Anathema - Falling Deeper (2011)

Hoewel de oude tracks absoluut hun eigen waarde behouden, schept Anathema hier een knap en sfeervol tussendoortje waar ik stiekem wat meer van verwacht had. Komt mede door de speelduur, maar ook omdat sommige nummers totaal niet terug te leiden vallen naar het origineel. Tegelijkertijd zorgt dat laatste euvel tevens voor een aantal verrassingen, aangezien er praktisch een nieuwe interpretatie aan een oudere compositie gegeven wordt. Maar tevens zorgt dat er dus voor dat de vergelijking met het oude werk een beetje op los zand komt te staan.
Dat alles wederom weer prachtig uitgevoerd en tot in de puntjes verzorgd is, staat buiten kijf. Daar komt ook bij dat ik toch weer genoten heb van dit veredelde tussendoortje. En alhoewel sommige nummers echt wel beter uitgewerkt of meer mee gedaan had mogen worden, heerst bij mij toch een fijn, positief gevoel. Maar hoe kan het ook anders: Anathema weet gewoon per slot van rekening altijd zo'n enorme brok sfeer in hun muziek te leggen, dat ik het voor lief neem.
Uitschieters zijn verrassend genoeg toch "Alone" en "Sunset of Age". Van mijn favoriete oudere Anathema-album The Silent Enigma, hebben ze toch iets moois van deze klasse-songs gemaakt.
Dipjes zijn "Kingdom" en "We, the Gods" (hoewel het mooi klinkt, verwacht je toch wat meer met zo'n titel, toch...?).
"Everwake" is prachtig gezongen door Anneke van Giersbergen, maar benaderd te dicht het origineel, waardoor er aan variatie weinig overblijft.

Kortom: echt wel leuk voor zo tussendoor en door de prachtige sfeertekeningen blijft er gelukkig toch nog het één en ander overeind staan. Dat er nog meer mee gedaan had kunnen worden, is absoluut een punt van kritiek.
Toch een 3,5 voor alle mooie momenten die deze plaat en de muziek van Anathema in z'n geheel kent.

voor mij is dit de herontdekking van Anathema, had er wel eens wat van gehoord maar nooit echt goed beluisterd, tot nu.

het begint al heerlijk met crestfallen, er word een goeie sfeer opgebouwd en het feit dat de zang eigenlijk maar en toevoeging is maakt het voor mij nog beter.
voor de volgende nummers geld eigenlijk hetzelfde, en hoewel er soms een moment van 'saaiheid' inzit, blijf ik toch luisteren.
over het hele album genomen is de zang vrijwel nooit lijdend, en draait het meer om de muziek, de sfeer, en emotie.
en laten dat nou de dingen zijn die ik het belangrijkst vind in muziek.
mijn favorieten zijn toch wel, J'ai Fait une Promesse, Alone en Sunset of Age.

voor een band als Anathema is dit denk ik wel een mooie eerste kennismaking, en ik zal zeker meer van ze luisteren.
voor dit geef ik toch een stevige 3,5*

Net als Hindsight een album met herbewerkingen van oude songs, met ongeveer eenzelfde slaapverwekkend resultaat. De stem van Anneke van Giersbergen past goed bij het materiaal en er staan een aantal mooie uitvoeringen op de plaat, maar als geheel genomen is het niet heel bijzonder, wat mij betreft.

Mijn eerste kennismaking met Anathema is al direct een goede.
Ik snap al die negatieve commentaren ook niet.
Anathema maakt zeer sterke rock met heel wat invloeden uit klassieke muziek, en dat bevalt me wel. Maar jammer genoeg moet Falling Deeper het vooral van het instrumentale gedeelte hebben, want de vocals zijn zeker niet slecht, maar veel voegen ze niet toe. Alleen in Alone komen ze zeker tot hun recht.
Kortom een ruime 4*.