The Field - Looping State of Mind (2011)

Ook deze krijgt weer een stevige 4,5*

The Field boekt relatief weinig vooruitgang, dat zou natuurlijk passen bij de uitspraak "nu ken ik het truukje wel", maar als je toevallig fan bent van dat truukje, dan is er altijd wat moois om in te verdwalen. De vooruitgang die The Field benadrukt is de toevoeging van overduidelijke vocalen, wat goed uitpakt. Ook komen de drums sterker naar de voorgrond en de verklaring is natuurlijk dat dezen nu onderdeel uitmaken van zijn (live) band. Krautrock-achtig lees ik ook hier en daar.

The Field blijft een DJ die prachtig gelaagde muziek kan maken en daarvoor ben ik hem dankbaar. Die avatar van mij hou ik dus nog wel even

Begin van Arpeggiated Love vind ik echt om te smullen: prachtig die stereo wisseling tussen rechts en links met vervolgens die heerlijke bassen + arpeggio's zoals op 5:15

Met name de eerste 2 nummers vind ik erg goed, daarna wordt het erg repetitief en kan ik mijn aandacht amper langer dan een paar minuten bij een track houden zonder de neiging te skippen.

Na 'From Here We Go Sublime' nu dit album aan het proberen en het bevalt me eigenlijk vrijwel meteen erg goed. Vooral 'Arpeggiated Love' en 'A Looping State of Mind' springen er voor mij uit. Met name die tweede kan ik bijna geen genoeg van krijgen, wat een heerlijke track is dat zeg! Zoals Grootfaas al heeft gezegd: Axel blijft de boss in dit genre, wat hij doet doet hij echt heel goed. Maar dat is mijn bescheiden mening.

Deze zet ik de laatste tijd ongemerkt telkens vaker op. Bijzonder knap hoe zoiets repetitiefs zo lang interessant kan blijven. Extreem verslavend plaatje!