The Tubes - What Do You Want from Live (1978)

"Dit is een geweldig album. Wat een performance. Persiflage en glamrock van het hoogste niveau. In 1978 werden ze in Eyuropa niet zo goed begrepen denk ik. Jammer genoeg heeft deze band in Nederland nooit echt voet aan de grond gekregen.
Luister eens naar "what do you want from live"(het nummer. Willem Ruis zou er bijna jaloers van worden

Heerlijke live-plaat van deze Glam-rock band. In die tijd (1977) deden ze heel wat stof opwaaien in Engeland.
Het eerste nummer is een echt intro, een medley waarin een groot deel van de te spelen nummers voorbij komen.
Daarna een stukje met veel show(theatrale muziek en teksten die de toenmalige entetainment-industrie van Amerika op de hak nemen.) Met als hoogtepunt What do You Want From LIve. Een kwis.
Daarna wat instrumentale stukken. Mondo Bondage is een ware SM act. Vanaf daar dendert de show door met rock en rock`n`roll eindigend in een climax. Het nummer van The Tubes. White Punks on Dope.

Kortom, veel show en rock met een vette knipoog. En bijzonder goeie muzikanten.

ola interessant voer voor mij mss, eens zoeken

bedankt voor de tip

schitterende dubbel lp van the tubes toen ze nog gek waren en zo mainstream als wat ze later zouden maken , vraag me af of dit uit is op cd

dit is uit op cd. Past precies op 1 schijfje.

Op deze tour zag ik ze in de Jaap Eden Hal in Amsterdam. Dat was een hele belevenis waar ik nog steeds een dikke smile van op m'n smoel krijg als ik er aan denk. Zoals nu dus !

Helaas blijkt het visuele aspekt, waardoor je als in een achtbaan karretje door het concert heen denderde, dusdanig belangrijk bij de show dat de muziek alleen jammergenoeg een beetje tegen valt ........

@ platedraaier; voor wat ik me herinner van deze band, vind ik dit absoluut géén glamrock.
Dit past toch langs geen kanten in het rijtje The Sweet, Mud, Suzi Quatro, Slade of Gary Glitter?
Ze zagen er anders uit, de muziek klinkt ook niet als de glamrockers, neen, ik denk niet dat dit echt glamrock genoemd mag worden, maar ik kan me vergissen...

Glamrock was een typisch Brits verschijnsel, niet echt Amerikaans.

En Nederland had ook wel wat bandjes die meeliepen in het genre. Ik denk aan Catapult of Bonnie St. Claire met Unit Gloria, maar wederom, ik kan me hier vergissen...

Maar over de muziek van deze band spreek ik me niet zo uit, echt aanspreken doet het me niet.

Vette muziek. Met rode oortjes luisterde ik er destijds naar. Don't touch me there is zo'n geil nummer. Zeker als je 14 bent. De virtuositeit, het sarcasme en het theater lijken veel op Zappa.

Over the top en hoe, maar zo fijn en emoties.
You're no fun is kunst, white punks is zo klassiek zo zijn er maar weinig gemaakt., de sketches tussendoor maken het helemaal af, een drumsolo, het geile Mondo Bondage en don't touch me there. Stand up and shout. Wat had ik hier graag bij willen zijn.
De ultieme Tubes plaat dus!

The Tubes waren fantastisch! Vooral de eerste twee platen waren echt weergaloos. What do you want from live geeft een perfecte indruk van de muzikaliteit van deze Amerikaanse band, die alles parodieerde wat los en vast zat.
Heb ze drie keer live gezien, twee keer eind zeventiger jaren in het Philips Ontspannings Centrum te Eindhoven (POC) en 1 keer in de Boerderij in Zoetermeer, een paar jaar terug. Het laatste optreden was weliswaar een slap aftreksel van het allereerste (en het tweede al beduidend minder dan die eerste show in '77), maar toch wel errrug leuk om weer eens terug te zien.

Ja, boerderij in Zoetermeer, 'k was d'r ook bij. Rare show met die cowboy sfeer maar alla, het zijn toch the Tubes nietwaar? En laten we wel zijn White Punks On Dope is toch weergaloos. Ook al is Fee al in de 60 het blijft toch punk van de bovenste plank.

Na jaren eindelijk zelf aangeschaft. Helaas was de herinnering beter. Het klinkt toch allemaal wat gedateerd, al blijven White Punks on Dope en Don't Touch Me There klassiekers en komen I Was a Punk Before You Were en What Do You Want From Life daar in de buurt. Tegelijkertijd maakt de kracht van deze nummers duidelijk dat de rest niet zo heel erg bijzonder is. En neem zo'n oersaaie drumsolo van van vierenhalve minuut. Wie zit daar nog op te wachten? Wat dat betreft ben ik het eens met Droombolus: bij de Tubes draaide het toch meer om het visuele spektakel dan de muziek op zich.

Dit vind ik de beste cd van the tubes gewoon super, vroeger de lp helemaal grijs gedraaid was leuk in die tijd, deze live cd is gewoon af en die drumsolo hoort er gewoon bij, net zoals al die ruige (stomme) praat was lachen, maar na deze cd hadden ze van mij ermee kunnen stoppen.

Een van de veel beter LIVE albums. Destijds live in Den Haag gezien in de jaren'80. Jeetje wat een show!!! En nog een topband ook. Hier staan alleen maar toppers op

Tjesus Spaceman, jij doet je naam eer aan

hun beste plaat ook al is het live. Wat een sfeer!!!

1 vd betere live platen. Word nog steeds blij als ik 'm draai. Beter dan de studioplaten, ookal vind ik die ook ok