Delars - Reflecting Circle (2011)

Stelletje zuurpruimen en zuurpruimerettes, er is niet veel mis met deze EP van Delars, of zoals Sef zou zeggen, Hetlars. Natuurlijk, met die flinke jazzsamples bevinden we ons wel in een soort schemergebied waarin veel mensen makkelijk verdwalen, de artiesten zelf voorop. Het heeft net niet het rauwe van de hiphop en niet het avontuurlijke van de jazz, zo gaat dat dan.

Delars, Marty McFly zou zeggen DeLorean, komt echter een heel eind. Hij kiest voor vrij uitgebreide jazz-samples, niet veel bij mij bekend materiaal, al hoor ik ergens een pianootje uit "Kind of Blue" opduiken, met drums er onder die gelukkig wat strakker klinken dan de brintaverpakkingen van de vorige EP, die overigens ook prima was. De saxofoons zijn soms wat cheesy, maar verder is de samplekeuze uitstekend.

Mijn voornaamste commentaar op Delars' vorige worp was dat de nummers zich net teveel als onderschikte biet gedroegen, prima voor een rappert om op te rappen, maar als op zichzelf staande ervaring soms wat te simpel waren en wat wendingen konden gebruiken. Door het sterke gebruik van jazz-samples is dat punt van kritiek prima opgelost, met net genoeg avontuurlijkheid uit de jazz en genoeg rauwheid vanuit de hiphop.