Manowar - Battle Hymns (1982)

Redelijk debuut. Eigenlijk alleen al de moeite voor Dark Avenger en het geweldige Battle Hymn. Met Eric Adams heeft de band een geweldige zanger in de gelederen en daarvoor vergeven we (of ik althans) ze zelfs de oersaaie bassolo's die steeds weer opduiken.

mijn kennismaking met manowar

te gekke plaat

jeugdsentiment

uniek in geluid voor die tijd

Burning, death, destruction
Raping the daughters and wives

heerlijk:)

Joy

Best een geinige plaat, gewoon lekker vrolijke, makkelijk in het gehoor liggende metal met catchy lyrics. Soms vind ik het té blij klinken vanwege sommige lyrics (vooral die van Metal Daze), maar al met al een prima plaat. En wat een geweldige zanger heeft deze band toch

Toppertjes op dit album: Death Tone, Metal Daze, Manowar en Battle Hymn.

4*

Na nog een luisterbeurt verlaag ik nu mijn stem naar 3,5* (4* vind ik toch iets teveel voor dit album). Echt bijzonder vind ik dit album nou ook weer niet, en er staan (naar mijn mening) een aantal vullers op.

zoals?

je kan het ook zo zien

er staan een aantal standaard catchy nummers op ,lekker in het gehoor, 1 tm 4, en een aantal regelrechte unieke klassiekers 5 tm 8

soms vinnik het ook wat kinderachtig maar het klinkt er niet minder lekker door

later werk werd parodie op zichzelf, maar dit is wat mij betrefd toch een mijlplaat die ene geluid gaf dat niemand in hardrockland tot dan toe gehoord had

into glory ride overtrefd deze nog eens

Die ene bassolo (William's Tale), komt vooral omdat bassolo's mij nooit echt weten te boeien, ik heb veel liever gitaarsolo's. Verder is het wel een sterk album en ze weten behalve catchy nummers (zoals Metal Daze) ook nummers met een goede opbouw te maken (zoals Battle Hymn). Ik ben het album ondertussen toch wat beter gaan vinden, dus ik geef weer 4 sterren, vind 3,5 sterren toch wat aan de lage kant

die bassolo is dus de enige vuller

ik vind het ook niks behalve dan dat het wel hoort bij het stoere manowar image:

kijk mij eens snel zijn op mijn bassgitaar

muzikaal niks, maar aardig om te horen

wel apart geluid ook

Metal Daze! Manowar!! DARK AVENGER!!! BATTLE HYMNS!!! \m/
rest vind ik maar matig, maar deze 4 tracks zijn zoooo goed dat je het ze vergeeft . Kijk trouwens zeker eens op youtube naar de live versies van de Absolute Power dvd. Battle Hymns = 3 gitariste + 3 drummers --> pure ownage \m/

Manowar blijft toch wel een band die ik nog steeds volg, ondanks dat het imago inmiddels belangrijker is geworden dan de muziek. Dit is een top Manowar album en het enige waarop nog heavy bluesy invloeden hoorbaar zijn. Vooral het gitaargeluid is nog niet volledig over de top en klinkt erg goed. Het titelnummer is een klassieker in zijn genre en verder is ook Dark Avenger zwaar heftig. Terugkerende aspecten als motorgeluiden, bassolo's en gesproken tekst zijn hier op het debuut ook al aanwezig en zouden later typische Manowar kenmerken worden. Er staat kwaliteit genoeg op dit album, want naast het gitaarwerk is ook de zang van grote klasse. Een goed album dus: 4.0.

Eigenlijk vind ik dit nog steeds het beste album. het gaat net niet over de top, wat latere albums wel eens doen. Op vinyl.

De positieve punten hierop vind ik de geweldige zanger, het gitaarwerk, Dark Avenger (met gesproken stuk van Orson Welles, dacht ik) en Battle Hymns. Negatief vind ik sommige puberale teksten: wellicht tof in de jaren tachtig, maar nu zou je er niet mee moeten afkomen. Die bassolo's zijn eigenlijk volstrekt overbodig.
Een kleine 3,50.

Goed album, alleen had 'William's Tale' weg gelaten mogen worden. Zou pas met 'Kings of Metal' een waardig opvolger krijgen.

Hier ben ik met mijn zeis, de eerste helft vind ik zwaar teleurstellend, het is eerder Kiss op anabolica en met berevelletjes. De tweede helft is al wat beter, de nummers zijn iets beter maar dat is voor mij geen wereldprestatie. De zanger kan verdomd zingen maar staat veel te veel op de voorgrond, je moet godverdomme eerste je oren uitkuisen om op sommige plekken de gitaar te kunnen horen. De teksten zijn puberaal en bestemd voor de Vuilbak der Vergetelheid. Bah, Manowar, een vol strafpunt naar beneden, een klap tegen hun kop verdienen die vier belachelijke posers, gebakken lucht in opgepompte spieren.

wow sir Spamalot, een 2,5 voor deze plaat, dat had ik niet van je verwacht ? Ik vind het begin van deze plaat heerlijk met nummers als Death Tone en Metal Daze. Geen nonsense, maar gewoon heavy metal! Heerlijk die hoge uithalen!
Het tweede gedeelte van de plaat is geniaal met Dark Avenger en het geniale Battle Hymns (wat toch altijd live gespeeld zou moeten worden!)

veel te laag, ok kant 1 is niet zo verheffend, toch, als 12 jarige maakte het indruk, het was eens wat ander uit hardrockland

kant 2 maakt kant 1 meer dan goed, instant klassieker

en image?

ach men was en is er zelf ook niet al te serieus mee bezig

maare, posers?

getoupeerd haar, leggings en kleding alle kleuren van de regenboog en zelf geen not kunnen spelen?

nie overdrijven sir, je had vast je dag nie

vandaag weer eens draaien

Over het algemeen kan ik best warm draaien voor Manowar maar met de Metal Daze valt het op dit debuut nog wel mee.
Flauwe rockdeuntjes als Death Tone, Fast Taker, Shell Shock en Manowar laten mij nog altijd ijskoud en hadden door elk bruiloftsbandje op dezelfde wijze gebracht kunnen zijn.

Pas vanaf Dark Avenger wordt het interessant. Een slepend stuk met een barbaarse thematiek en een Orson Welles speech. Heldhaftig en boosaardig. Daarna mag DeMaio een kleine 2 minuutjes zijn bas geselen om ons vervolgens te storten in dé Manowar hymne allertijden: Battle Hymn. Over dit krachtige strijdlied is alles al gezegd. Dit is waar heavy metal om draait.
Deze twee tracks rechtvaardigen de aanschaf en de rest beschouw ik maar als bonus en sla ik graag over.

En ja met geöliede lichamen en berenvellen op de foto gaan is ook posen.
Doet er verder voor de muziek niet toe overigens.

Geweldig debuut. Allemaal goede songs, vooral de afsluiter . De bassolo is niet storend.

@Edwynn,

Over smaak valt natuurlijk niet te twisten. Maar onderstaande vind ik pure onzin.


Zoals PriestMaiden al schrijft, allemaal goede songs. En niet alleen dat, maar geweldig goed gezongen en gespeeld. Niet elk bruiloftsbandje doet dat echt niet na, maar geen enkele.

De enige verklaring die ik heb is dat je hier mogelijk iets anders verwacht/verlangt dan het is. De vijf eerste nummers zijn uiteraard niet in de latere epische Manowar stijl, maar meer te plaatsen in de stevige, vaak uptempo NWOBHM. Die golf was toen zeker al aangespoeld in het verre Westen. Ook het langzamere Shell Shock heeft die onweerstaanbare, zo kenmerkende drive.

Maar toegegeven, het mooiste hebben ze hier voor het laatst bewaard. Het titelnummer zet mij regelmatig geheel in het kippevel. Misschien vul ik dat zelf allemaal in, maar de mengeling van angstaanjagende doodsverachting in de strijd en tegelijk de zweem van glorie die aan doden en overwinnen hangt wordt toch echt geniaal verklankt en haast tastbaar gemaakt met de frase Kill, kill, ooohooohooohooo.

IJzersterk debuut. Een ware metalklassieker.

Het klopt dat ik meer voel voor de epische Manowar stijl. Maar daarnaast houd ik ook erg van no-nonsense heavy metal zoals NWOBHM en door NWOBHM geïnspireerde muzikantenclubjes.

Voor deze set songs hier kan ik echter niet warm draaien. Slecht is een wat groot woord. Het is meer 'ene oor in andere weer uit' hardrock. Nee, dan zet ik liever nog even Saxon, Riot of Witchfinder General ofzo even op.

Dat weet ik. Vandaar dat het me verbaast dat je hier geen lol aan beleeft.

Zo verbaast het mij wanneer je dit net zo goed zou vinden als iets van Wiped Out of Denim And Leather

Wiped Out heb ik eigenlijk pas onlangs aangeschaft en ken ik nog niet zo goed. Denim and Leather ken ik (nog) helemaal niet. Wel genoeg andere albums van Saxon uiteraard.

Battle Hymns vind ik in het geheel erg goed en wordt toch ook door velen als Manowar's beste beschouwd.

Dat zal dan alleen zijn vanwege het sublieme titelnummer.

Bullshit. Lees de recensies op Amazon en The Metal Archives er maar eens op na.

Die van allmusic zeker overgeslagen.

Maar ik vind het prima dat anderen dit helemaal te gek vinden.. Zelf vind ik het ook niet echt slecht. Maar beste van Manowar? Nou neuh, niet echt. Daar vind ik het toch wat te 'party' voor.

Ik vind het party-gehalte niet zo groot. Het is gewoon meer rechttoe rechtaan dan latere albums, waar men al eens wat te ver doorschiet in epische nummers.

Maar ik vind het natuurlijk ook prima dat jij dit album niet zo geweldig vindt. Die vergelijking met bruiloftsbandjes vroeg echter om reactie.

Niet meer doen of voor straf 366 dagen nonstop (een schrikkeljaar) naar dit album luisteren.

Nee dan rij ik inderdaad toch liever achteruit naar Groningen met Death Tone op de achtergrond.

Ik ga dit album steeds beter vinden. Elk nummer is raak en de twee verschillende stijlen, voor zover daar sprake van is, zijn in balans en vullen elkaar mooi aan.

Battle Hymn moet zowat het machtigste heavy metal nummer aller tijden zijn. Kippevel vanaf de bloedmooie intro tot aan het bombastische einde.

Battle Hymn, het machtigste heavy metal nummer aller tijden...ik weet het niet.
Wel is het duidelijk een uitschieter op deze plaat en de reden waarom dit album een 4 geef ipv een 3,5!