Tina Turner - Tina Live in Europe (1988)

als er zoiets is als een generatiekloof van muzieksmaken dan functioneert Tina Turner als een soort brug.

of je nu 20 30 of 65 bent iedereen heeft wel 1 of meerdere Tina favorieten.

deze live plaat is absoluut klasse, een plaat die na 1000 x draaien nog niet verveeld.

4,5 sterren

tina turner is live van absolute wereldklasse

Prima live-album van deze zangeres die alle grote hits van haar bevat. Live staat ze zeker haar mannetje wel en uit deze tracklist blijkt wel dat ze vooral in de jaren 80 erg populair was. Een hoop artiesten hebben met haar samen gewerkt. Jammer dat ze in de jaren 90 zo mainstream werd (lees: braaf en veilig). Voor zo heel af en toe nog leuk om weer eens op te zetten

Ze is live erg goed, tenminste dat is te horen. Goede zangeres en de meeste liedjes kan je wel mee zingen.

Dit album is het absolute hoogtepunt van Tina Turner. Alles klopt: ze is op de top van haar kunnen, en dat betekent heel wat. Prachtige stem, live nog wat rauwer dan op de soms wat te gepoleiste gewone albums. Ze speelt haar beste songs: die komen immers uit de jaren '80 en daarmee ook veel soulful songs. En dat is wat zij kan: heel mooi en sterk tegelijk soulful zingen. Opvallend: wat een geweldige duetten!

Trouwens, later kwam ik er achter dat een aantal nummers opgenomen zijn in Rio: Live in Europe? Maar goed, wat maakt het verder uit?

Als je (buiten een compilatie) één album van Tina Turner aanschaft laat het dan deze zijn. Live komt ze met haar rauwe en volle, scherpe beter uit de verf dan op haar studioalbums, haar beste nummers staan erop en ook enkele interessante duetten.

Ja, behalve dan dat Tina Turner, na de laatste berichten bij dit album, zowaar zichzelf nog heeft weten te overtreffen met Tina Live (2009), een concertregistratie van haar optreden in het Gelredome.

Om de één of andere reden trek ik zomers vaker een live cd uit de kast dan in andere jaargetijden, dus ook deze maar weer eens gepakt.

Hoewel overigens voortreffelijk, is dit een meer gelikt live album, ook door al die duetten, dan de opvolger van 21 jaar later. Tina Turner steekt ontegenzeggelijk al haar energie in een optreden en geeft het publiek ook behoorlijk waar voor z'n geld.

Aan klassiekers uiteraard geen gebrek, hoewel ik het helaas altijd moet stellen zonder Baby, get it on, voor mij haar ultieme song.
Maar prima album voor de zomerse periode.

Goh, een bijna vergeten plaat in mijn collectie. Ik draai het eigenlijk niet zo veel meer.
Begin jaren 90 nog een concert gezien in de Kuip. Door de regen liet Tina zich niet kennen.
En ik meen Proud Mary zong ze doorweekt voor op het podium. Indrukwekkend staaltje.

Ik wil niet stellen dat dit live-document door de tijd is ingehaald, maar het klinkt nogal opgepompt door misschien iets te veel synths en electronische percussie.
De gastoptredens zijn een leuke aanvulling, met name met Clapton, Cray en Adams.
Tonight met Bowie vind ik in deze uitvoering drakerig, maar ok. Gedane zaken......
De vrouw kon toen al bouwen op een indrukwekkend oevre.
Niet over de hele linie pakkend, maar er staan gelukkig genoeg genietbare dingen op.
Tikkie glad, maar dat was de tijdsgeest.

Geweldig live album. Tina is een live beest van de eerste orde en de tracks spatten van de energie. En ze heeft een superband achter zich staan. Mooie uitvoeringen met David Bowie, Bryan Adams, Eric Clapton en Robert Cray. De uitvoering van Addicted to love is nog beter dan het origineel van Robert Palmer.Ik heb dit album altijd langs me heen laten gaan en pas heel recentelijk gekocht, maar beter laat dan nooit.

Fijne plaat. Heb deze Tour destijds gezien in het Goffertpark in Nijmegen. Zal ergens in 1987 geweest zijn.

Deze hadden we ook nog . Alles wordt uit de kast getrokken tijdens deze spierballenshow van Tina . Hoop power en bombast maar het werkte in die tijd. Als ik het nu terugluister stoor ik me er niet eens zo aan. Goede dwarsdoorsnede van Tina's kunnen . 3 sterren

Deze energieke live dubbelaar is in feite eigenlijk alles wat je nodig hebt van de acid Queen.
4 sterren

Dit is echt een dubbeltje op zijn kant, rauwere, soulvolle nummers worden afgewisseld met afschuwelijke soft rock versies en middelmatige covers. Bowie en Tina is imo één van de slechtste combos dat ik ooit gehoord heb, maar die met Bryan Adams is nog erger misschien. Nu ja, voor ieder wat wils zeker

Eens met Leonidas55: als je nog een leuke verzamelaar van La Tina zoekt dan is dit een goude greep waarbij merendeel van de nummers beter en energieker worden uitgevoerd dan het studio werk. Op elk nummer voel je dat Tina het naar de zin heeft en in sommige gevallen nog een schepje erbovenop gooit. Zoals Back where we started of Addicted to love... man man wat fucking goed!

Tja dan is voor mij de volle pond alleen maar logisch.
Samen met Clapton's August is dit ook één van mijn eerste albums die ik destijds van mijn zuurverdiende vakkenvuller centjes kocht. Dus misschien is daarom mijn stem niet helemaal objectief.