Pearl Jam - Live: October 22 2003 Benaroya Hall (2004)

Semi-accoustische live registratie. Prachtige set-list met een paar waanzinnig goede covers.

Album hoorde ik voor het eerst in de Mediamarkt toen ik daar tussen de CD's/DVD's aan het snuffelen was. Dan is het erg moeilijk wegkomen.

Zit hem nu nog eens te luisteren, geweldig concert. Het akoestische concept past Pearl Jam wel moet ik zeggen. Overigens een niet zo voor de hand liggende playlist gekozen, maar toch een voltreffer. 4,5

Ik zelf heb pearl jam al jaren als afgeschreven te boek gezet. Dit album daarin tegen staat weer vol passie en is zeker zeer geslaagd. Kippevel op de Dylan cover Masters of War. Beangstigend dat er altijd wel een president te vinden is waar dat nummer tot zijn volle recht komt. Het meezingen van het publiek op Black is wederom zo'n kippevel moment.

Accoustisch = briljant
Setlist = waanzinnig goed (met enkele magnifieke covers)
Kortom een overdonderend meesterwerk...

5 sterren

Ook zo'n Off He Goes dat 100 keer beter is dan de albumversie... Enige nummer dat ik vaak skip is 25 minutes to go. De rest is magistraal.

Dit was toch een benefiet, dus een eenmalig optreden?

Ik hoop dat ze ooit nog eens zoiets als dit over doen, maar er dan een ganse tournee van maken en dus ook Europa en belangrijker nog België en Nederland doen. Ik meen me zelfs te herinneren dat Eddie Vedder op de Live at the Garden DVD op een gegeven moment zei 'Maybe someday we should do that again'. (Misschien wel met andere woorden )

Dat zou pas een droom zijn die in vervulling komt...

Ach ja, ik ben voorlopig al meer dan ontzettend tevreden dat ik ze in het Sportpaleis voor de eerste keer heb mogen aanschouwen...

ik heb dit album in de herfst/winter van 2004 bijna alleen maar gedraaid (samen met ok computer).
gekocht in Rotterdam op m'n verjaardag, was een koude trieste dag, eenmaal thuisgekomen meteen opgezet en maanden later pas weer afgezet. het was de rest van de herfst/ winter dan ook koud en triest, maar dit bracht toch nog wel warmte.
hier staan alle beste PJ nummers op , vooral van de 1ste cd is alles briljant.
off he goes blijft speciaal.
heb deze nu weer opstaan past mooi bij het weer.

5 sterren.

Ik heb hier maar 1 zin voor:

Een Johnny Cash-nummer gecovered door Pearl Jam!
Dan weet je gewoon al dat je dit moet kopen!

Geweldig optreden. Veel nummers van Binaural (niet m'n favoriete PJ album) maar hier vind ik de nummers echt geweldig. Het moment de het publiek de zang voor z'n rekening neemt bij Black is echt kippervel..
Anders hoogte punten zoals altijd, Off he Goes en Crazy Mary

25 minutes to go is een magistrale cover van een fantastisch Johnny Cashnummer, blasphemy if someone skips this one!

Een van de betere live platen van een van de beste live bands van dit moment. Het Madison Square Garden concert, ook uit 2003 dat op DVD is uitgebracht geeft aan hoe low profile deze band is en wat voor kwaliteit ze live kunnen brengen.

Deze plaat is anders en geeft de nummers in een andere/semi-acoustische versie ten gehore, wat een extra dimensie met zich meebrengt.

Volledig mee eens. Ik ben naast pearl jam fan ook nog johnny cash fan. Dus deze wordt niet geskipt door mij.

Heb hem dit weekend in huis gehaald en vandaag beluisterd. Ik moet zeggen dat ik niet verwacht had dat het zo goed ging zijn. Het concept past helemaal bij Pearl Jam. Fantastisch optreden met een Vedder die zijn beste zang weer boven haalt. Hoogtepunten voor mij zijn: Thumbing My Way, I Believe in Miracles en Black.
4,5*

De eerste keer dat ik dit album hoorde verkeerde ik waarschijnlijk ik een verdoofde staat. Toen kwam ie over als 'weer een live album'.
Pas later ben ik meer en meer naar Pearl Jam gaan luisteren en toen kocht ik dit album er toch maar weer bij om de zaak compleet te hebben. Je kent het wel. En toen viel dat kwartje als een molensteen!!! Mijn God! Wat een warmte...wat een emotie...wat een FANTASTISCH album is dit! Zo ongeveer alle semi-akoestische songs van de voorgaande studio albums komen voorbij, aangevuld met wat (verrassende) covers. Onderstaande reacties geven het al aan wat je zoal kunt beleven als je van PJ houdt en dit album hoort. Absoluut hoogtepunt vindt plaats aan het eind van Black waar Eddie de zang overlaat aan het publiek die werkelijk ALLEMAAL uit VOLLE borst zich afvragen waarom toch die 'star' niet in hún 'sky kan shinen'... Kippenvel tot op je tenen! Bestond er maar een teletijdmachine...But Why...whyhy....???

De recensies hier waren zo jubelend, dat dit 1 vd 3 live concerten van Pearl Jam is die ik heb (naast Dissident - live in Atlanta en New York 2003 DVD).
Ik moest gelijk denken aan 2 andere albums. Allereerst Into the Wild, the soundtrack van Eddie Vedder. De liedjes daarvan zouden ze ook zo op dit concert kunnen spelen. Een ander album was Nirvana Unplugged: dat is ook zo waanzinnig mooi! Echt waanzinnig mooi dus!

PS: kunnen ze die schreeuwende Amerikanen (whooaa, ik ben een oermens... ) afvoeren naar de dichtsbijzijnde MacDonalds ballenbak om ze te ? Dat is het enige minpunt, gelukkig tussen de nummers door.

Een laatste aanvulling na vele malen draaien: wat een briljant live album! En het is ook nog eens voor Youthcare uit Seatlle wat de afgelopen jaren meer dan 60.000 jongeren aan onderdak heeft geholpen.
Verhoog 'm naar 5,0* en zet 'm in mijn Top 10

Van de vele vele hoogtepunten noem ik er een paar: Nothing As it Seems, Immortality, I Believe in Miracles, Dead Man, Masters of War, Black, Crazy Mary, Daughter & Yellow Ledbetter.

...I TOLD YOU!!!!
HEEL dubbelalbum is een hoogtepunt...

Ik moet eerlijk bekennen, dat dit album me op het eerste gehoor niet zoveel deed. Ik vond het allemaal wat tam. Maar nu heb ik het een aantal keer opgezet. Inplaats van tam vind ik het nu vooral ''warm'' klinken.

Black een hoogtepunt zeker, maar ook crazy mary vind ik tot nu toe een hoogte punt, fenominaal gezongen dat nummer. Toch denk ik dat ik deze ook maar eens echt in huis moet halen.
Maar ja, we willen nog zoveel cd's hebben..

Deze cd is echt 1 en al hoogtepunt

Heel mooi live-album. Ik vond het na de eerste keer luisteren ook wat tam, maar ben nu ook om.
Veel iets minder bekende nummers voor mij, maar wel heel mooi uitgevoerd.
Black is zoals altijd weer een intens kippenvel moment, heerlijk met het publiek erachter..

geweldig live album van pearl jam. alles is geweldig met als hoogtepunt black. Eigenlijk is alles een absoluut hoogtepunt. Mooiste live album die er is. absoluut een 5 waard

De maximale score vind ik toch wel terecht voor dit album. Ik vind deze live registratie subliem gezongen door Eddie, die geweldig sfeervol wordt bijgestaan door de band.
Ik vind dit ook erg volwassen klinken, zoals ik al zei. Dit album is 1 en al hoogtepunt!

Er zijn volgens mij te weinig mensen die dit album kennen gezien het aantal stemmen.

In één woord: fantastisch!

Off He Goes heeft nooit beter geklonken dan op/in Benaroya Hall. Off He Goes (Seattle '03) HD.

Dit is toch echt de beste live act die ik gehoord heb.
Met dit weer, de regen en dan deze muziek erbij. Herfstvakantie is weer begonnen!

parting ways is prachtig

En niet alleen Parting Ways. Het is sowieso een bijzondere setlist en de heren hebben dat fantastisch vertolkt. De akoestische variant van Lukin is toch ook mooi gedaan. All Or One vind ik subliem, al gaat Mike McCready aardig fout in de eerste noten van zijn solo, maar hij herstelt zich fenomenaal. Fatal, Low Light, wederom een prachtige uitvoering van Black. Master Of War klonk bijna zo goed als de uitvoering in 1992 (staat ondermeer op de bootleg Precious Rarities). En wat te denken van de Johnny Cash cover 25 Minutes To Go (wat overigens ook door Cash is gecoverd).

Dit is gewoon een fantastische semi-acoustische concertregistratie.

Tot mijn stomme verbazing lees ik hier dat ik in mei 2009 nog schreef dat dit één van de drie live concerten was die ik van Pearl Jam had. Inmiddels heb ik er bijna 30. Nulletje erbij.
En dat is niet voor niets. PJ is één van de beste live bands die er is. Al 20 jaar lang spelen ze met een enorme drive al die mooie tot geweldige songs van ze. Het gaat van hard naar rustig, van intens, naar mooi.

Op dit semi-akoestische concert in de Benaroya Hall, met die mooie hoes, blijven die aspecten ook overeind staan. Ook dan hoor je de drive van de band terug, alleen nu met letterlijk wat minder power, bepaald niet figuurlijk. Want wat een bezieling ligt er in de muziek.
Dit concert benadrukt, ook door de gekozen uitvoering van de nummers, vooral de mooie kant van de muziek van Pearl Jam. Het levert een uiterst fraai album op.

Mooi verwoord, West! Ik kan niet anders dan het met je eens zijn.