John Lennon & Yoko Ono - Wedding Album (1969)

Leuk dat jij het leuk vind, ik wil graag jouw Solo Beatles gids zijn en jouw commentaren van leuke weetjes voorzien

Ik heb me een tijdje terug voorgenomen alle solo-albums van The Beatles te luisteren, in chronologische volgorde. Inmiddels was ik bij deze aanbeland en logischerwijs stokte het projectje even, want het gemiddelde is niet om over naar huis te schrijven. En dat is terecht.

De eerste track is 23 minuten heen-en-weer geroep tussen Yoko en John en dat met een hartslag als ritmetrack. Mogelijk wordt hier gehint naar het liefdesspel, maar de opwinding lijkt me ver te zoeken. 0,5* voor Yoko en John dat ze hiermee Beatles-fans geld uit de zak klopten, 5* voor hun handelsgeest en 5* voor mij, omdat ik de volledige 23 minuten heb uitgeluisterd.

De tweede track is beter aanhoorbaar. Het is opgenomen in Amsterdam en bevat stukken interview met John en Yoko. Dit is nog wel leuk om eens gehoord te hebben, al had het geheel ook wel in 5 minuten klaar kunnen zijn. Zo af en toe is het alsof ze vergeten zijn de opnameband op pauze te zetten. Grappig is het Nederlands en steenkolenengels dat je zo af en toe hoort. Op een gegeven moment maakt een journalist Lennon wijs dat "gefelicitaat met je getrouw" fatsoenlijk Nederlands is.

Volgende stop op mijn project is het eerste solo-album van McCartney. Gelukkig is dat een stuk beter verteerbaar.

Leuk project, Herman! In mijn kennis van de solo-Beatles zitten nog wel een hoop gaten, ben wel benieuwd wat je als het kaf en het koren gaat aanmerken.

Om eerlijk te zijn heb ik die avantgarde-dingen van John & Yoko nooit echt beluisterd. Wel ben ik vorig jaar in Liverpool geweest, waar in het museum een door Ono samengestelde tentoonstelling was te zien over de relatie tussen haar en John, en de kunst die dat aan beide kanten opleverde. Dat heeft me ook wel weer een nieuwe fascinatie opgeleverd voor de post-Beatles John, en voor de onderlinge samenwerking van die twee.

Ono blijft een paradoxaal figuur: aan de ene kant werd ze weggezet als heks, en leidde haar eigen artistieke carrière onder haar relatie met Lennon. Aan de andere kant wist ze via hem veel concepten uit de avantgarde de mainstream binnen te krijgen.
Of dat altijd goede platen opleverde, is natuurlijk een tweede.

Ik ben hiertoe geïnspireerd door Boyhood, één van mijn favoriete films. Er is een scene waarin de vader 'The Black Album' van de Beatles cadeau geeft aan zijn puberzoon. Een verzamelaar met het beste van de Fab Four na de break-up. Net als de scene staat tot mijn verrassing ook de (fictieve) verzamelaar online:
The Black Album (compilation album) - Wikipedia - en.wikipedia.org

Alle Beatles-albums ken ik erg goed, maar met het solowerk ben ik veel en veel minder goed bekend, vandaar dat het me wel tof leek zelf zo'n verzamelaar samen te stellen, nadat ik de albums allemaal beluisterd heb. Is wel een project waar ik geen haast mee heb overigens.

Klinkt wel erg interessant trouwens, die tentoonstelling. Deze albums zijn ook meer conceptuele kunst dan gewone popliedjes.

Cool, moet bekennen dat ik Boyhood nog nooit gezien heb. Moet ik maar eens gaan inhalen, en die verzamelaar gaan luisteren. Kijken of het klopt wat Ethan Hawke erover zegt.

Mooie film. Tevens met Arcade Fire.