Ane Brun - It All Starts with One (2011)

Een nieuwe Ane Brun , ben benieuwd werd ook tijd na het mooie Changing of the Seasons. V.a. 16 september......ff wachten nog.

Heb net de single gehoord van Do You Remember. Dat nummer klinkt in elk geval al heel anders dan ik van haar gewend ben, met dat bijna vrolijke ritme. Het pianonummer One Last Try, met die Yann Tiersen-achtige versierinkjes klinkt dan al wat vertrouwder, maar dat zie ik hier niet bij de tracklisting staan. Ben dus benieuwd naar het album!

hij is gelekt! En moet zeggen best mooi. Maar 't verrast me ook nergens. Maar wie weet moet ik m wat vaker horen en ontluikt zich een meesterwerk. Ik heb overigens een dubbel cd gedownload??Toffe hoes trouwens.

Ane Brun zoekt i.i.g. niet het verlengde op van Changing of the Seasons. Dit album nu oppervlakkig aan het luisteren op de paal en het bevalt mij wel. Ze heeft bij het zingen een wat hogere aanzet en minder vibrato en dat pakt goed uit. Worship zou zo trouwens een nummer kunnen zijn van Hounds of Love. Grote kans dat ik dit album in huis ga halen en als die niet op vinyl is, dan per hoge uitzondering weer eens een cd ga kopen.

Wat een tegenvaller zeg, gaat nergens de diepte in en kabbelt een beetje voort. Een misser van Ane! Worship is een draak van een duet, heel matig.

Erg naar deze cd uitgekeken. Vorige albums waren namelijk stuk voor stuk pareltjes. Paar keer live gezien en ook dat was een hele beleving.
Maar nu naar de cd. Heb hem nu 3 keer gehoord. bij de vorige was ik meteen onder de indruk en was ik klaar voor de herfst. Met deze cd mis ik dit gevoel totaal.
Wat zijn "Do you remember" en "What's happening.." draken van nummers zeg. Af en toe wel een redelijk nummer. Het intieme geluid is er af en ik vind het wat overgeproduceerd. Ane wil denk ik toch meer gaan verkopen en commercieler worden. De valkuil van meerdere artiesen. Jammer.....

nee, ben toch helemaal klaar met Ane. Dit is precies hoe al die zangeresjes van nu zingen en oh wat kan ik daar slecht tegen. Haar stem is te dominant, geef mij dan maar Zelmani of Bic Runga of Rachael Yamagata die weten wel hoe je moet doseren.

Ja...Rachael Yamagata. Heerlijk. Toch is het jammer dat naar mate artiesen bekender worden, de kwaliteit ook achteruit rolt. Daarintegen is Fink ook bekender aan het worden en heeft toch weer een mooi album afgeleverd.

Maar ja...alles hangt af van smaak. Een ander zal dit nieuwe album van Ane wel omarmen.

Hmmm ik ben het album nu aan het luisteren. Ik vond het duet met Jose Gonzales wel mooi. Ik ben benieuwd naar de rest en kom hier snel op terug. Eerlijk gezegd verbaasd over de negatieve reacties...

Ze is een andere weg ingeslagen. Op zich niet verkeerd. Ik hou hier alleen niet van. Maar het trekt misschien wel weer een nieuw publiek aan en wordt zo nog populairder. Voorheen amper op TV geweest en vanavond in DDWD en volgende week in Vrije Geluiden.

was onder de indruk (toch weer) van dat minuutje in DWDD. Hmm..ga deze cd toch een kans geven....

alvast een halfje omhoog. Toch blij dat ik hem nog een kans geef. Het is gewoon anders dan het vorige werk. Wordt steeds mooier. Alleen "Do you remember"is echt afschuwelijk!!

Op basis van de, naar Ane Brun-maatstaven, toch wat afwijkende track "Do You Remember", en sommig reacties hier, verwachtte ik een ander type album eigenlijk.

Het draait nu zijn eerste rondjes in de speler en ik moet zeggen dat het toch allemaal weer redelijk vertrouwd klinkt. Zowel qua stijl als kwaliteit. Opener These Days is alvast prachtig en ook de navolgende nummers Words en Worship zijn erg okee. Favoriet is ook het prachtige The Light From One.

Hier en daar wat uitstapjes (zoals in het al genoemde Do You Remember, dat ik geen slechte track vind overigens) en wat meer (strijker-)tierelantijntjes dan te doen gebruikelijk, maar ik hoor nog steeds de Ane Brun-elementen die ik op bijvoorbeeld A Temporary Dive zo mooi vond.

Of dit album daar overheen kan lijkt me eerlijk gezegd niet, maar een positief gevoel hou ik ook aan dit album zeker over.

Ben blij dat je het een tweede luisterbeurt geeft. Het album is gewoon behoorlijk anders dan de eerdere albums maar zeker geen slecht album als je het er los van ziet..

Maar ik was al positief hoor!
Op basis van sommige reacties hier had ik een tegenvaller verwacht. Niet dus!

En zo anders dan de vorige platen vind ik het eigenlijk niet. Het grootste verschil zit hem in de arrangementen, daarnaast staan er een of twee afwijkende tracks tussen. Maar de sfeer is vertrouwd.

Naar wat ik tot nu toe gehoord heb is het andere grote verschil naast de arrangementen toch vooral de vocalen van Ane Brun zelf. Meer hoger en minder vibrato.

Ik nam de plaat onder de loep voor daMusic. De recensie kun je hier lezen.

helemaal mee ens. Zeker meer luisterbeurten gunnen en het wordt een mooi album. En "Undertow"...wow. Zo mooi....
Hij gaat weer een halfje omhoog!

Wat een verdomd mooi album.. na twee weken iedere dag wel even op kan ik zeggen dat ik dit veruit de mooiste Ane Brun vind tot nu toe.. Instrumentaal is dit album zo ontzettend veel sterker dan het vorige werk.. ja mij smaakt het zeer

Gisteren in de Melkweg geweest in A'dam waar veel nummers van dit album werden gespeeld. Heel indrukwekkend optreden was het.
Ik vind dit zelf inmiddels ook een van de mooiere cd's van Ane Brun, ben het alleen niet helemaal met gebruiker joramhoogink eens dat het instrumentaal beter is dan vorig werk want dat vond ik ook al top. Ook live viel op hoe uitgekiend haar arrangementen eigenlijk zijn, ieder belletje/paukslag e.d. op de juiste plek. Knap hoor.

Misschien moet ik het dan anders verwoorden, want net zoals jij betoogt over dat concert, namelijk dat de arrangementen zo goed in elkaar zitten, ligt het misschien meer daarin dan in de instrumentatie inderdaad.

Toch blijf ik erbij dat onder andere door het gebruik van de dubbele drumpartijen veel wordt toegevoegd.. ach ja het klinkt ieder geval super mooi!

Na het concert van gisteren in de Melkweg,kan ik nog meer van Ane 's laatste CD genieten.
Wat een geweldige muzikanten verzamelt deze dame om zich heen.
Dit is geen pomuziek meer, maar een soort kamermuziek.

@joramhoogink:
Wat die dubbele drumpartijen betreft; helemaal met je eens!

Het concert in de Melkweg was fenomenaal mooi. Ik kwam er achter dat de bonusdisk van dit album eigenlijk meer pareltjes bevat dan disk 1. Zoals Dirty Windshield en Du Gråter Så Store Tåra [English Version].

Het nummer Worship was zonder Jose (wat ik een prima singer-songwriter vind hoor) op het concert al een stuk beter. Sowieso waren de nummers live leuker dan op het album. Het jammen deed de speelsheid en magie van de nummers goed.

Potverdikke, wat een mooie plaat! Heb haar live met Peter Gabriel gezien, vond het voorprogramma dat ze gaf al indrukwekkend, tot mijn concertmaatje de vergelijking met Dolly Parton maakte.... Ergens had ze wel gelijk met dat hoge getril en ik was klaar met Ane... Zo werkt dat soms bij mij, een verkeerde associatie (Joleeene Jooooleeeene) en het is klaar. Toch nieuwsgierig kocht ik deze plaat en geen moment spijt. Wat een productie, wat een arrangementen, wat een stem, wat een instrumentatie, wat een emotie! Doet mij overigens meer aan Antony Hegarty denken dan aan Dolly Parton. Anyway, Antony Hegarty en Dolly Parton, eat your heart out!

Ze weet het gewoon weer neer te zetten...een pracht van een album. Niet zomaar een verlengstuk van haar 'doorbraak' album Changing of the Seasons, maar zoekend naar nieuwe muzikale wegen, soms neigt het tegen het klassieke aan, maar altijd met de sfeer van Brun, want dat mag wel gezegt worden, Ane weet haar muziek een kleur te geven dat -voor mijn gevoel- heel eigen klinkt. M.i. is dit haar mooiste tot nu toe.

Al maanden van te voren kaarten gehaald voor de Melkweg (18.10.2011). Vooral haar voorgaande album vond ik prachtig. Albums daarvoor deden me niets. Het concert was, voor mij, overweldigend. Wat zat dat goed in elkaar, wat een musici, wat een wijf. Maar het gespeelde werk kwam van haar laatste album (deze "It all starts...") en die kende ik dus nog niet. Er waren momenten dat ik niet meer wist dat ik in een zaal stond, totaal geabsorbeerd door de muziek van het podium. Dit album gekocht bij de balie en in de auto natuurlijk al luisteren. Mijn eerste indruk, die nummers lang bleef duren.....ik weet niet hoe ik het moet omschrijven. Maar het is als een val naar een diepere rust. Dat je in je bed ligt en je kunt niet slapen, totdat je met een diepe ademhaal naar beneden valt. Vallen in een totaal comfort van een massage of warm bad. Ook het snellere "Do You Remenber".....wauw, wat een dynamiek. Als een pompend hart tijdens het sporten. Wat zit dat goed in elkaar....net ABBA. Voor de duidelijkheid, ik heb een goede Hi-Fi-set.

Prachtig album, is alleen maar gegroeid met de luisterbeurten. Geweldige melodieën, erg goede muziek. Zoals Ane zelf al meldde in een interview, het is opnieuw een 'beste' album.

18 van deze nummers is wel een hele zit.

Maar vooral in het begin vind ik het fijn album.
These Days, Words en Worship zijn stuk voor stuk aangenaam voor je oren.

Ik ben nog niet echt zwaar onder de indruk van Ane Brun op dit album. Wel een aantal nummers met mooie melodieën maar ook een beetje steriel eigenlijk. Dat komt ook wel door de ijle stem die ze heeft denk ik. Onaangenaam is het echter ook weer niet, maar na een aantal keren draaien twijfel ik nog steeds of ik deze cd aan mijn collectie zal toevoegen.

Mooi album van Ane Brun die wel voor veilig heeft gekozen om haar album commercieel aantrekkelijk te houden. Blijft toch voldoende afwisselend om te boeien. Lees hier en daar wat commentaar op haar stemgeluid. Vind dat juist een aspect wat haar muziek bijzonder maakt. Geen 13 in een dozijn stem. De productie van dit album is overigens van buitencategorie. Prachtig vol geluid met een laagweergave die retestrak is. De opener These Days zorgt voor scheuren in m'n pleisterwerk (sterk overdreven natuurlijk) Mooi.

Undertow