James Taylor - Sweet Baby James (1970)

Dit is echt een prachtig album. Moest in het begin erg wennen aan zijn vrij monotone stem, maar des te meer je dit draait, des te verslavender werkt zijn stem. Nummers als Sweet Baby James en vooral Fire and Rain zijn echt juweeltjes, prachtige teksten vooral.

Deze plaat mag nog veel ontdekt gaan worden. Hear hear

Zeven kleine meesterwerkjes op het snijpunt van singer-songwriter en country, en ik kan me van alle zeven voorstellen dat (en waarom) James Taylor ze vijftig jaar later nog steeds speelt (hoewel ik niet weet of hij dat ook daadwerkelijk dóét). Daarnaast vier "andere" nummers: Oh Susannah hoorde ik op dit album voor het eerst zodat Taylors uitvoering voor mij (dus) nog altijd de definitieve versie is, Oh baby don't you loose your lip on me is flauw maar al voorbij voordat ik me begin te ergeren, Suite for 20G mag dan wel bestaan uit een paar losse aan elkaar geplakte fragmenten maar omdat die fragmenten elk apart zo sterk zijn is het nummer als geheel toch ook leuk, en alleen Steamroller blues vind ik echt een misser.
        Maar het gaat mij persoonlijk toch om de zeven nummers die de ruggegraat van dit album uitmaken, en daarbij valt me op hoe fris en pakkend ze ook een halve eeuw en vele vele luisterbeurten later nog klinken, met prachtige melodieën, helder gitaarspel, ingetogen arrangementen, Carole Kings piano die licht in de schemer brengt, en bovenal Taylors warme en rustgevende stem. Teveel JT achter elkaar is zó rustgevend dat ik er weer onrustig van word, maar deze plaat en z'n opvolger zijn wat mij betreft onbeperkt houdbaar.
        Nog een eigenaardigheid van dit album: er zijn maar weinig platen waarbij ik zo duidelijk de groene weiden van het Amerikaanse platteland voor me zie – het getemde platteland weliswaar, want voor het echte pionieren is deze muziek te beschaafd, maar ik zie Taylor hierbij heel duidelijk met zijn (natuurlijk akoestische) gitaar voor de deur van zijn klassieke hutje op de hei zitten, uitkijkend over het uitgestrekte groen naar de verre namiddag-luchten. Die beelden zijn mij ongetwijfeld on onbewust niveau aangereikt door de verschillende nummers, titels en regels over reizen, ruimtelijkheid en natuur op dit album, alsmede door de zo duidelijk met countrymuziek geassocieerde steelgitaar, en wellicht ook door de "buitenfoto" op de hoes, maar hoe dan ook ken ik weinig muziek die zó duidelijk het tegenovergestelde van grotestads is.

na zijn gelijknamige debuut (1968) op het Apple label van de Beatles volgde 2 jaar later "Sweet Baby James", de eerste van 6 albums die James Taylor voor het vermaarde Warner Bros. label zou maken.

een ijzersterk debuut op dat label met 10 bovengemiddeld goede, eigen liedjes. het lieflijke "Sweet Baby James" zet meteen de toon gevolgd door de ballad "Lo and Behold" met de fraaie pedal steel klanken van Red Rhodes, waarna de jazzy accenten van het lichtvoetige "Sunny Skies", het bluesy "Steamroller" met een geweldige Danny Kortchmar op gitaar en een fraaie blazersectie, de pracht melodie van "Country Road", de folk van "Oh Susannah" (Stephen Forster) en wellicht 1 van zijn mooiste ballads, de klassieker "Fire and Rain" volgen.

de ballad "Blossom" is een klein gehouden songpareltje, het mid-tempo "Anywhere Like Heaven" laat wederom een fraaie pedal steel horen en wordt verder omlijst met de fiddle klanken van Chris Darrow, waarna het kaal gehouden bluesy "Oh Baby, Don't You Loose Your Lip on Me" en het mid-tempo "Suite for 20G" het tweede nummer met een blazerssectie en heerlijk gitaarspel van Danny Kortchmar deze klassieker afsluiten.

onder de sessiemuzikanten bevinden zich verder John London/Bobby West/Randy Meisner (bass), Russ Kunkel (drums) en Carole King (piano).

Album werd geproduceerd door Peter Asher
Recorded at Sunset Sound Studios, Los Angeles, California

(deel) citaat uit de liner notes van Peter Asher (Spring 2019) over de ontstaansgeschiedenis van dit album:

"We made one album for Apple but left when the company started to fall apart. James and I decided I should become his manager (a role I retained for the next 25 years) and we both left for America. Over breakfast at the Continental Hyatt House on the Sunset Strip I made a deal with Joe Smith of Warner Bros. Records for us to make several albums for that much-admired label and then made a plan for James to fly out from the East Coast to begin recording the first of them. I put a little core band together, beginning with the essential Danny Kortchmar on guitar, who in turn introduced me to the legendary songwriter (and underrated pianist) Carole King. I visited a rehearsal of singer-songwriter and friend John Stewart, where I first heard (and hired) the brilliant and profoundly creative drummer Russ Kunkel"