John Lennon & Yoko Ono - Wedding Album (1969)

Een verzamelobject voor de fans...

Fans? Hiervan?

Voor de fans van John bedoel ik

Maar ook die van YOKO!

Zo veel zijn dat er niet vrees ik...

Maar jij als Lennonlover moet dit dus wel waarderen

Puur als geschiedenisboek, niet als muziekliefhebben. Het is een beetje een relikwie,zie je

Lennonlover, Heb jij dat album ?

.Ik heb het nooit aangeschaft.
vond het helemaal niks!

Ik heb het album, van mijn oom gekregen. Die had het in de tijd gekocht voor een onaanwijsbare reden. Heeft hem amper opgezet en de extraatjes zitten er nog in!

Je moet hem eigenlijk niet aanschaffen hoor. Het is inderdaad niet goed. Ik zet hem amper op.

Ik zie dat er een user is die dit een 4,5* heeft gegeven. Hoe stoned kun je zijn?

héél stoned!

en dat zie je eraan. Deze user (een zekere "september") was een kort leven beschoren...
Hij had wel een leuke top-10. Redelijk eenzijdig, maar leuk.

zelfs een ware Lennonfan moet al gek zijn om hier echt geld aan uit ge geven, want wees eerlijk, muziek staat hier niet eens op!
Leuk hebbeding, om een keertje op een rommelmarktje te pakken zien te krijgen voor een appel en een ei, maar méér dan een appel en een ei zou ik er niet aan geven, mij gaat het altijd om de muziek, en hier...

Ik heb eens gezien dat ze er eens 80 euro voor vroegen

Er bestaan van deze box seven verschillende versies. De duurste is Apple AP-9010 LP (Red vinyl) met ca 400 $. In deze japaanse set zit er nog een extra booklet met lyrics en interviews.

Waar kan ik 'em vinden?!

Helaas niet bij mij maar ik heb wel Apple AP-9010.

En hier nog wat informaties over deze box set, gevonden op wikipedia:

Country Format Released Number NM Value
USA LP 10/69 Apple SMAX-3361 (review copy, disc only, issued in plain white sleeve) $ 25.00
USA LP 10/20/69 Apple SMAX-3361 $ 150.00
USA 8-track 10/20/69 Apple 8XM-3361 $ 80.00
USA cassette 10/20/69 Apple 4XM-3361 $ 80.00
Japan LP (red vinyl) 02/05/70 Apple AP-9010 $ 400.00
Japan LP (black vinyl) 02/05/70 Apple AP-9010 $ 200.00
Japan LP (black vinyl) 04/05/77 EMI/Odeon EAS-80702 (reissue, same but without plastic bag) $ 100.00


Each release was issued in a 13" square box and included the following items:
Album or 8-track tape or cassette
1-1/2" x 6" photo strip
3-1/2" x 5-1/2" postcard
24" x 36" poster of wedding photos
12" x 36" poster of John and Yoko lithographs
12" square mylar bag with "Bagism" printed on it (not included with 1977 Japanese reissue)
11-1/2" square photo of a piece of wedding cake inserted in the mylar bag
17 page black cover booklet of wedding photos and clippings ("The Press")
Copy of the wedding certificate, glued to the inside box lid
4-page lyric and interview sheet (Japanese issues only)

Ik ben aan het kwijlen...

Dat begrijp ik heel erg goed...

Dat is inderdaad de grootste grap, deze platen kom je niet tegen op de rommelmarkt. Zoals Lennonlover al zegt, zijn deze platen relikwien, oftewel collectersitems. Persoonlijk zou ik er ook wel wat voor over hebben om de collectie compleet te hebben. Dat is toch schitterend? Maar kom ze maar eens tegen...

Ik geniet eerst nog van mijn Two Virgins! Op naar de volgende (muzikaal vreselijk) Lennon&Ono plaat!

Wat een grap! Ik kan de beste nummers niet aangeven.

Ik heb de plaat 1 keer gedraaid (denk ik). Ik heb hem op de middelbare school (begin 70 er jaren) ooit geruild voor een pakje shag met een klasgenoot die zich lelijk bekocht voelde. Hij dacht dat net als bij de Beatles alles van John Lennon wel goed zou zijn.

Ik heb de box nog compleet met fotoboek, pasfoto's, etc. Wat is dat waard tegenwoordig?

Veel, Deedee! Zeker bijhouden. En als je het verkopen wilt, stuur me een pm ik ken wel geïnteresseerden.

Voor de muziek deze plaat laten liggen, voor het compleet willen hebben van je collectie en de geschiedenis compleet te hebben, niet laten liggen. Het is een soort van souvenier van het huwelijk van JohnandYoko, die als huwelijksreis de Bed-inns hielden, waarvan die in The Amsterdam Hilton wel de bekendste is. Deze plaat is meer een document als een plaat die tjokvol met goede muziek staat. Lennon hoor je helemaal niet op deze plaat zingen, terwijl Yoko op Who has seen the wind laat horen dat ze niet alleen oorverdovend kan krijsen maar ook kan zingen op een wijze die typerend is voor de tijd waarin deze plaat werd gemaakt.

Leuk om een keer gehoord te hebben.
De eerste track is eigenlijk best grappig (als 'ie tenminste minstens een kwartier kortwer was geweest) met John en Yoko die elkaars naam steeds op een andere manier tegen elkaar zeggen.
De tweede track is een geluidscollage van de Bed-In in Amsterdam en geeft een goed tijdsbeeld.
De bonustracks zijn 3 Yoko-nummers die nogal eens opdoken in Lennon-Ono concerten en het is leuk om de originelen eens te horen, al is dat ook wel de enige lol die je aan die nummers kan beleven.

Een verzamelobject voor de fans, meer niet.
Track 1 is heen-en-weer-geroep van John en Yoko (interessant!) en track 2 is een conversatie voorafgegaan door 5 minuten kattengejank van Yoko Ono.
Track 3, "Who Has Seen the Wind?" is een niet onaardig nummer als het door iemand anders dan Yoko Ono werd ingezongen, track 4, "Lister, the Snow Is Falling" is zowaar een mooi en sfeervol nummer waarin Yoko Ono tenminste probeert te zingen. Track 5, "Don't Worry, Kyoko" is dan weer om te vergeten.
Vanwege track 4 en een beetje track 3 kan ik hier 1* voor kwijt.

john?........... yoko?..............
john?......... YOKO!.........
JOHN!..........yoko?..........

...en dat 23 minuten lang als ik me niet vergis

Ja 23 minuten lang, met hun heartbeat op de achtergrond. Maar dit album moet je, zoals LucM schrijft, zien als een verzamelaarsobject zien en niet als muzieklp gaan beoordelen. Als tje 23 minuten lang tenenkrommend naar John-Yoko gaat zitten luisteren heb je een vorm van masochisme in je. Ik heb zelf lang geleden op een Beatlesdag 200 gulden voor dit album neergelegd. Idioot? Ach, je bent fan/verzamelaar of niet. Trouwens ik vind het opnemen van de hartslagen en de stemmen tijdens het liefdesspel en dat op plaat zetten eigenlijk een uniek idee om de wereld (lees: fans) van je liefde getuige te laten zijn. Niet dan? Leuk document!

Listen, the Snow... vind ik werkelijk prachtig. Maar een bonustrack, nota bene. De rest is niet om aan te horen.

Boeiend.
Wie meer wil weten over Lennons bezigheden in het post-Beatlestijdperk, moet deze gehoord hebben. Opnieuw zo'n plaat als Two Virgins en Life with the Lions, dus. "John & Yoko" duurt te lang, maar deed mij soms wel gniffelen. Het lijkt alsof John al aan zijn primal scream therapy begonnen was, terwijl Yoko op sommige momenten bijna een climax bereikt. "Amsterdam" mocht wat mij betreft nog langer duren, want dat fragment biedt een interessante fly-on-the-wall-achtige kijk op de bed-in. Zo deelt Lennon onder meer zijn beroemde visie mee dat elk Europees land een 'Hitler' gehad heeft. Grappig ook dat hij twee Nederlandse woorden probeert uit te spreken.
"Who Has Seen the Wind?" mag er als nummer best zijn, maar Yoko's gezang is niet altijd geslaagd. Met "Listen, the Snow Is Falling" daarentegen levert ze een betere prestatie af. Zowaar een memorabel, kort nummer. Iets wat van "Don't Worry, Kyoko" niet echt gezegd kan worden.

Listen the snow is falling staat oorspronkelijk op de B kant van de single happy xmas en who has seen the wnd is de B kant van Instant karma.
Don't worry Kyoko mammie is only looking for a hand in the snow is de B kant van Cold Turkey.
Van Don't worry Kyoko, aan absolute favoriet van Lennon, zijn verschillende versies opgenomen. Op Live Peace in toronto, Sometimes in new york city en Fly staan verschillende uitvoeringen van deze freaky song over haar ontvoerde dochter Kyoko, die ze pas eind jaren 80 weer terug zag. Op Glastenbury, waar Ono vorig jaar optrad werd Don't worry Kyoko weer uit de mottenballen getrokken. De B52's hebben het nummer in 1980 gecoverd. Toen Lennon die uitvoering hoorde werd hij geinspireerd om zijn gitaar weer van de muur te pakken en samen met Ono Double Fantasy op te gaan nemen.
De wedding album zelf, die vlak na Abbey Road verscheen, in de doos, met de knipsels, het boek en de lp is inmiddels een collectors item.

Leuk om te zien dat je mij begeleidt op mijn reis doorheen de soloalbums van de Beatles, devel-hunt!
Bedankt voor je uitweidingen. Frappant dat "Don't Worry, Kyoko" een favoriet van Lennon was. Die andere versies zullen mij ook nog ter ore komen. Dat Ono haar dochter een lange tijd niet gezien heeft, was mij overigens ontgaan.