Anathema - Falling Deeper (2011)

Toch ben ik benieuwd hoe de heren en dame van Anathema deze oude nummers neer gaan zetten. Persoonlijk draag ik namelijk ook hun oude werk een warm hart toe, met daarbij The Silent Enigma in het bijzonder.
Van dat album zijn vertegenwoordigd "Sunset of Age" en "Alone".
Geen nieuw werk dus, maar een soort vervolg op Hindsight.
Laat de releasedatum maar gauw komen!

Ik heb hem al reeds vooruitbesteld.. Ben ook benieuwd naar We The Gods. Heb Kingdom al reeds gedownload en beluisterd.. heeft me nog niet kunnen overtuigen

In de preview op de K-scope site vind ik vooral Sunset of Age erg lekker klinken!

Dit is nog mooier dan Hindsight! Dat orkest _0_ Ge-wel-dig!
Hindsight draaide ik al heel vaak, nu met deze erbij is het nog mooier

Prachtig album. Ik heb Hindsight nooit geprobeerd, maar dit zijn me wel enkele geniale revisies van oudere nummers (dewelke ik sowieso al goed kan appreciëren). Wat een weergaloos sterke band is dit ook, lijken wel niets fout te kunnen doen. Hoogtepunten bij een eerste luisterbeurt: Kingdom en We the Gods.

Mijn rechteroor zit zich wel maar wat te vervelen tijdens grote delen van Everwake. Hoop dat dat op een of andere manier toch aan de leak ligt en niet aan de mix.

Bijzonder sfeervolle muziek. Goede restart van wat oudere nummers, ideaal voor de late nacht/ vroege morgen, even relaxt luisteren terwijl alles en iedereen nog in diepe rust is.

Is deze plaat al uit dan?

Ja Rafke Pafke je zult het misschien niet geloven, maar in 2011 is het zowaar mogelijk dat mensen soms al een mening hebben over een album dat nog niet in de winkels ligt

Mijn mening: net als Hindsight niet echt mijn ding. De band is al niet zo gretig met het uitbrengen van albums de laatste jaren en dan moeten we het verdomme steeds doen met ouwe geherkauwde zooi. Al die bombast van violen en cello's hoeft van mij niet zo, ik heb liever een pure basic Anathema met echt nieuwe songs. Toch maar wat positiefs dan: Anneke zingt erg mooi op Everwake en Sunset of Age hebben ze absoluut ook iets bijzonders van weten te maken.

Ik zat er al op te wachten. Anathema die oude nummers, die toch heus niet zo verrekte slecht zijn, in een nieuw jasje gaan steken. Al die zwierige bombast maakt een eind aan de koude troosteloosheid van de oorspronkelijke bombast.

They Die is wel prachtig gedaan. Maar dat thema was al eens naar klassiek omgezet in het outro van de versie op Serenades. Dus in die zin is dat niet heel anders
J'ai Fait Une Promesse vind ik ook nog wel aardig gelukt.

Dan maar Everwake. Dat blijft een ontroerend mooie melodie. De zangeres. (Anneke van Giersbergen i presume?) overtreft het ijle origineel niet.

Falling Deeper had uitstekend kunnen fungeren als bonusschijf voor een regulier album. Leuk om eens te luisteren maar niet meer dan dat.

Haha, ja ik had het moeten weten he

In ieder geval heb ik het album ondertussen ook al eens gehoord (straf he).

Op sommige momenten is het verschil met het orgineel zo groot dat je bijna van nieuwe nummers kan spreken. Daarom spreekt dit album me toch wel erg aan.

Het minst geslaagd vind ik tot nu toe Everwake, omdat het te dicht aanleunt tegen de oude versie.

Het einde van Sunset of Age is serieus over the top, maar het beviel me wel.

hier sluit ik mij volledig bij aan

Bijdeze!

Anathema is mijn inziens het beste wat er is, ongelofelijk zo goed! Timing, emotie, variatie etc.

Zucht....wat een lusteloos gekabbel. Had dit niet onder de naam "Danny C's orchestra plays early Anathema in D-minor" kunnen verschijnen?
Ik vond Hindsight nog geslaagd, maar dit is voor mij echt too much.

Wonderschoon. 1x gehoord, kippenvel van begin tot eind, terwijl het kwik vandaag toch aardig hoog stond. Sinds jaar en dag ben ik een groot bewonderaar van deze sympathieke Engelse band, maar de nummers uit de beginjaren hebben mij nooit echt kunnen bekoren. Tot vandaag, want met dit Falling Deeper laat Anathema horen dat, na enige bewerking, ook die nummers ware diamanten zijn. Hulde.

Mmmm, waar ik oorspronkelijk nog enthousiast was moet ik me hier wel bij aansluiten. Ik vind het echt waanzinnig mooi, maar het lijkt allemaal toch nogal aan mij voorbij te vliegen.

Ik vind vooral Everwake heerlijk. Maar inderdaad, met slechts 8 nummers vind ik het ook redelijk kort uitvallen. Ik had graag ook meer zang gehad bij sommige liedjes.. Ik hoop gewoon dat er in 2012 nog zeker een echt nieuw album uitkomt, dit is ok als tussendoortje, maar ook enkel maar als tussendoortje.

Pfffff......dit had ook voor mij niet gehoeven, zelfs niet als dit een bonus cd was geweest. Geef mij maar gewoon de kracht en weemoed van de originele oude nummers. Zo'n nummer als Crestfallen klinkt toch voor geen meter als je het vergelijkt met die zware logge pianopartij aan het begin van het origineel!

En dan "We the Gods", waar het origineel je vanaf het begin met geniale riffs bij de strot grijpt van spanning en Darren White je met zijn tragische reclamaties bijna 10 minuten lang zijn ellende over je uitstort, is het hier in een paar minuten alweer voorbij en vraag je je af waar je eigenlijk naar hebt zitten luisteren.

Nooit verwacht dat ik het ooit zou zeggen, maar dit Anathema album laat ik aan me voorbij gaan.....

Ik vind dit behoorlijk goed, maar ik ben dan ook niet bekend met de originele versies van al deze nummers, ik heb me namelijk tot op heden nog steeds niet verdiept in het werk van Anathema. Dit is een heerlijke rustige en best sfeervolle plaat.

van we the gods had ik inderdaad ook veel meeeer verwacht, een van mijn favoriete oudere nummers

erg gezapig vullertje tussendoor.

Natuurlijk, mooi georkestreerd maar mis iedere vorm van spanning die nu juist voor Anathema zo typerend is.

We The Gods zonder loooodzwaaaarree shuffle in het midden is als zitten in een tentje op de Veluwe tijdens een zeer recente Nederlandse zomer.

Ik sluit me aan bij de negatievere reacties hier. Spanningsloze plaat, wellicht leuk op de achtergrond maar het weet nergens echt te boeien.

Een tweede Hindsight qua stijl, maar niet qua kwaliteit helaas. Er staan helaas niet echt aansprekende nummers op en hoewel ik de akoestische Anathema erg hoog heb zitten is dit toch echt een minnetje. Jammer.

Ik ben het er niet mee eens dat dit qua stijl een tweede Hindsight is. Op dat album vonden we (semi) acoustische uitvoeringen van Anathema nummers. Veel bands doen iets dergelijks maar Anathema voerde het op Hindsight wel perfect uit in mijn ogen.

Falling Deeper heeft toch een heel andere benadering. Allezins zijn het hier geen acoustische versies van oude nummers. Wat hier gedaan wordt zijn enkele melodieën uit hun begindagen gebruiken om orchestrale, filmmuziek-achtige stukken mee te componeren.

In die zin zou ik zelfs durven zeggen dat Falling Deeper volledig uniek is in het oeuvre van Anathema, omdat er voor het eerst niet gefocused wordt op songs, maar louter op sfeerschepping, zoals dat inderdaad ook bij filmmuziek meestal het geval is. Enkel bij Everwake is er nog echt sprake van een song.

Of het ook een goed resultaat oplevert is een andere vraag. Persoonlijk ben ik iemand die zeer songgericht is bij het beluisteren van muziek. Hoewel ik soms wel eens kan genieten van klassiek, filmmuziek of soundscapes, grijp ik toch snel weer terug naar albums met echte songs erop. Daardoor zal ik Falling Deeper waarschijnlijk minder gaan luisteren dan andere Anathema albums.

Maar ik ben toch wel zeer te spreken van dit tussendoortje. Het is heerlijk wegdromen op tracks als Crestfallen, Alone en vooral Sunset of Age. En het verdient een pluim dat deze band wars van alle trends steeds opnieuw verrast, haar eigen ding doet en telkens opnieuw kwaliteit aflevert.

Tegelijkertijd hoop ik wel dat het volgende album weer gewoon een verzameling van sterke nieuwe Anathema nummers wordt.

Een hoop verschillende meningen, ik sluit me aan bij het positieve kamp. Ik vind het prachtig.Erg sfeervol verpakt. Ik onderstreep de opmerking van Rafke Pafke betreffende de "sfeerschepping",

Verpakt in een fraai digibook wat wil een mens nog meer... Nou ietsje langer had wel gemogen, ruim een half uur is niet echt lang maar goed liever kwaliteit dan kwantiteit.

Overigens is het openingsduo Crestfallen en Sleep in Sanity hier als 1 track gewaardeerd maar op de cd staat het als 2 losse ,uiteraard wel in elkaar overlopende, nummers. Daarom heeft het album dus 9 nummers en hier 8.

trackvolgorde klopt ook niet

Ik heb een correctie ingestuurd.

Ik moet zeggen, dit album weet mijn belangstelling niet echt lang vast te houden. Het is allemaal erg mooi, maar op één of andere manier begint de verveling al snel toe te slaan. Het overtuigt niet echt. Geen aan of opmerkingen over de productie, die is prima, maar het overdonder" effect wat veel Anathema albums wel hebben heeft dit niet. Cijfer volgt nog, maar ik betwijfel of het boven de 3,5 uit komt.

Ik ken de originele versies niet en hoewel dit allemaal wel mooi in de oren klinkt - orchestraal, die strijkers, mooi getokkel, harmonische vocalen - weet het niet echt mijn aandacht te houden, laat staan me te raken... Ik wacht nog even met stemmen en beluister 'm nog enkele keren, maar dit zal hoogstens een 3,5* worden. Zijn de oorspronkelijke versies eigenlijk herkenbaar, voor zij die ze kennen? Ben een groot fan van hun laatste studioplaat, maar met deze kan ik voorlopig nog niet veel.

Hoewel de oude tracks absoluut hun eigen waarde behouden, schept Anathema hier een knap en sfeervol tussendoortje waar ik stiekem wat meer van verwacht had. Komt mede door de speelduur, maar ook omdat sommige nummers totaal niet terug te leiden vallen naar het origineel. Tegelijkertijd zorgt dat laatste euvel tevens voor een aantal verrassingen, aangezien er praktisch een nieuwe interpretatie aan een oudere compositie gegeven wordt. Maar tevens zorgt dat er dus voor dat de vergelijking met het oude werk een beetje op los zand komt te staan.
Dat alles wederom weer prachtig uitgevoerd en tot in de puntjes verzorgd is, staat buiten kijf. Daar komt ook bij dat ik toch weer genoten heb van dit veredelde tussendoortje. En alhoewel sommige nummers echt wel beter uitgewerkt of meer mee gedaan had mogen worden, heerst bij mij toch een fijn, positief gevoel. Maar hoe kan het ook anders: Anathema weet gewoon per slot van rekening altijd zo'n enorme brok sfeer in hun muziek te leggen, dat ik het voor lief neem.
Uitschieters zijn verrassend genoeg toch "Alone" en "Sunset of Age". Van mijn favoriete oudere Anathema-album The Silent Enigma, hebben ze toch iets moois van deze klasse-songs gemaakt.
Dipjes zijn "Kingdom" en "We, the Gods" (hoewel het mooi klinkt, verwacht je toch wat meer met zo'n titel, toch...?).
"Everwake" is prachtig gezongen door Anneke van Giersbergen, maar benaderd te dicht het origineel, waardoor er aan variatie weinig overblijft.

Kortom: echt wel leuk voor zo tussendoor en door de prachtige sfeertekeningen blijft er gelukkig toch nog het één en ander overeind staan. Dat er nog meer mee gedaan had kunnen worden, is absoluut een punt van kritiek.
Toch een 3,5 voor alle mooie momenten die deze plaat en de muziek van Anathema in z'n geheel kent.