menu

Elton John - Ice on Fire (1985)

mijn stem
2,71 (51)
51 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Rocket

  1. This Town (3:56)
  2. Cry to Heaven (4:17)
  3. Soul Glove (3:31)
  4. Nikita (5:43)
  5. Too Young (5:14)
  6. Wrap Her Up (6:07)
  7. Satellite (3:57)
  8. Tell Me What the Papers Say (3:40)
  9. Candy by the Pound (3:57)
  10. Shoot Down the Moon (5:00)
  11. Act of War (4:42)
totale tijdsduur: 50:04
zoeken in:
avatar van Madjack71
Bij het breekpunt naar de tweede helft van de jaren tachtig was de muze veel muzikale grootheden niet gunstig gezind. Armoe was troef en de intenties gingen vaak verloren in overmatige geproduceerde muziek waarbij elk gevoel onder gedompeld werd in blikkerige drums.
Ook Elton John die na I'm still standing nog wilde laten weten dat hij er nog steeds was, komt hier matig mee weg. Nikita is Elton's I just called to say i love you van Stevie...een enorme hit en tegelijkertijd een enorme draak, zo drakerig dat hij weer enigszins leuk wordt. Ooo Moscow Nights are Cold, without your love to hold... Anya scoorde er nog een hit mee, toen ze als Russische blauwe oogjes agent de clip de moeite waard maakte om naar te kijken.
Taupin die i.s.m. John vaak voor mooie nummers zorgde, had ws. ook andere dingen aan zijn hoofd. Edoch, Elton John is zowat heer en meester in prachtige meeslepende ballades en op dit Ice on Fire staan naar mijn gevoel twee mooie daarvan..al lijken ze wel een beetje op elkaar; Cry to Heaven en Shoot Down the Moon. De andere liedjes zijn geplaatst in de tijd waarin ze gemaakt zijn, niet echt opvallend..,maar ik heb beide heren beter gehoord...veel beter.

De geluidskwaliteit van deze CD is fenomenaal!

avatar van musician
3,5
Gezien de hoogte van het huidige gemiddelde voor Ice on Fire vreesde ik even met grote vreze maar uiteindelijk vind ik het best meevallen.

Er zitten een paar irritante typisch jaren '80 productiemomenten op én het is compositorisch niet overal rozegeur en maneschijn.

Toch zou het mij veel te ver gaan om hier te spreken van een wanprodukt, een draak van een album.
Ik moet zeggen, ik heb na z'n grote periode Nikita zo'n 26 jaar links laten liggen, soms kwam het voorbij op een verzamelaar van Elton John.
Maar als onderdeel van het geheel kan ik het toch heel aardig hebben. John toont zich in de balladachtige songs, zoals ook bij Cry to heaven, Too young en Shoot down the moon, op zijn best. Maar Act of War is aan de andere kant zeker geen onaardige stampende afsluiter.
Alleen onbenullige nummers als Tell me what the papers say en Wrap her up schieten hun doel ver voorbij.

Als je het vergelijkt met ander werk van Elton John kun je zeggen dat er weinig nieuws onder de zon is, behalve de 80-s productie en instrumentatie. Maar het doet niet onder voor ander werk van John uit de jaren '80. En in die zin zullen de echte Elton John fanaten zich zeker geen buil vallen aan Ice on Fire.

Ik lees in de gauwigheid bij anderen nog even de vergelijking tussen en de overeenkomst met I just called to say I love you van Stevie Wonder en Nikita.

Afgezien van het feit dat het beiden hele grote hits zijn geweest, gaat elke vergelijking daarna volledig mank, m.i. Bij Wonder is er inderdaad sprake van een enorme draak van een plaat waarbij je van je stoel valt in vergelijking met zo'n beetje alles wat Stevie Wonder daarvoor had gemaakt. Hoewel Ebony and ivory met Paul McCartney van een jaar daarvoor overigens ook héél erg is. En dat heeft zonder problemen 7 weken op één gestaan in de VS.

Nikita van Elton John is daar heilig bij. In zekere zin is het smaakvol en valt het ook zeker niet uit de toon bij ander werk van Elton John. Zoals ik al zei: Stevie Wonder fans kregen iets om zich dood voor te generen. Nikita heeft binnen het oeuvre van John een geheel andere status.

avatar van edje1969
3,0
Ondanks Nikita en het zeer mooie Cry To Heaven een 3. Album is verder enkel interessant met Too Young en Shoot Down The Moon. Wat een mooie samenwerking met George Michael had kunnen zijn, is het snel vervelende Wrap Her Up geworden. Voor mij zou hij pas met Sleeping With The Past sterk terugkomen.

avatar van kaztor
aERodynamIC schreef:
Wat had (en heb) ik een hekel aan dat nummer dat maar niet van de eerste plaats in de hitlijsten was af te slaan: Nikita.
Countdown bleef die clip ook maar uitzenden, en tot overmaat van ramp vond mijn zus het dus wel erg mooi en kocht prompt de LP.
Die hoef ik dus niet meer te horen (heb ik nu wel genoeg gedaan )
Najaar 1985 was Nikita en Nana Mouskouri's Only Love op 1 en U2 en Simple Minds die wekenlang getergd het zilver en brons mochten behouden. Als 11-jarige rockfanaat dacht ik toen 'Gaat hier nog iets aan gebeuren?' Nee, dat niet, maar aan Nikita heb ik nooit echt een hekel gehad (had er toen zelfs nog het singletje van).

avatar van kaztor
musicfriek schreef:
(quote)


Echt slecht niet nee... Maar ja, als zo'n nummer 9 weken op 1 heeft gestaan en 19 weken in de top 40, dan heb je het wel gehad..

Die clip staat me ook nog goed bij. Elton in de auto met fototoestel en Anya (die later een hitje had met Moscow Nights) speelde de hoofdrol.

Ik geloof dat, in het toenmalige Oostblok, als je al ongefisceerd door de bewaking heen kwam met zo'n apparaat, je bij een eventuele ontdekking nog wel een tijdje mocht brommen in erbarmelijke omstandigheden. En die Nikita, die al schaterlachend het allemaal toelaat, zou er ook zeker niet zonder soldatenpakscheuren af komen.

avatar van Twinpeaks
3,0
Album met de megahit Nikita. Die was ik na 2 x luisteren al spuugzat en nog steeds . Voor de rest is het album redelijk genietbaar al leunt het natuurlijk zwaar op de jaren 80 sounds. Nummers als Cry to Heaven en Act of War trekken dit naar een voldoende .De rest is niet heel erg slecht ,maar ook zeker niet memorabel . 3 sterren

avatar van Minneapolis
3,0
Niet bepaald zijn meesterwerk, maar toch best een leuk plaatje eigenlijk (durf ik te stellen na meer dan 30 jaar terug luisteren).
Nikita hoeft nog steeds niet, hoewel het voor de radio best leuk is, en songs die ik als kind wel mooi vond als Cry to heaven en Shoot down the moon vind ik nu overdreven dramatisch.

Maar.. "Soul glove", "Satellite" en in wat mindere mate zelfs "This Town" (de sax viel me niet eerder op) en "Too young" vind ik erg leuk terug te horen, ook al klinkt het af en toe wat gedateerd. Misschien is dat zelfs een beetje de charme.
De samenwerking met George op "Wrap her up" heb ik altijd al erg leuk gevonden.
Satellite loopt zelfs zo lekker, mede door het basloopje en de licht funky geluidjes, dat ik 'm maar in mijn playlistje heb gegooid. Zal wel aan mij liggen.

Dit was één van mijn eerste cd's die ik kocht. En jawel om Nikita, dat prachtige zoete liedje met die leuke clip met dat mooie meisje ahum. Voor de rest pakte ik deze CD regelmatig om de fantastische geluidskwaliteit te laten horen aan vrienden. Best leuke album niet meer dan dat.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:51 uur

geplaatst: vandaag om 15:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.