Textures - Dualism (2011)

Erg benieuwd hiernaar. Ik vind het een uitstekende band. Hoes lijkt een beetje op de nieuwe van Dream Theater met zo'n lijntje, maar dat zullen ze vast niet hebben geweten, aangezien die ook pas onlangs verscheen. Ze hebben ook een nieuwe zanger geloof ik, tijdje terug wat van op youtube gehoord. Klonk goed!

Ik ben zeer, zeer benieuwd naar deze! Het artwork is in ieder geval al erg mooi. Nu de muziek nog! Kom maar op!

Nieuwe zanger inderdaad, erg benieuwd hoe deze gaat klinken. Wel de beste band van Nederland op dit moment.

absoluut. erg benieuwd hiernaar

Ga ze live bekijken in Mezz Breda in oktober, heb de cd dan al hopelijk wat uit kunnen pluizen. Ik vond de vorige zanger erg sterk, dus dat wordt lastig te overtreffen

Op facebook staat Singularity, ben zelf geen lid van facebook maar ben wel benieuwd wat anderen van het nummer vinden.

Singularity

Ik heb ook geen Facebook maar hij zal ook wel op YouTube komen.

Ik hoor zo op het eerste gezicht amper verschil tussen de nieuwe en de oude zanger! Verder klinkt het typisch weer als Textures, goede indruk dus!

Het eerste volledige nummer staat op hun facebookpagina. Goehoeoed! Nou de rest nog!

Heb het nieuwe nummer net geluisterd op FB.
Er zit wel degelijk een verschil tussen de nieuwe en de oude zanger. Helaas ben ik van deze nieuweling niet onder de indruk. Ik krijg het idee dat ie af en toe net te veel moeite moet doen in de hogere regionen. Zijn gebrul doet mij erg denken aan de zanger van (wijlen) Isis, en die kon mij al niet bekoren. Erg jammer dit, want de vorige plaat vind ik nog steeds steengoed...

Erg mooi nummer, cleane stukken van de zanger zijn erg goed! Zijn grunt is wat minder sterk..... idd muzikaal typisch Textures!

Net het nieuwe nummer Singularity gehoord en ik ben eigenlijk best wel teleurgesteld.

Waarom? De nieuwe zanger. Eric Kalsbeek trok de songs met zijn geweldige zang nog een stap hoger maar deze man vind ik niet zo. Bij Cilice vond ik hem best wel goed maar bij Textures vind ik hem zo op het eerste gehoor niet passen. Vrij vlak allemaal.

Maar het nummer zelf vind ik eigenlijk ook niet super. Het is erg fragmentarisch en heeft nergens echt hooks waar je je aan vast kan houden, dit had de band eerst wel. Maar we wachten het album af.

Nieuwe nummer klinkt erg goed, zanger vind ik het prima doen, het youtube clipje heeft niet echt een goede geluidskwaliteit dus wel moeilijk om wat van te zeggen.
Het klinkt in iedergeval veel belovend en ik wacht met spanning op het nieuwe album!

Ik kan het niet beter verwoorden dan dit: heb precies hetzelfde gevoel na beluistering van het eerst vrij gegeven nummer.

Singularity is nu ook gratis te downloaden op last.fm, het nummer wordt alleen maar beter na wat vaker te hebben beluisterd, wat mij betreft.

Inmiddels is nu ook het nummer Reaching Home te beluisteren, dit is de eerste single en dat hoor je gelijk. Zeer melodieus.

Wat is er in godsnaam met Textures aan de hand? Wat een rotnummer, zeg. De tweede teleurstelling op rij, dit wordt geen album voor mij heb ik het idee. En dat ligt weer voor een groot gedeelte aan de zang, ik vind hem echt vlak. Voor de rest is het nummer ook weer niks, dit nummer heeft best veel weg van Periphery en TesseracT. De Textures-sound ontbreekt hier compleet.

Wel een erg saai nummer inderdaad, die vorige vond ik heel goed maar dit is veel te gewoon, alleen aan de drums hoor je nog dat het Textures is. Hopen dat dit de enige miskleun is en dat de rest van het album wel weer die polyritmische metal bevat.

Bah... Bah! Dit wordt hem echt niet voor mij... Ik vind de zanger totaal niet bij de band passen, en ook gewoon niet goed. In de eerste helft van het nummer lijkt de zang ook erg slecht in het nummer gemixed...
Muzikaal is het ook allemaal afgewaterd. Dit nummer en het vorige nummer Singularity doen mij niets
Erg jammer... hun vorige plaat vond ik lichtelijk geniaal, zowel muzikaal als zangtechnisch. Ik weet niet of ik de rest van deze plaat nog ga luisteren, maar tot nu toe ben ik zeer teleurgesteld.

En het rare is dat de zanger bij Cilice gewoon heel erg goed klinkt. Reaching Home is echt niks en ook Singularity is niks. Sonde hoor.

Daar waar de nummers van de vorige drie albums echt bleven hangen onthou ik van de nieuwe nummer amper iets. Reaching Home heb ik vanochtend geluisterd en ik weet nu al niet meer hoe het gaat. Een heel slecht teken.

Voor mij is dit tot nu toe de meest teleurstellende plaat van het jaar.

De nieuwe zanger is uitstekend, de spelkwaliteit ligt hoog, de nummers zijn complex en gelaagd. Kortom, exact wat je van een band als Textures mag verwachten. Na het knappe, en voor mij favoriete, Silhouettes, heeft de band wederom een stap gezet. Op Dualism is veel, wat mij betreft té veel, plaats voor onderhuidse spanning. Er wordt gemusiceerd met een beheerste, haast ingetogen instelling. Het is uitermate knap gedaan, maar de nummers missen iets; een bepaalde uitbarsting een climax. Veel kabbelen maar een beetje voort en bloeden uiteindelijk dood.

Dualism is zeker weten een groeiplaat, maar na de derde luisterbeurt bekroop mij het angstige gevoel dat deze vierde plaat mij zou teleurstellen. Daar is na zeven keer luisteren niets aan veranderd. Misschien komt het nog, maar ik vrees van niet. Het is nog steeds een uitstekende plaat, maar wat mij betreft is Silhouettes het voorlopige hoogtepunt van Textures.

Van Dualism zijn Reaching Home en de afsluiter Sketches From A Motionless Statue (die samenhangt met Foreclosure) mijn favorieten.

Ze beginnen een beetje naast hun schoenen te lopen. :

Textures Signature Shoes

Heb je Queensryche en Morbid Angel gemist dan?



Ik vind dit persoonlijk de beste van Textures. Was niet super enthousiast over de eerste twee. Silhouettes was al een pak beter. En wat mij betreft gaat deze er makkelijk overheen.

Bastiaan heeft Morbid Angel zeker niet gemist, hij geeft hem namelijk 1,5. Waarschijnlijk waren zijn verwachtingen voor Textures veel hoger. Dan denk ik aan 4,5 ster en dan valt 3 sterren even enorm tegen.



Hoe weet je al dat je dit de beste vind? Ben je muziekjournalist? Anders kun je nu nog lang niet zeggen dat dit het beste album is. Wat ik tot nu toe heb gehoord stelt zwaar teleur maar misschien zijn dat wel de slechtste. Het album is bij mij nog niet afgeschreven.

Ik heb het album inderdaad gekregen om er een stukje over te schrijven. Heb hem dus al meerdere malen gehoord. In ieder geval vaak genoeg om te vinden dat ik dit de beste vind. Maar dat kan ook komen doordat ik itt anderen niet heel erg stuk was van de eerste twee platen van Textures.

Dan snap ik het natuurlijk.

Silhouettes vind ik tot nu toe het beste maar ook de eerste twee platen vind ik geweldig.

Na een eerste volledige luisterbeurt is het nog veel te vroeg om te stemmen, maar ik kan wel vast zeggen dat ik -in tegenstelling tot een aantal mensen hierboven- in het geheel niet teleurgesteld ben.
Nog nooit wist de band zo vernuftig melodie, polyritmiek en (ingehouden) agressie te verpakken in begrijpelijke songs. Dat kun je opvatten als een stap richting commercie, maar ik zie het meer als een verdomd knappe artistieke prestatie.
Je zou het jammer kunnen vinden dat de gitaren ditmaal veel meer in dienst van de nummers spelen en geen alles-dominerende riffs tevoorschijn toveren (zoals bijvoorbeeld in Stream of Consiousness), maar hierdoor ontstaat wel enorm veel ruimte. Ruimte die wordt gevuld met prachtige vocalen, soundscape-achtige geluiden, interessante drumhooks en fills en noem het maar op. De band heeft zich duidelijk verder ontwikkeld en dat is iets waar ik blij mee ben. Daarnaast verdient Daniël de Jongh een pluim voor zijn niet misselijke prestatie om bijna ongemerkt de plaats van zijn voorganger in te nemen. Hulde!
Wat mij betreft absoluut één van de hoogtepunten van het jaar.

Minder dan voorganger Silhouettes, deels door de nieuwe zanger, deels door het gewoonweg minder sterke songmateriaal. De nieuwe zanger, hoewel prima, is (nog) niet optimaal geïntegreerd in het totaalgeluid van de band. Soms past hij prima bij de sound, soms (vooral in de hogere regionen) storen zijn zanglijnen enigzins. Wellicht dat dit op een volgende plaat verholpen is, mits hij het zo lang volhoudt natuurlijk. Geen verkeerde plaat, doet in de rustige passages wel wat denken aan het werk van Devin Townsend, maar er zijn weinig songs die er echt in positieve zin uitspringen.

Black Horses Stampede dit nummer springt er wel bovenuit.

Opvallend veel positieve recensies op het internet te vinden, ik vind het iets teveel de progressive kant op gaan met die overdaad aan cleane zang en te gelikte stukken. Vooral de nieuwe zanger klinkt veel te gelikt met zijn cleane zang, Kalsbeek vond ik wat dat betreft veel beter.
Doe mij maar de brute agressie en polyritmische metal van voorgaande albums.

Doet mij een beetje denken aan de laatste The Ocean platen...vond de één na laatste erg goed! Dit swingt en rockt tegelijk...best lekker!!

Hmm, ik lees dat Reaching Home flauw tegenvalt.. Ik vind het wel een lekker nummer! Net zoals het laatste Stoic Resignation! Niet verkeerd dit allemaal hoor!
Don Cappucino, vanwaar jouw mening van Reaching Home?