The Tears - Here Come the Tears (2005)

Oude wijn in nieuwe zakken.....zoiets was het toch ? Heb de hele cd nu een paar keer beluisterd en ik kan niet anders concluderen dan dat dit de nieuwe Suede is: de opvolger van A New Morning dus.
Echt totaal niets nieuws onder de zon !
Vind ik dat erg ? Welnee: Suede behoort tot mijn favoriete bands, maar ik vind het vreemd dat ze exact dezelfde muziek brengen onder een andere naam. Doe dan ook wat anders !
Natuurlijk zal het best te maken hebben met het feit dat Brett Anderson & Bernard Buttler weer samenwerken, maar onder de naam Suede had dat toch ook wel gemogen van mij.
Het album zelf bevalt me prima (Apollo 13 vind ik schitterend). Maar een klapper als Dog Man Star of Coming Up is het zeker niet. Gewoon weer een goed album: heerlijk dat Suede.....pardon............the Tears terug zijn.
Nu een 4 (maar is meer een 4,25).

Als The Tears hernieuwen zanger Brett Anderson en gitarist Bernard Butler hun samenwerking. In hun periode bij Suede ontstond al een onnavolgbare en onweerstaanbare combinatie en dat zetten de heren door op "Here Come the Tears". Suede zonder Bernard Butler heb ik nooit zo interessant gevonden en het lijkt wel of beide heren tot elkaar veroordeeld zijn. De stem van Anderson is er eentje waarvan je houdt of niet, net zoals bij Liam Gallagher van Oasis. Maar in combinatie met het sferische, dromerige, melancholische en melodieuze gitaarspel van Butler past het als gegoten. "Here Come the Tears" staat bol met mooie meeslepende liedjes. Butlers gitaarspel is om van te smullen. Maar ook de stem van Anderson bevalt me hier beter dan op de platen van Suede. Op "Here Come the Tears" bewijzen Anderson en Butler dat ze twee handen op een buik zijn. Prachtplaat!