Nirvana - From the Muddy Banks of the Wishkah (1996)

Een van de weinige live albums die ik in mijn kast heb staan en met reden. Ik ken eigenlijk geen artiest die op een live plaat beter klinkt dan op een studio album (let wel een live album is voor mij totaal iets anders dan een concert waar je zelf bij bent). Ik moet zeggen dat ik Nirvana live gewoon slecht vind klinken. Ik heb ze nooit zelf mogen aanschouwen wat ik wel betreur (de heer Cobain schoot zichzelf door het hoofd een maand voor mijn eerste Nirvana concert), maar kennelijk is mij een hoop bespaard gebleven.

Ik houd het dan toch maar bij de 4 studio albums.

Op "From the Muddy Banks of the Wishkah" is de essentie van Nirvana vastgelegd. Rauwe energie gecombineerd met een "Fuck You" attitude. Daar gaat het bij Nirvana om. Dus verwacht geen verfijnde arrangementen en foutloos spel. Dit alles is ondergeschikt aan de eerdergenoemde energie en attitude. De opnamekwaliteit is niet altijd even goed, klinkt vaak dof, maar ik krijg bij deze plaat een aardig goed idee hoe een concert van Nirvana moet zijn geweest. De sfeer en de beleving maken de fouten in het spel en de soms belabberde zang van Kurt Kobain goed. De studioplaten zijn van een betere kwaliteit, maar "From the Muddy Banks of the Whiskah" legt de ziel van Nirvana treffend bloot.