Kendrick Lamar - Section.80 (2011)

Same here. Die beat en die tekst zijn ontzettend goed. Regelmatig kippevel bij 'last time I checked it was the biggest racist party'.

Na jaren deze nog eens een paar keer een kans gegeven en waar ik vroeger slechts een handvol tracks, hiipower op kop, geniaal vond, vind ik de plaat nu ook in zijn geheel erg sterk. GKMC en TPaB zijn natuurlijk nog een stuk beter maar Section.80 is ook gewoon een sterke plaat.

Warming-up van Kendrick Lamar voordat 'ie twee prachtige albums ging afleveren. Lekkere plaat, maar het heeft voor mij nog niet de bite van de opvolgers.
Benieuwd waar hij morgen mee komt. Aan de vooravond van DAMN deze nog maar eens beluisterd.

Wat een groeier is dit, zeg! Eerst vond ik dit het opwarmertje voor GKMC en later nog het magnum opus TPAB (en ondertussen het al even weergaloze DAMN), maar door de Kendrick-hype van de laatste maanden ben ik deze weer gaan beluisteren en heb ik moeten besluiten dat ik deze beter vind dan GKMC. Experimenteler, soulvoller, en er valt meer te ontdekken dan op het 'directe' GKMC.

En dan besef je dat de man eigenlijk al 4 meesterwerken op zijn conto heeft. Stuk voor stuk zijn het platen met een enorme, maar wel verschillende, verdienste.

By the way, onlangs lijstte Kendrick in een radio-interview zijn favoriete rappers op. 2Pac, Eminem, Snoop Dogg, Notorious B.I.G. en... Jay Z. De link tussen de eerste 4 en de Kendrick heb ik altijd wel kunnen leggen, alleen Jay Z vond ik een vreemde...

... tot ik vandaag nog eens 'Ronald Reagan Era' hoorde. Behoorlijke Jay-vibe zit daarin, vind ik.

Dit is toch wel tot de dag van vandaag nog steeds mijn favoriete plaat van Kendrick. Weet nog wel heel goed in 2011 toen dit uitkwam. Twee weken voor zijn show op Appelsap. Volgens mij het laatste jaar dat Appelsap nog gratis was. De buzz rondom Kendrick was toen al aardig aanwezig, toch had ik toen nooit geweten dat hij zo groot zou worden als hij nu is. Misschien zijn de albums na Section.80 misschien wel een stuk genialer, maar voor mij blijft dit de "plaat". Het album paste ook perfect bij mijn fase in mijn leven. Op mezelf wonend, nog aan de studie, veel chillen met mijn maten. Met zijn allen viben op deze plaat. Het hele plaatje klopt in mijn hoofd.

Miraculeus had ik toentertijd de debuutplaat van J.Cole boven Section 80 gezet in mijn eindejaarslijst. Heel grappig om te bedenken dat mijn smaak zo zou ontwikkelen dat ik Section 80 toch vele malen sicker vind dan Sideline Stories.