ik luister de Top 2000 van 2023 terug van #2000 naar #1, maar ik beluister het hele album waar het nummer vandaan komt.

Album nummer: #34
Getriggerd door: #1966 (Isn't It Time?)
Andere Top 2000 nummers op dit album: geen
Nummers toegevoegd aan persoonlijke playlist: Isn't It Time?, I'm Falling, A Piece of the Action

Op zich prima album! Luistert makkelijk weg, aangename muziek, aangename zang. Isn't It Time? is echt een lekker nummer, en heb verder nog twee andere nummers gevonden die ik wel vaker wil horen. Heel bijzonder is het verder niet, ik zou het album ook niet in mijn collectie te hebben dus ik hou het op 3 mooie sterren.

Ik kijk wel uit naar het album Head First met Everytime I Think Of You.

Heb de oude elpee inmiddels vervangen door een originele CD. Opvallend hoe dynamisch dit album is opgenomen. En wat een goed album is het toch! Verhogen naar 4*.

Haha, je gaat tegen de stroom in. Tegenwoordig vervangen mensen hun oude CD's vaak weer door LP's. Ik overigens niet, hoor. Ik heb ook de originele LP hiervan (en ook van Head First). Hoewel ik ook twee CD-compilaties heb van The Babys, zou ik hier nog best eens de CD-varianten van willen hebben. Maar die zijn geloof ik lastig te vinden, in elk geval de originele EMI-Chrysalis CD's.

Ik was indertijd dolblij met de komst van de CD, was wel klaar met het gekraak en geruis van elpees. Laatste zetje was een splinternieuwe elpee van Dead Can Dance: het ding kraakte en dat stoorde me mateloos bij deze muziek. Omgeruild, die elpee kraakte echter ook. Toen 20 gulden erbij gedaan en 'm op CD gekocht (was toen 39,90 gulden). Ik had nog niet eens een CD-speler toen.

Ik heb nog wel wat elpees maar dat zijn albums die of nooit op CD zijn verschenen of die gewoonweg niet meer op CD te vinden zijn (en dan heel prijzig zijn).
CD's koop ik meestal bij de kringloop of bij 2de hands platenzaken. Maar deze CD van de Babys komt van Discogs, die kom je niet tegen elders.
Wat mij wel opvalt is dat de oudere CD's vaak beter klinken dan de latere remasters. Dat is soms ook nog wel een mooie zoektocht, kom je nog oude CD's tegen met Made in West-Germany (dus 1990 of ouder) er op.
Ik voorspel trouwens dat over een tijdje de CD weer herontdekt wordt: elpees zijn veel te duur, ook 2de hands.

Ik ben het in alle opzichten hartgrondig met je eens. En eigenlijk heb ik dezelfde ervaringen. Destijds - ja, ook ik ben een oudere jongere - was ik dolblij met het kraakloze geluid van de CD's, nadat ik me toch wel vaak had geërgerd aan tikjes en ruis van vinyl, vooral in rustige passages. Ik koop nog steeds wel eens een LP, maar voornamelijk tweedehands, net als CD's trouwens de laatste jaren. Want de prijzen van nieuwe albums rijzen momenteel de pan uit.

Niet alle CD's klinken fantastisch. Je geeft het zelf al aan: vaak klinken vroege uitgaven uit het pré-loudness tijdperk beter dan latere heruitgaven. Daarom begon ik ook over die EMI/Chrysalis CD's van The Babys. Maar door de bank genomen ben ik best tevreden met het medium CD, ook vanwege de geringe slijtage. Vrijwel al mijn aanschaffen - en ik koop ze al bijna 40 jaar - doen het nog prima. Kom daar maar eens om bij een LP.

Ik vreesde enkele jaren geleden dat CD's zouden verdwijnen, maar inmiddels zie ik ze het nog wel een tijdje volhouden. Al worden ze, ook tweedehands, wel steeds duurder. Een teken aan de wand lijkt me, wat betreft toenemende populariteit. Het valt me op dat ik, in tegenstelling tot en paar jaar geleden, lang niet meer de enige ben die bij kringloopwinkels en tweedehandszaken in de CD-bakken staat te neuzen.

Terug naar dit album: op LP gekocht in het voorjaar van 1978, op basis van de hitsingles Isn't it time en A piece of the action. Later bleek ook het gevoelige I'm falling single-waardig, al kwam die bij ons niet verder dan de tipparade. Helaas staat dat nummer niet op één van de twee CD-compilaties die ik van de band heb.
Mooi geluid ook, zoals dat vaak klonk in de jaren zeventig, maar ik zie dat ik dat in een eerdere post ook al had opgemerkt. Wel relatief zwaar ingemixte drums voor die tijd, een van de eerste producties van Ron Nevison, die in de jarern tachtig furore zou maken met vergelijkbare stevig rockende bands - met dominante keybpoards én een zeer stevig ingemixte drumsound.

Hij draaide hier zojuist, knus knisperend van vinyl. Daarbij viel me plotseling een verborgen pareltje op: Silver Dreams. Het wordt gezongen door drummer Tony Brock, die hier ook piano speelt. Een prachtige ballade (en daar ben ik meestal niet van) met sterke achtergrondzang van The Babettes. Bovendien werkt het bijzonder goed naar volgende nummer A Piece of the Action, waarvan het intro vervolgens extra pakkend binnenkomt.

Wat is er nou mooier dan het draaien van een lp waarbij het lijkt alsof er vlees wordt gebraden en dat je precies weet welk kermend geluid of knetterende tik er wanneer zit aan te komen...
Wat betreft "Broken Heart": gekocht in 1977 en in mijn jeugdige jaren veelvuldig gedraaid. En mijn "Broken Heart" is ook zo'n lp vol krassen en tikken maar de naald van mijn ouwe trouwe DUAL platenspeler slaat nergens over.

Wat betreft de hernieuwde opmars van de CD: in een bestand hou ik precies bij wat ik allemaal in huis heb. Het is een behoorlijke verzameling al zeg ik het zelf. Veel cd's die ik voor een appel en een ei heb gekocht bij de kringloop maar ook cd's waar ik heel wat euri voor heb mogen neertellen. Mijn innig geliefde vrouw roept altijd "Hans als je vanuit het aardse tranendal op reis bent gegaan naar de Hemelse Heerlijkheid.., het eerste wat ik doe is al je cd's in de kliko gooien en meegeven aan de vuilnisman". Dat kan ze toch maar beter niet doen want het zou zomaar kunnen zijn dat mijn cd verzameling bij verkoop toch aardig wat geld opbrengt. Vooral die collectors items zijn wel het één en ander waard lijkt mij.

Als je je collectie in Discogs bijhoudt, krijg je een idee van de minimum, gemiddelde en maximale waarde.

Wat mijn lp en cd verzameling volgens Discogs waard is boeit mij niet, voor mij is de HB collectie van onschatbare waarde. En ja, ook "Broken Heart" en "Head First" van The Babys zijn daar onderdeel van....

Boeit jou niet maar je eega wellicht wel, aangezien je schreef over haar plannen tot weggooien:

Misschien moet ZIJ jouw collectie eens invoeren in Discogs!