Tina Turner - Foreign Affair (1989)

Ahhhh, dit is zo'n cd uit de categorie "die heb ik nog op een tapeje staan". Dat wil dus zeggen dat ik het indertijd leuk vond, maar niet leuk genoeg om zelf te kopen. En ook nu heb ik niet de intentie om hem alsnog aan te schaffen. De verzamelaar die ik heb voldoet prima (en ook die komt nauwelijks in de cd-speler terecht).

Foreign Affairs is een CD waarvan je installatie gaat roken en als je hem in de auto draait, je motor ook. Dus kijk uit met snelheidscontroles! Want van deze muziek trap je het gaspedaal gegarandeerd wat dieper in. En Steamy Windows draai je helemaal grijs, origineel is dit een nummer van Tony Joe White, maar deze uitvoering "stoomt" beter! Ook het mooie 'Look me In The Heart' en 'Be Tender with Me Baby'zijn prachtig!

De latere albums van Tina Turner (na Private Dancer) zijn wel degelijk maar niet opzienbarend, al vind ik haar wel een prima zangeres.
"Steamy Windows", "The Best" en "Be Tender with Me Baby" vind ik de beste songs.

Verrassend goede cd van Tina, met prachtige nummers als Undercover Agent of the Blues, Look Me in the Heart en vooral het hele mooie en, ja echt waar, hele gevoelige: I Don't Wanna Lose You.

Ik vind dit misschien wel het best album van Tina Turner. Het heeft een apart rokerig sfeertje, vooral met undercoveragent for the blues. Echt een goed album en ik snap ook echt niet waarom deze CD zo'n lage score heeft. *****

Een vrij redelijk Tina Turner album eind jaren 80 . Hier staan een aantal aardige nummers op . In ieder geval Tony Joe White nummers als Steamy Windows en Undercover Agent Of The Blues . De Diva weet het overtuigend te brengen .
I Don't Wanna Lose You lijkt op een leftover van Private Dancer , maar heeft wel een lekker relaxt verloop .
Haar meest bekende track blijft natuurlijk The Best , die net als Queen's We Are The Champions een typisch sportevenementen status heeft gekregen .
Jammerlijk ook te veel kitsch . Liedjes ontdaan van de juiste soulfeel en te gladjes .
Blijf ik met een album zitten die voor de helft aardig boeit .
Hierna zoekt Tina het definitief in het veilige en is de lol er bij mij voorgoed af .

Steamy Windows en Undercover Agent For the Blues zijn zeer geslaagd. Het zijn nummers van Tony Joe White, ik vind haar covers zeer geslaagd.
Het platgespeelde "The Best" is echt niet aan me besteed. Dàt vind ik echt héél dicht bij grootwarenhuizenmuzak aanschuren.
Misschien haar laatste beetje degelijke album, daarna was de productie zéér glad, gladder, gladst; zie ook Joe Cocker bij wie het een beetje dezelfde kant opging.

Hmmm...lang niet meer geluisterd.
Kan me herinneren dat ik de titeltrack wel mooi vond, naast natuurlijk Steamy Windows, I Don't Wanna Lose You en Be Tender With Me Baby.

The Best, kan ik ook niet echt meer aanhoren.

Maar weer eens opduikelen dit album.

Bij dit album blijven de Tony Joe White composities er met kop en schouders boven uit steken.De rest is acceptabel op The Best na.Dat heb ik altijd al een pompeuze draak gevonden en door dat men het is gaan gebruiken bij sportevenementen ben ik er helemaal klaar mee.Dit album heeft wel een mooie heldere productie die anno 2013 nog beklijft. 4 sterren.

Goede plaat van Tina Turner.
Lekker helder en in the face geproduceerd, zonder dat het jaren-80 gladjes klinkt.
Overwegend relaxte nummers, die in de Tony Joe White-composities een beetje dat zompige erin krijgen.
De overige nummers zijn vooral van de aloude Albert Hammond en Holly Knight.
De Tony Joe White nummers Steamy Windows, Undercover Agent Of The Blues en You Know Who zijn wat mij betreft het beste overeind gebleven, waarbij ik de tweede het beste nummer van de hele CD vind.
The Best heb ook ik, veel te veel gehoord, maar was destijds (september 1989) toch een terechte Top-5 hit.
Verder zijn Be Tender With Me Baby (mooie ballad), Foreign Affair en You Can't Stop Me Loving You erg lekkere nummers.
I Don't Wanna Lose You is net op het randje van klef, maar klinkt ook wel weer erg relaxed.
En de rest kan er ook nog goed mee door.
Gelukkig nauwelijks syndrums en overbodige jaren-80 toetsenriedels.

Album leverde alles bij elkaar 4 hits op en stond alles bij elkaar toch ruim een jaar in de Album Top-50 genoteerd in 1989 en 1990.
Ik ga voor een kleine 4 sterren.

Hoe zou het met haar gaan?

Ik sluit mij helemaal aan bij Dibbel.

De cd's van Turner vanaf Private Dancer op één hoop gooien en stellen dat het onderling uitwisselbaar is, wat vaak de kritiek is, snijdt hier geen hout.

Globaal gesproken goede uitvoeringen van goede songs, afscheid van de jaren '80 productie. Ik schaal Tina Turner toch liever onder de rockartiesten, hart op de juiste plaats. Misschien dan met een klein randje soul, meegenomen vanuit het verleden.

Ik blijf liefhebber van kortere albums. De drie minste nummers er af en je hebt een wereldalbum van 40 minuten.

Musician schreef; Hoe zou het met haar gaan ? Deze vraag intrigeert mij ook, Tina Turner schaar ik onder een fenomeen als het gaat om live-optredens en haar stem is enorm fascinerend en inspirerend. Deze vriendin van Oprah Winfrey heeft of had onder de popsterren ( David Bowie, Bryan Adams, Rod Stewart, Mick Jagger, Mark Knopler ) veel erkenning en samenwerkingsverbanden. Het laatst was ze in Nederland ( september 2016) voor een tentoonstelling van de beroemde modefotograaf Peter Lindbregt en daar zag ze er nog stralend uit, heeft haar innerlijke rust gevonden in Kusnacht in Zwitserland en wie zal het zeggen dat Tina nog ooit het podium betreedt of met een nieuw werk komt, dat is vooral gissen.

Mooi nog gevonden!

Ze is natuurlijk officieel gestopt, haar laatste album van bijna 20 jaar geleden. Daarnaast gaat ze richting de 80.

Zou ze er nog voor voelen, vloeit er nog rock and roll bloed door haar aderen?
Misschien dat het fysiek niet meer gaat.

Ze blijft natuurlijk een intrigerende vrouw, de enige die ik heb gekend die ooit (album Acid Queen) met het grootste gemak twee nummers van de Stones, twee van The Who en 1 van Led Zeppelin achter elkaar energiek uit haar mouw wist te schudden.

En met Foreign Affair ook een vrouw van de tijd bleef. Misschien vindt ze dat we haar zo maar moeten blijven herinneren.

Na nog weer eens 2 keer gedraaid te hebben, lees ik mijn commentaar uit 2013 nog maar eens.
En het is voor mij nog steeds allemaal waar, wat ik toen geschreven heb.
Dit blijft gewoon een goed album wat relaxed klinkt, lekker geproduceerd is en een aantal goede tot zeer goede stomende songs bevat.
Aan de gele sterretjes hoef ik niets te veranderen en aan het aantal sterren ook niet. Dat blijft gewoon 4.

Kan me herinneren dat ik destijds Steamy Windows een goed nummer vond, als brugpieper. Dat ik nu de cd heb aangeschaft heeft met twee dingen te maken. Ten eerste, Jaren tachtig nostalgie - Ik heb dus helemaal geen hekel aan de productie, etc. Kom maar door met die sound. Vervolgens, verzameldrang: aor/poprock, dit album past mooi bij platen van Cher, Richard Marx, Mr. Mister, Alannah Myles. Foreign Affair luistert lekker weg, bevalt me prima.

Nou...helaas

Rust zacht, Tina.

Het lijkt er op dat jij in de veronderstelling bent dat ze is overleden
Of bedoel je iets anders?

Tja, de vraag was alweer van zes jaar geleden.
Maar ze heeft een imposant oeuvre achtergelaten én had daarnaast natuurlijk een legendarische carrière.

Ze is vandaag ook overleden, beste teus

Sorry ik wist het echt niet

Dat idee had ik al

Dit was mijn eerste album van Tina, als twaalfjarig jochie van mijn zakgeld gekocht op cassette. Een nummer als Private Dancer kende ik vooral van Veronica's top 100 allertijden, maar het grote succes van The Best heb ik bewust meegemaakt. Het afsluitende Foreign Affair vond en vind ik nog steeds het mooiste nummer van dit album. En wat een sexy foto in de inlay.
Inmiddels bezit ik ook de gewone en de deluxe cd-versie, dit is zo'n album wat je bijblijft vanuit je jeugd en nog steeds graag mag horen.

Ik zie mijn vader nog de radio in de woonkamer harder zetten en meedansen op de liveversie van Tonight: "I will love you 'til I die, I will see you in the sky tonight."
Gisteren was het zover, Tina.
Dans voor eeuwig met David daarboven.