Textures - Dualism (2011)

Textures is altijd wel een band geweest die vrij moeilijke dingen deed en toch extreem catchy nummers had die lang in je kop bleven zitten. Nu is het juist weer wat minder moeilijk maar nu missen de catchy nummers. Het is allemaal te fragmentarisch naar mijn mening.

Aha, vandaar..

Dit is het eerste album wat ik van hun hoor, dus kan niet met jullie meepraten.. Ik zal 'Silhouettes' Maar even gaan luisteren dan.

Sowiezo mijn favoriete nummer van 't album : Reaching Home. Woaw, wat een drumspel!

Ik speel zelf ook al jaren drums, dit is echt lekker om weg te spelen!

Gelukkig valt het album me behoorlijk mee. Na het horen van Singularity miste ik iets: prettige zang. Tot mijn grote vreugde valt de zang eigenlijk helemaal niet zo tegen. De nieuwe zanger weet zich staande te houden in een iets 'toegankelijker' geluid van Textures. Hij haalt het voor mij niet bij Erik Kalsbeek, maar dat mag de pret niet drukken. Er gebeurt namelijk weer genoeg op deze Textures-plaat. Enige nadeel is het hierboven al genoemde onsamenhangende van de plaat: er zitten deze keer zo veel ideeen in een klein uurtje, dat het een beetje aanvoelt als los zand.
Toch een positieve beoordeling voor Textures' nieuwe: 4.

Dualism is gewoon een degelijk Textures album, misschien iets minder ingewikkeld dan voorgaand werk, maar wel erg aansprekend (het ruimtelijke geluid waar knoltor het over had vond ik ook wel een goede omschrijving). De nieuwe zanger houdt zich wat mij betreft met gemak staande en past ook weer goed bij het Textures geluid.

De opmerking dat dit niet catchy zou zijn begrijp ik eerlijk gezegd geen zier van. Ik heb 'm nu twee keer beluisterd en er blijft toch behoorlijk veel hangen moet ik zeggen. Als de riff van Reaching Home bijvoorbeeld niet catchy is weet ik het ook niet meer. Dat nummer zou je zelfs bijna hitgevoelig kunnen noemen.

Eén van de betere platen van dit jaar tot nu toe (een nog altijd tegenvallend jaar overigens).

De nieuwe zanger is het niet voor mij... Waarom zoveel mensen positief zijn over zijn cleane zang begrijp ik niet. Het klinkt gewoon niet pakkend, te geforceerd en te gelikt in de productie geworden. Elke keer als ik deze plaat draai stoor ik me er gewoon aan, ik voel totaal geen emotie wanneer de cleane vocalen van deze heer langskomen. Jammer, want het schreeuwen gaat hem dan weer wel goed af, beter dan voorganger zelfs. Een stukje rauwer weer, dat bevalt me goed. En daar hoor ik wel emotie bij. Het lijkt wel alsof Textures een stapje richting de toegankelijke kant wilt, begrijpelijk, als muzikant wil je uiteindelijk geld verdienen. Maar de sferische stukken met cleane zang zijn te voorzichtig en te zweverig. Niet dat dat perse slecht zou zijn, maar in deze uitvoering wat mij betreft wel. Eerst maar eens kijken hoe het live uit de verf komt de 23ste oktober, dan eens verder zien. Voorlopig een 2,5 voor Dualism.

Eens met MindkillerNL. Nieuwe zanger, zoals verwacht, stuk minder. Vooral "Reaching Home" is verschikkelijk.

Gisteren Textures Live gezien in Mezz. Alle "vooroordelen" over de nieuwe zanger die ik had zijn volledig overboord geslagen. Een waanzinnige cleane stem en de grunt was goed diep en krachtig! Hij heeft charisma is gevat en zeer enhousiast tussen de nummers door.
TOP-optreden! Complimenten aan de geluidsman, zeer goed afgesteld!

Reaching Home is een draak van een nummer, Singularity vind ik wel weer sterk

Ik was er ook bij, vooral losgegaan bij Swandive natuurlijk. Maar de nieuwe zanger heeft me live weten te overtuigen. Grunts/screams zijn goed, zowel op plaat als live. Maar de clean gezongen stukken waren live een stuk meer overtuigend dan op het nieuwe album, iets waar ik stiekem al op hoopte natuurlijk.

Dus toch maar eens wat vaker Dualism luisteren en maar hopen dat het de groeiplaat is die ik hoop dat het is. Maar eerlijk is eerlijk, Reaching Home is gewoon een top 40-single onderhand... Zolang ze op volgende albums de metal maar niet teveel gaan vergeten, dan is het goed.

Overigens, Tesseract gaf daarom ook een ijzersterke performance weg. Zeker een band om te checken als je van Textures houdt.

Vanavond treden ze op in De Wereld Draait Door, de buiging richting commercieel succes is wel gelukt met dit album. Erg jammer van zo''n goede band.

Dat had ik nou echt niet verwacht. En dan is het geluid ook nog eens om te huilen. Inmiddels weet ik hoe ik dit album moet beoordelen. Het worden 2 sterren. Jammer.

Nog steeds een hoop zure gezichten hier. Ja, er is een iets toegankelijker geluid geïntroduceerd, maar je zou zo langzamerhand gaan geloven dat Textures hier een album van "Load"-achtige proporties heeft neergezet. In dat licht gezien is het overigens verbijsterend te constateren dat deze plaat lager scoort dan de nieuwe Opeth. Daar heb je het pas écht over een mislukte stijlverandering/commerciële knieval.

Ik gun ze hun minuutje fame bij DWDD trouwens van harte, is weer eens wat anders dan wat daar gemiddeld voorbij komt.

Valt wel mee hoor, zo'n ramp is het nu ook weer niet inderdaad. Misschien dat mijn 2,5 wat aan de lage kant is, maar dit komt mede omdat de band met dit album minder goed in mijn persoonlijke smaak valt. Los van het feit of het nu wel of niet meer commercieel getint is. Ik gun ze dus ook zeker van harte het succes wat men momenteel ervaart, alsmede het optreden bij DWDD.

Opeth is dus een mooi voorbeeld, nogal zo'n band waar ik al enige tijd niet meer warm voor loop. Het nieuwe album heb ik nog niet eens gehoord, dus kan je nagaan. Maar stijlverandering is nu eenmaal vaak het gevolg wanneer een band wat langere tijd bestaat, vernieuwing kan soms ook goed uitpakken. Denk bijv. aan een Anathema.

Terugkomend op Textures, die mannen krijgen van mij nu het voordeel van de twijfel. Live zijn ze ook in deze formatie nog altijd ijzersterk, dat is iets wat niet over het hoofd gezien mag worden. Ik wacht rustig af op een volgende plaat, terwijl ik Dualism zeker nog eens wat rondjes zal laten spinnen in de cd-spelert.

Interessante stemverdeling momenteel. Blijkbaar een gevalletje van 'love it or hate it'.

Dus om maar even wat tegengas te geven tegen al dat zure gepruim hier: vette plaat! Nieuwe zanger rules! Textures bij DWDD is ze zeer gegund, want de beste band van Nederlandse bodem op het moment wat mij betreft.

Even een correctie, stem toch een beetje omhoog inmiddels. En je hebt daar zeker gelijk in Knoltor, een van de beste bands van Nederlands bodem binnen het genre. (wel meer dankzij eerdere platen imo)

Goed album. Ik ga deze samen met Sylosis gaan checken binnenkort in Tilburg.

Het was een goed optreden!

Commercieel zijn ze echt niet geworden,het gros van de nl'ers hebben geen idee wie of wat textures is/zijn en blijven lekker luisteren naar suicide pop ala Blof.
Ik heb deze plaat nu pas voor het eerst gehoord,kwam er nie eerder van,bij de meeste bands die cleane zang toe gaan passen na platen vol grunten en screamen haak ik af.(bv de nieuwe Hacride,yak).
Deze dude heeft toch wel een mooie zangstem,de muziek is fantastisch en heerlijk gelaagd.
Het nummer Reaching Home is echt een heerlijk nummer om te luisteren.
Ik kan dit album echt wel waarderen met 4.5 ster.

Wat is suicide pop nou weer?

Vandaag weer eens geluisterd, niet het beste album van Textures maar wel zwaar voldoende.