The Waterboys - An Appointment with Mr. Yeats (2011)

ben heel benieuwd

Ik ook, songtitels beloven heel wat.

op de waterboys site kun je al een voorproefje luisteren klinkt heel goed!

Wow, da's een fantastische verrassing!

Wist niet dat er wat nieuws aan kwam!

Deze kans om eindelijk eens kennis te maken met The Waterboys ga ik niet laten liggen! 'Sweet Dancer' klinkt in ieder geval erg mooi, gracieus.

Ik begreep dat onze vriend Mike Scott eigenlijk alleen voor de muziek heeft gezorgd en dat de teksten bestaan uit gedichten van (ik neem aan) mr. Yeats. Omdat de rechten op die teksten nu pas vrijgegeven werden kon hij hiermee aan de slag. Ben erg benieuwd, maar vind het stiekem ook een beetje jammer dat er dus geen eigen teksten op staan; dat talent zal hij toch niet verleerd zijn?

Verder kijk ik hier uiteraard erg naar uit, een van de bands die de povere jaren 80 kleur gaven. Tik me trouwens maar op de vingers als ik hier met foute informatie kom, maar heb het geloof ik in de Mojo gelezen en die gaven 4* dus dat belooft wat!

SEPTEMBER 1913 by The Waterboys on SoundCloud - Create, record and share your sounds for free voor het nummer september 1913

Ook 'September 1913' klinkt erg goed. De tekst is natuurlijk prachtig, want W.B. Yeats kon er wel wat van.

Klinkt fantastisch; kan echt niet meer wachten. Geweldig hoe Mike Scott de woorden bijna uitspuugt.

Vandaag gekocht bij Plato, Utrecht. Prachtige teksten (uiteraard!) en muzikaal verrassend gevarieerd. Prima album!

super album mooi teksten en inderdaad muzikaal en verassend ga hem nog zeker vaker luisteren 5 sterren voor dit meesterwerk

Net deze cadeau gekregen van mijn lieve vriendin, reactie volgt z.s.m.

Ik vind dit een prima CD, veel beter dan Book of Lightning en Kiss The Wind, voor een oude Waterboys fan als ik, is deze CD volop genieten.

Erg verrassend. Klassieke teksten onder de typische rockmuziek van de Waterboys.Ik ben ook erg gecharmeerd door het gebruik van een zangeres op wat nummers. Goeie!

Ik had eerlijk gezegd nog nooit van The Waterboys gehoord. Maar zoals zo velen oudgedienden maken zij het muziekjaar voor mij. Ik heb nog weinig nieuwe bands ontdekt die ik echt leuk vind. Misschien begin ik ook al oud te worden;). Maar hopelijk zijn er nog meer bands die al 5 of meer bands hebben uitgebracht van dit niveau dan heb ik in ieder geval nog genoeg te beluisteren.

Ik had eerlijk gezegd The Waterboys een beetje opgegeven. Na de eerste 3 fantastische albums kwam de klad er een beetje in. Hoewel de band sindsdien bij tijd en wijle puike albums bleef afleveren leek het heilige vuur toch een beetje gedoofd. De gedichten van Yeats hebben blijkbaar als een inspiratieboost voor Mike Scott en consorten gewerkt, wat dit is met voorsprong hun meest bevlogen album in jaren. Zelfs de big music van de beginjaren komt af en toe om de hoek kijken (zonder dat sprake is van kleffe nostalgie of een gemakzuchtige herhalingsoefening). Een flinke meevaller derhalve.

de volgorde van de cd klopt hier niet

The Waterboys uit de beginperiode konden mij maar matig bekoren. Toen hun grote roem al aan het afnemen was kwamen ze met hun in mijn ogen meesterwerk Fisherman's Blues, een album dat tot op de dag van vandaag tot mijn favorieten behoort. Ik was dan ook erg benieuwd naar dit nieuwe album. Goed beschouwd is het met teksten van zo'n groot schrijver eigenlijk een inkoppertje. Maar daarin schuilt dan ook direct het grote gevaar. Als je daar muzikaal niets aan toe weet te voegen of je brengt het zonder oergave dan val je door de mand. Maar Mike Scott is er op prachtige wijze in geslaagd invulling aan het werk van Yeats te geven. Het geeft op vrijwel elk nummer de sfeer prachtig weer. Aan de opener moet ik nog het meest wennen. Dat is dan ook echt het enige puntje van kritiek dat ik kan bedenken. Voordeel is dat het schreeuwerige uit de begin jaren 80 er helemaal af is. Zijn stem klinkt formidabel. Daarnaast zorgen de instrumentatie en de heerlijke heldere productie voor een bijzonder geslaagd project. Zekerheidje in de top 10 van dit jaar.

nieuwe cd is inderdaad terug naar vroegere tijden, goede nummers met verrassende wendingen..sfeervol en mike scott blijft een boeiende stem hebben.
beste waterboys cd sinds 10 jaar!

Meesterwerkje....misschien wel op gelijke hoogte met This is the Sea en A Pagan Place. (moet over enkele jaren blijken)
In ieder geval samen met het album van dEUS op eenzame hoogte dit jaar....

Vrijwel alle nummers zijn sterk en kunnen mee met hun beste werk. September 1913 steekt er nog iets bovenuit; een epos die ook gemaakt zou kunnen zijn door Nick Cave.

Schandalig en fijn tegelijk dat dit album niet onder de aandacht komt.

Wat een heerlijke plaat.Scott weet het mystieke van de gedichten van Yeats te vertalen in dreigende bijpassende muziek,zonder de bekende Waterboys elementen te verliezen.Voeg daarbij de glasheldere productie en de nog steeds prima stem van Scott en je hebt voor mij 1 van de beste albums van het jaar.Ik was vorig jaar in Den Haag toen The Waterboys al een stukje lieten horen van wat we van dit album konden verwachten.Ik vond het toen vooral erg luid klinken,met name September 1913.Ik hoor in ieder geval meer bezieling in 1 song dan in een heel nieuw album van Coldplay.Het is inderdaad jammer dat het album niet meer aandacht krijgt,maar het zij zo.Ik zal hem in ieder geval blijven promoten bij de muziekliefhebbers die ik tegenkom en die het licht nog niet hebben gezien.

Indrukwekkend album van deze oude heren.

Voorlopig mijn plaat van het jaar... hoewel het najaar al heel wat lekkers bracht ter concurrentie (Ben Howard, Tom Waits, Ryan Adams,...)

Alhoewel mijn kast als vol staat met Waterboys-cd's waren mijn toekomstverwachtingen al bijna tot een een 0-punt gedaald, afgaande op hun laatste cd's.
De in 1983 opgerichte groep verovoverde mijn hart niet met hun eerste hitsingle A Girl Called Johnny, maar gaande weg begon ik via vrienden meer interesse te krijgen voor de groep met als voorman Mike Scott. Het begon met A Pagan Place, This Is A Sea en voor liefhebbers nog meer bekende albums. Folk, country-folk, later aangevuld met meer rocky nummers maakten elk album weer een verrassing en een klein feestje. Drijvende kracht Scott schudde het ene pareltje na het ander uit zijn mouw. Tussendoor bracht hij ook nog 2 imo prachtige soloalbums op de markt.
Helaas was de persoon Mike Scott qua karakter en op het gebied van muzikale samenwerking, op zijn zachtst gezegd niet de makkelijkste. Het was ook een komen en gaan van groepsleden. Na 2000 kwamen er nog 3 albums uit waarin nog enige vorming van samanwerking A Rock In The Weary Land, Universal Hall en in 2007 Book Of Lightning. Verder werde alleen cd's uitgebracht met bewerkte oude demo's, ouwe live- optredens en collectoritems tot........2011.
Totaal onverwacht An Appointment With Mr Yates. Argwanend zette ik 'm op en zat met open mond te luisteren. Alle rotzooi weggeveegd en het beste uit het verleden weer bij elkaar geschoffeld. Mike Scott had het "licht" weer gezien. Zijn inspiratie was weer terug.
14 fantastische nummers op één cd. Zeer afwisselend met veel onverwachte wendingen.
Ik kon en kan mijn oren niet geloven. Dit wordt voor mij het album van 2011 of er moet nog een god's wonder gebeuren. Before The World Was Made, ijzingwekkiend mooi, September 1913, pure rillingen, The Faery's Last Song zo ontroerend geweldig mooi, Let The World Bear Witneess, een typisch Scottnummer.
Enfin ik kan ze allemaal wel gaan noemen.
Het verhaal met de historie van de Waterboys was voor mij bijna dicht, maar is weer helemaal open voor mij.
(voor diegenen die in die historie geïnteresseerd zijn kijk eens op Wikpedia. 'Tis geen kort stukkie. En nu allemaal deze cd beluisteren aub, dit is een wonder!!!!!

Langzaam maar zeker krijgt het album van het jaar steeds meer waardering. Het meest opvallende van dit album vind ik de houdbaarheid van de nummers, gaan absoluut niet vervelen.

Een bizar hoge score. Zelf heb ik dit album nu een paar keer geprobeerd, maar kom er niet doorheen. Vandaag ben ik het verst geraakt. Ik moet zeggen dat de nummers individueel redelijk tot (zeer) goed zijn, maar achter elkaar gaat het al gauw vervelen op de een of andere manier.

Dat kan je wel zeggen. Ik kan mezelf toch wel fan noemen van de band en dit is eigenlijk de enige cd van de heren welke ik nog niet hebt maar als je dit zo ziet kan dat toch niet lang meer duren.

Vind de score vrij terecht.

Bij elkaar opgeteld heb ik alle nummers wel gehoord. Sterker nog, vandaag heb ik de verleiding weerstaan om iets anders op te zetten, dus alsnog één keer volledig gehoord.

Maar ik vind het album absoluut niet speciaal genoeg voor zo'n score. Overigens is het tweede deel ook zeer aardig. Dus laat je niet beletten hem halverwege af te zetten, omdat je denkt dat het inkakt. Wacht op zijn minst tot Let the Earth Bear Witness. Dat nummer heeft mij echt geraakt.

Sterker nog, als ik de balans opmaak, heb ik eigenlijk bijna alleen maar goede nummers gehoord, waarom heb ik dan toch zo'n negatieve nasmaak?