menu

Danny Brown - XXX (2011)

mijn stem
3,72 (95)
95 stemmen

Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Fool's Gold

  1. XXX (1:51)
  2. Die Like a Rockstar (2:26)
  3. Pac Blood (2:32)
  4. Radio Song (2:22)
  5. Lie4 (3:12)
  6. I Will (3:16)
  7. Bruiser Brigade (3:45)

    met Dopehead

  8. Detroit 187 (3:05)

    met Chip$

  9. Monopoly (2:45)
  10. Blunt After Blunt (3:26)
  11. Outer Space (2:44)
  12. Adderall Admiral (1:43)
  13. DNA (2:57)
  14. Nosebleeds (1:37)
  15. Party All the Time (3:28)
  16. EWNESW (2:23)
  17. Fields (2:33)
  18. Scrap or Die (3:56)
  19. 30 (3:18)
totale tijdsduur: 53:19
zoeken in:
avatar van Stapler
4,0
Hier heb ik wel zin in . Hij doet mij aan Young Zee denken, jammer dat die nooit wat meer solo materiaal heeft uitgebracht.


avatar van Rhythm & Poetry
4,0
Niet de moeite waard om te beluisteren. Matig geproduceerde plaat met inspiratieloze raps. Download dit niet kinders.

avatar van Stapler
4,0
Idd, stelt erg teleur..

avatar van Don Broccoli
3,0
Het begint best lekker eigenlijk, maar al na Bruiser Brigade gaat het niveau flink omlaag en dat komt niet meer goed.

avatar van Stapler
4,0
Nu ik die clip van Monopoly heb gezien ga ik dit nog maar een kans geven .
Video: Premieres new track 'Monopoly' | Rolling Stone - rollingstone.com


Mensen, geef dit een 2de misschien derde kans! Dit is echt een groeier . Aanrader is om het niet in een keer uit te luisteren, dit door de wat vervelende, doch vermakelijke, stem soms van Danny Brown.

avatar van WEED DEMON
Danny Brown is een heerlijk maffe grofgebekte rapper. Iemand zei eens een kruising tussen Dudley Perkins en Ol' Dirty Bastard. Het zou zomaar kunnen .

avatar van T. DiNozzo
3,0
Hij heeft wel potentie maar dit stelt inderdaad nogal teleur.. Denk dat hij er wel gaat komen als hij een andere producer heeft.

4,0
Zoals stapler al had gezegd, je moet dit album echt een kans geven. Het is echt een groeier.

In het begin lijken het gewoon een paar nummers die eigenlijk vrijwel niks met elkaar te maken hebben, gewoon nummers waarin die zegt hoe goed die wel niet is, en hoeveel vrouwen die kan krijgen etc. Maar daar gaat het helemaal niet om.

Hij heeft natuurlijk een paar nummers waarin dit wel het geval is, maar zijn woordgebruik bij deze nummers is wel geniaal, evenals de aparte zinnen waarin hij het formuleert.

"Punch punchlines I'll punch rappers til your broke spine"

Maar waar dit album vooral om gaat is hoe hij zijn hele leven in armoede heeft geleefd, en daarom nu een zwaar gebruiker is geworden. Hij zakt steeds dieper, en de drugs beschadigen hem steeds meer, hij gaat dingen zien die er niet zijn. Eigenlijk heeft die er ook geen zin meer in, het leven, maar hij durft niet zelf moord te plegen. Dus probeert die zoveel drugs te nemen dat die eraan zal overlijden. Zeer indrukwekkend verteld..

Wat ik trouwens ook erg vet vind aan Brown is dat die ze stem kan veranderen, de eerste tracks heeft die een beetje zeurende stem, maar later in het album, als de nummers serieuzer worden verandert zijn stem. Veel volwassener en lagere stem, erg vet om te horen! Dat brengt veel gevoel met zich mee, ook bij het laatste nummer 30, als die hele tijd switched van stem, van laag naar hoog naar schreeuwen. Dat maakt het nummer erg persoonlijk en mooi.

Het gaat uiteindelijk toch om het hele plaatje bij dit album, de wat lichtere, onserieuze zijde van drugsgebruik en de zeer donkere zijde. Zeer goed woordgebruik, goeie flow (soms laat die hier en daar wat steekjes vallen maar dat maakt het hele album juist menselijk), erg mooi en somber verhaal, en geweldig verteld.

Goed! 4*.

avatar van Rene1979
3,5
prima plaat. Niet om dagelijks te draaien maar om eens in de zoveel tijd aan te zetten. 3.5

4,0
dit is gewoon een groeier, eerste keer vond ik hem niks, maar ik vind hem nu echt geweldig. 4.5/5

avatar van Delars
4,0
Groeiertje!

avatar van Rene1979
3,5
Brown blessed the Mic like Gezundheit...

Album groeit.. .5 erbij.


avatar van thomas1441
4,0
Wederom een hele dope plaat, een jaar na The Hybrid. Nog steeds de schelle stem niet beu en de topics vervelen ook nog steeds niet. Hele dope producties ook, niet te vergeten. Persoonlijke favorieten: XXX, Pac Blood, Monopoly, EWNESW, Fields, 30. Especially the first and the last track are really strong. 4

avatar van Rene1979
3,5
Terwijl deze zelfs voor de Hybrid uit kwam.. Alleen hij is pas sinds dit jaar als hardcopy verkrijgbaar. Hoop hem van de week op vinyl binnen te krijgen.

avatar van WeztSide
4,0
De hype in de VS over Danny Brown vind ik overdreven, album van het jaar, zoals sommigen beweerden, is XXX zeker niet. Het staat echter als een paal boven water dat Danny Brown een getalenteerde rapper is. Hoe hij zijn stem, flow en teksten moeiteloos afwisselt maakt van hem een interessante en creatieve artiest. Granted: je moet aan zijn stem wennen, maar als je dat lukt heb je een intrigerende plaat voor je liggen.

De eerste vier nummers zijn van een ontzettend hoog niveau, XXX en Die Like a Rockstar zijn drugrushed bangers, Pac Blood een knallende spitsessie en Radio Song een mooie parodie op MTV-rappers die op zichzelf ironisch genoeg goed klinkt.
Hierna kakt het geheel een beetje in, na nummers als Lie4, Bruiser Brigade en Detroit 187, luistert Radio Song meer als een parodie op Brown zelf dan andere rappers.

Monopoly, Outer Space (ik zou DOOM op deze beat willen horen) en Aderall Admiral schiet het niveau weer omhoog met sterke samples (de intro van Monopoly doet me denken aan het Leonard Washington personage van Dave Chapelle). Brown is een uitstekende emcee: hij beleeft duidelijk plezier in het rappen en het tekenen van een absurd beeld dat desalniettemin zo gevisualiseerd wordt dat het toch klinkt alsof het echt kon gebeuren, goede voorbeelden daarvan zijn I Will (bef-anthem dat veel te ver gaat) en Monopoly. Hierna neemt het album een andere wending: tot en met Aderall Admiral is het een feestje van drugs, punchlines en harde beats, maar hierna raakt Danny Brown als het ware uit zijn high en kalmeren hij en zijn flow.
Vanaf dit punt omschrijft hij zijn drugsverslaving en omgeving meer behouden, maar nog steeds met het vermogen om een vreemde situatie als echt te doen lijken.

Fields, EWNESW en 30 zijn geheel verschillende tracks maar tekenen een landschap van Browns ghetto in Detroit en zijn eigen plaats daarin. Met gemak trekt Brown je deze omgeving in.

Echter: niet alle nummers zijn even sterk of interessant en het album zelf kun je niet vaak luisteren, het is echt bedoeld om hem eens in de zoveel tijd te draaien. Daarnaast: zelfs als een nummer conceptueel origineel bedoeld is en zelfs enigszins slaagt is het niet per se fijn om te luisteren. Dat kan liggen aan het concept zelf, maar ook aan de beat of de stem van Danny Brown die toch niet kan wennen. Ook zijn er tracks die niet boven de rest uitsteken.
Waarschijnlijk zul je een lange tijd alleen de eerste vier nummers en Outer Space draaien.

*3,5

avatar van niels94
4,5
Gemengde gevoelens bij dit album. De stijl met de vaak minimalistische beats, korte nummers en de aparte maar geweldige flow van Danny Brown spreekt mij zeer aan, evenals een boel van de teksten, met name die over zijn kutte kutleven 30 is moeiteloos één van de mooiste hiphopnummers van de laatste jaren bijvoorbeeld. Het is alleen zo jammer dat het mij veel te vaak over seks en alles daaromheen gaat (I Will bijvoorbeeld). Zo vaak dat het gaat irriteren. Danny's flow en af en toe toch wel erg grappige lines maken dan veel goed, maar het zorgt er toch voor dat het album er beduidend minder van wordt.

avatar van Rhythm & Poetry
4,0
Ik ben vandaag kunstenaar geworden en ineens begrijp en voel ik deze muziek. Lekker impulsief en vals schreeuwen in de microfoon. Zo is het maar net. Vrije hiphop. Jazz.

avatar van Poeha
Toch een ietwat ander commentaar dan je laatste keer

Rhythm & Poetry schreef:
Niet de moeite waard om te beluisteren. Matig geproduceerde plaat met inspiratieloze raps. Download dit niet kinders.

avatar van WeztSide
4,0
Rhythm & Poetry schreef:
Ik ben vandaag kunstenaar geworden en ineens begrijp en voel ik deze muziek. Lekker impulsief en vals schreeuwen in de microfoon. Zo is het maar net. Vrije hiphop. Jazz.


Ik vroeg me al af hoe je hier nou een 0,5 voor zou kunnen geven, maar nu heb je het licht dus gezien

avatar van Rhythm & Poetry
4,0
Albums stond op 2,5*.

avatar van niels94
4,5
Het is ook een heel gaaf album, al vind ik het begin nog altijd onevenwichtig hoe gaaf het concept ook is. De tweede helft is echter geweldig. 30 is simpelweg één van de beste hiphopnummers ooit, als je het mij vraagt.

avatar van WeztSide
4,0
Is de cover trouwens gebaseerd op de cover van The Great Gatsby?

avatar van Zuurmatje
5,0
Die stroperige toeters en haperende gitaarlickjes in 30 passen zo goed bij het strekking van het lied, Danny komt maar niet vooruit, hoe graag ie het ook wil. Ook staat het symbool voor de chaos in zijn hoofd denk ik. Ik ben niet snel emotioneel geraakt door hip hop (als in: traantje wegpinken) maar de oprechtheid en waarmee Danny zijn twijfels en frustratie hier op op tafel kwakt komt aan als een mokerslag. Gelukkig doet ie dit niet door met zijn vingertje naar anden te wijzen of te zeuren over verkeerde omstandigheden, maar door eerijk naar zichzelf te kijken. Zo eerlijk dat het bijna pijnlijk wordt.



De titel, XXX, heeft natuurlijk heeft 3 verschillende betekenissen.

-xtc (in danny's geval waarschijnlijk meteen drie tegelijk)
-explicitie sex
-zijn leeftijd, 30, in romeinse cijfers

Hoezo de titel dekt de lading?

avatar van Silky & Smooth
4,0
Eén van de dopeste rappers op het moment. Zijn gestoorde, schreeuwerige stijl maakt hem een soort van uniek. Toch is dit niet zijn enige wapenfeit, want Danny Brown kan ook prima 'normaal' rappen. DNA is niet voor iets mijn favoriete nummer van dit album.

avatar van Improvision
Als je me over straat ziet wandelen met een glimlach op mijn gezicht, dan is het omdat Lie4 aan het spelen is op mijn mp3-speler. Wat een held.

3,0
Een klein uurtje is net iets teveel van het goede, een half uurtje vind ik wel genoeg. Ik zou er echter niet gek van staan te kijken als Brown ooit een meesterwerk gaat uitbrengen, want potentie heeft ie zeker.

Favoriete tracks zijn XXX, Die Like a Rockstar en 30. Jammer dat ie die live zelden laat horen, maar ga zeker kijken bij Pukkelpop.

avatar van SpaceLee
Sorta like Squidward and his carinet!

nedbed
Heerlijk album. Ik vind 'm zelfs net wat beter dan Old.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:38 uur

geplaatst: vandaag om 16:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.