Kent - Du & Jag Döden (2005)

Vandaag is het feest in huize wizard omdat ik 5 jaar lid ben van MuMe. En om de feeststemming te verhogen, geef ik Du&Jag Döden een half sterretje extra.

Dat doet een mens goed Wizard !

De plaat is al 7 jaar uit, staat in mijn top 10, ik heb al een werkelijk briljante live-uitvoering eerder meegemaakt, maar toch is het kwartje pas afgelopen weekend in Göteborg gevallen: Manen i den vita hatten is fenomenaal!!! Mijn reisgenoot naar Zweden wist dat al langer, maar bij mij is het besef er nu ook eindelijk.... Waarom het zo lang geduurd heeft, geen idee... Wat een geweldig nummer en wat was hij weer fantastisch als afsluiter!!! (gaat dat zien op joetjoep)

Dat dat een heel goed nummer is, wist ik al voordat het nummer het concert in Varberg afsloot. Live viel het me een beetje tegen: als iedereen het mee gaat blèren is de sfeer meteen weg.

Laat ze maar eens een live album uitbrengen. Daar worden heel wat MM-ers erg blij van.

Een chronologische review van Kent albums, met nieuwe indrukken & favorieten...
En dan kom je aan Du & Jag Döden.

Geen zwak nummer te vinden, geen foutje te bespeuren, 1 lange rij klassiekers, variatie, melodie, stijl, quasi perfectie en heel soms echte perfectie. En het mooiste van al: elke song hiervan kan op eender welk moment echt klikken in je hoofd, waarvan je dan denkt: hoe heb ik de schoonheid hiervan niet kunnen inzien.

Heer Pinsnider staat in een Goteborgs park te genieten en het klikt bij afsluiter mannen i den vita hatten. Ik sta in een Goteborgs park en het klikt plots volledig bij kläparen bij het begin van het concert.

En je kijkt naar het jaartal waarop dit album uitkwam (2005), en je snapt het niet, want dit album was er toch al altijd, het kan niet zo jong zijn en het kan ook niet zo oud zijn.

Uw platencollectie heeft een gapend zwart gat als deze er niet tussenzit.

Mijn ontdekking van 2015, Kent! Geweldig, en dan met name Röd en deze heb ik grijs gedraaid

Vanochtend dit album meegenomen in de auto.
Wat een wonderschoon album is dit zeg. Heerlijke melodieën.
Voorlopige favorieten 'Den Döda Vinkeln', 'Palace & Main' en 'Klåparen'.

Deze ga ik de komende tijd eens wat beter bestuderen.

En door naar 5 sterren. Wat een heerlijke plaat. De opener is absoluut werelds. Via Discogs enkele albums van Kent gekocht om is uit te delen aan wat vrienden.

Mooi om nummers te herontdekken, zoals Klåparen (Klaporen?) in dit geval. Wat een weergaloos lied toch.

Dertien jaar geleden in Stockholm Vapen & Ammunition gekocht en lichtelijk fan van Kent geworden en zo'n beetje alles van ze beluisterd destijds. Kent vele jaren links laten liggen - en een hoop albums gemist. Wat is het dan heerlijk om zo'n band opnieuw te 'ontdekken.'

En Klåparen is ondertussen hard op weg om Stop Me June van de troon te stoten.

En het is geschied. Met gemak. Sterker: Klåparen vind ik op dit moment het mooiste nummer allertijden. Van ongekende klasse.

Mannen I den Vita Hatten (16 år Senare) werd door duizenden fans van Kent gekozen tot hun beste nummer uit hun oeuvre. Met 747 en Utan Dina Andetag als nummers twee en drie.

Kents bästa låt någonsin?

Hier de top 50 op Spotify: Kent topp 50 on Spotify - open.spotify.com

Minimalen! ÉÉN he-le stem..... Ben ik dan, naast die ene stemmer, de enige op de Kent-wereld, die dit na de terechte nummer 1 en 400 slag echt het allerbeste van ze vind? Wel weer even leuk om al die topliedjes langs te zien komen in een lijst, Het wordt weer tijd om de platen weer eens af te stoffen!!

Ben ook wel erg benieuwd geworden naar 'Ovriga'. Kan 'm nergens vinden.

Ik heb Kent leren kennen toen hier ze op tournee waren in Brugge voor hun album Isola. Het was een fantastisch concert en ik ben blijven houden van dit album. Ik heb het geluk gehad om ze samen met een vriend backstage persoonlijk te mogen leren kennen toen ze ons binnen vroegen omdat wij alleen een handtekening wilden. We hebben daar samen broodjes gegeten en Palm gedronken. Sympathieke gasten die Zweden.

Op één of andere manier heb ik ze dan niet meer gevolgd... waarom ? Omdat ze in het Zweeds zingen ? Omdat ik naar andere muziek aan het luisteren was ?
Hun laatste album heb ik nog beluisterd, niet slecht maar niet memorabel.

Gisteren door de quarantaine en de tijd die we hebben ben ik beginnen luisteren naar Hagnesta Hill en de songs Kevlarsjäl en Ett tidsfördriv att dö för hebben het kwartje doen vallen. Super mooie melodieën die rond gestrooid worden...
Nu ben ik aan het luisteren naar Du & JAG döden. Ook mooi, vooral Klåparen springt er na de eerste beluistering uit.

Ik ben nog tijdje zoet met Kent...

Allereerst moet ik zeggen: wat is Zweeds een prachtige taal zeg! Perfect voor de melodielijnen en melancholische muziek!
Ondanks dat ik natuurlijk de tekst nog niet kan verstaan klinkt het prachtig en het rockt aan alle kanten!
Werd al meteen door 400 slag meegenomen en dacht: Yep, dit is iets voor mij.
Kan het ook niet echt in een hokje qua genre plaatsen en dat hoeft in principe ook niet natuurlijk.
Alternatieve rock zou ik het zeker noemen
Palace en main vind ik de ''minste'' song, al kan ik dit nummer ook niet echt slecht noemen.
Ps- Misschien een rare vergelijking maar ik vind dit oprecht Sigur ros+ The killers=Kent.
Sigur kan ik waarderen, maar er mist net iets.
Well.. hier ben ik de komende dagen/jaren/ de rest van mijn leven wel even zoet mee.
Ik geef ook niet snel de eerste beurt een hoog cijfer dus dat zegt zeker dat het zelfs nog kan groeien

Thanks voor de tip! Pinsnider

Voor mij is en blijft Du & Jag Döden het beste album van Kent. Ik luisterde het voor het eerst toen ik Box 1991-2008 kocht. Daarna kwam in een platenzaak de cd tegen, een hoesje van zwart, nauwelijks doorzichtig, plastic met daarin een zwarte schijf. Die ook maar gekocht. Zo'n helemaal zwart album heeft toch wel wat, en past ook wel bij de stemming van het album. Een paar jaar geleden, in een andere winkel, zag ik bij de Kentalbums een zwart zakje staan. Voorzichtig opengemaakt, en jawel...een gelimiteerde editie, met het boekje als losse kaarten. Het was tweedehands, dus ik geloof dat er een poster oid mist, maar goed. Die ook maar gekocht. Nu staan er dus drie versies in de kast...die er nauwelijks uitkomen, want ik luister meestal vanaf mijn telefoon of computer.

Kents Automatic For the People. De briljante -meer ingetogen- opvolger van een megasucces. Over de hele linie, tot inderdaad het artwork aan toe- briljantie en perfectie. De opener zet meteen de toon en is wellicht het beste nummer dat Kent ooit heeft gemaakt (de opbouw, het samenvlechten van de melodielijnen, de flow), maar waar de rustigere nummers op vorige platen wel eens de aandacht lieten wegvloeien is dat hier absoluut niet het geval. Järnspöken is pakkend en met name Rosor & Palmblad past perfect in de algehele sfeer. En dan hebben we het nog niet eens gehad over Mannen...