Queen - Deep Cuts 1984 -1995 (2011)

De derde verzamelaar in de 'Deep Cuts'-serie, gelijktijdig gereleased met de laatste serie 2011-remasters van Queen's studio-albums uit de periode 1984-1995 (The Works, A Kind Of Magic, The Miracle, Innuendo en Made In Heaven). Hierop staan de (volgens de samenstellers beste) albumtracks die door het grote publiek wellicht onopgemerkt zijn gebleven. Een ieder die bovengenoemde albums kent en bezit is hier natuurlijk alláng bekend mee. En juist daarom is het zo'n waardeloze verzamelaar, omdat het qua keuze en tracklist eigenlijk onverklaarbaar is en de persoonlijke mening van een enkeling (de samensteller) weerspiegelt.

Wél leuk is te vermelden dat 'Kashoggi's Ship' hier op zichzelf staat en een (voorheen) onbekend drumintro blijkt te hebben, daar het intro van dit nummer voorheen of tot nog toe nooit te horen was. 'Kashoggi's Ship' was voorheen namelijk alleen te horen geweest als tweede deel van een tweeluik met openingstrack 'Party', waaruit het op haar moederalbum the Miracle (1989) voortvloeit.

Volgens mij mag ik in dit specifieke geval ook zeggen dat ik het album heb. Fysiek dan niet maar als ik mijn vijf laatste albums van Queen er bij pak kan ik ook een cd branden met bovengenoemde tracks.

Je schrijft er iets boeiends bij:


Tsja, wat is "onopgemerkt gebleven door het grote publiek" als er sprake is van een albumtrack dat niet als single is uitgebracht? Daar vallen eigenlijk dus alle nummers onder. Maar goed, het is een criterium.

Dan ga je je natuurlijk afvragen: hoe smaakvol hebben de samenstellers het gemaakt en hoe goed kan ik mij vinden in hun keuze op een schaal van 0 tot 5 sterren?

Valt mij erg mee. Een erg hoog gehalte aan nummers van Made in heaven, niet per se de beste. Ik zie wel vier zeer terechte tracks van Innuendo.

Maar: slechts twee tracks van The Miracle en dan nog gezwegen over niet meer dan één nummer van A kind of magic, One year of love. Wat ik dan nog een goed nummer vind maar waar veel anderen niet van willen horen. The works mag drie tracks leveren, waaronder het tenenkrommende Tear it up.

Hier wordt even misgekleund. The Works moet minimaal worden vertegenwoordigd door Keep passing the open windows. Tear it up kan dan vervallen.

Ook A kind of magic wordt zwaar tekort gedaan door het ontbreken van twee prachtige tracks uit het stevige gedeelte, Don't lose your head of Princes of the universe.

Dan smaakvol. Ik zou toch altijd proberen er een logische Queen plaat van te maken met een opener die ooit ook zelf de opening van een Queen album was. Geldt ook voor de afsluiter. Daar zeg ik dan bijvoorbeeld: eindigen met Was it all worth it en helemaal als laatste en met gepaste eerbied door te kiezen voor Is this the world we created?

Zo is er voor elk nummer wel wat te zeggen inzake volgorde. Maar ik vind de heren samenstellers hier ook niet echt uitblinken.

Maar wie ben ik? Mij wordt inzake het samenstellen van compilaties zelden wat gevraagd. En aangezien ongetwijfeld iedereen z'n eigen (niet op single uitgebrachte) favorieten heeft m.b.t. de laatste vijf albums van Queen, is een zinvolle compilatie van de platenmaatschappij zonder dat er nog iets boeiends extra op staat eigenlijk niet te maken of te verkopen.

Vooral niet omdat (aanstaande) Queen fans al deze albums in huis zal (willen) hebben. In die zin lijkt mij Queen voor een degelijke compilatie niet erg zinvol om te kiezen als band.

Deep Cuts 3 en naar waar ik aanneem de laatste in de serie . De periode The Works t/m Made In Heaven . 1984 t/m 1995 .
Niet de meest opwindende Queenperiode . Zeker de jaren 80 niet , waar de groep uiteindelijk definitief koos voor een status als hitparadeband en waar de artistieke drijfveer mondjesmaat aanwezig was .
The Works levert 3 tracks . De robot 80's rock van Machines knalt er wel lekker uit . De May/ Mercury compositie Is This he World We Created ? is 1 van de weinige nummers waar de groep het lot van de honger en armoe naar zich toe trok . Nog altijd een fraai minialistisch werkje , en op tijd voor Live Aid , een jaar later .
Tear It Up is niet heel bijzonder . Een verplichte stamper , Live leuker dan deze slecht geproduceerde 2e track van die plaat .
A Kind Of Magic komt er inderdaad bekaaid af . One Year Of Love is het enige wat toegevoegd is . Inderdaad , ben ik 1 van de velen die dat niet wilt horen . Een drakerig stuk met een slechte synthesizer partij ook nog eens .
Het album The Miracle toonde een licht herstel , al is Queen daar nog steeds in tweestrijd welke kant het nu eigenlijk op wil . Daardoor is het nog steeds wisselvallig ,maar zijn de nummers die uitblinken ook erg goed . Was It All Worth it bijvoorbeeld is een voorbeeldige Queenrocker met de nodige allure , en ben blij dat die is toegevoegd .Khassogi 's Ship zit vol spetterend gitaarwerk , maar inhoudelijk stelt het helaas weinig voor . Iets te macho en vol met cliche's .
Innuendo volgde en is een goed ontvangen Queenplaat. In ieder geval de beste sinds jaren .
Don't Try So Hard is een goede keuze , want hier is sprake van een gepassioneerde band met een sublieme Mercury .
Bijou is fraai , nog altijd , maar vind het niet een echt nummer voor een compilatiealbum .
The Hitman is een sterke rocker , niets nieuws , maar het beukt lekker door .
Made In heaven brengt tenslotte 3 songs . Made In heaven is in mijn beleving , ondanks het plak en knutselwerk , een heel aardig slotakkoord .
I Was Born to Love You vind ik niets . Niet in de ''solo" Mercuryuitvoering , maar ook deze pruim ik niet , ondanks de stevigheid die Queen zo goed kan neerzetten .
A Winters Tale is immer fraai . Een emotioneel stuk , evenals Mother Love .

Uiteindelijk een ruime voldoende , waar Queen zich eind jaren 80 begon te revancheren en uiteindelijk weer op de goede weg was .