Jimmy Somerville, Bronski Beat and The Communards - The Very Best Of (2001)

Ik morest vroeger altijd om hem lachen. Als kind vond ik hem zo'n raar mannetje.

De remixen zijn aardig overbodig en zelden een verbetering tegenover het origineel, maar als je de plaat beluistert van track 1 tot en met 17, dan moet je toegeven dat deze jongen met zijn hoge iele stem, toch veel gedenkwaardige muziekjes heeft gemaakt, getuige nrs. 1,3, 5 en 7, de Gainsbourg-cover Comment te dire Adieu, die ik zeer geslaagd vind, de hit van Thelma Houston die hij nieuw leven inblies (2) en het prachtig ingetogen Ain't Necessarily So.
Al bij al toch een aardige collectie popsongs, je moet wel van dat hoge stemmetje houden, een heel album is misschien nogal lang om helemaal uit te zitten...

****

Cool! Ligt dit wel eens in de uitverkoopbakken?

Ik heb die zelf ooit van een rommelmarktje meegenomen voor ik dacht 2 €, en hij was in prima staat, gewoon nieuw doosje rond en klaar...

maar t'is gewoon een oerslechte plaat ik geef er nog geen 5 cent voor , die zanger , ik haat zijn stem

Is dit niet gewoon dit album in iets andere volgorde aangevuld met remixen?

Same here. Ik kan er niks aan doen, maar als ik z'n stem hoor gaan m'n nekharen overeind staan, zelfs als m'n nek is geschoren. Brrr...

ja, ik begrijp je , zelfs mijn schaamhaar gaat overeind staan bij het aanhoren van die vervelende castraat stem , ooh en die videoclips indertijd en van bronski beat ( brrrr die naam al ) waren verschrikkelijk , begrijp nog altijd niet waarom ik geen zelfmoord pleegde toen , waarschijnlijk had ik meer verstand dan nu !

Jimmy Sommerville had liever gehad dat datgene tussen het schaamhaar overeind ging staan.

ik wet het , maar daarmee was hij aan het verkeerde adres bij mij , in die tijd gaf mij maar dat domme liedje van een zekere sabrina ( boys ) , dat was tenminste een ' keun '

Je moet iedereen z'n plaats in de geschiedenis gunnen. Ook Jimmy Sommerville heeft het zijne bijgedragen, ook al zal ik zeker niet meer aan een nieuwe cd van hem beginnen (aan een oude ook niet trouwens).

Alles heeft namelijk ook een tijd en een plaats; Jimmy Sommerville (en alle bands in zijn kielzog) was aardig van 1985 tot 1990. En dat is op deze cd allemaal terug te vinden.

De nummers van de Bronski beat cd 'The Age of consent' vond ik daarin toch verreweg het beste. Daar laat Jimmy horen ook met nieuw (modern) werk aan de slag te kunnen (beste nummers Smalltown boy, Why), in plaats van de kleffe covers later.

Misschien lag dat aan het feit, dat Bronski Beat als band, even afgezien van Sommerville, méér in hun mars had dan het begeleiden van onze Jimmy. Volgens mij heb ik er nog het singletjes Hit that perfect beat van.

Hoe dan ook, Jimmy Sommerville was tot 1990 acceptabel; zijn bepaald niet knappe voorkomen en blijkbaar gebrek aan schrijverstalent hebben hem daarna niet verder geholpen in de muziek.

De video/thematiek van Smalltown boy blijft een klassieker.

Dit verzameld werk met een keur aan remixen draait voornamelijk om het reguliere werk van Bronski Beat en beetje Communards.
Ik herken in Smalltown Boy , Why , So Cold The Night en Ain't Necessarily So een aantal uitstekende hits uit het midden van de jaren 80 . Ik geef toe , Jimmy Sommerville is een zanger die je geen uur achterelkaar moet horen , maar apart is het zeker .
Pas als het '' kuifje'' van de popmuziek meent solo te moeten gaan is de lading en de originaliteit ook meteen weg uit de nummers .
Daarna is het een easy come , easy go verhaal en horen we eigenlijk niets meer van hem .
Ik ben het overigens volkomen met musician eens dat Smalltown Boy een klassieker is Een beladen, dappere en emotionele song die nog steeds actueel is .

Pardon?

Juist de remixes van Bronski Beat & the Communards waren geweldig. Het goede aan deze bonus cd is dat hier de echte 12" versies op staan. Dit waren de langere versies van de singles, toen heel populair. Juist vaak was die lange versie een verbetering, eerder nog: de single was soms een ingekorte gefade versie van de extended 12 inch mix.

De singles van cd 1 stonden regelmatig hoog in de hitlijsten, de mixes op cd 2 stonden bijna allemaal hoog in de dance lijsten toentertijd en waren erg populair op de dansvloer. Zelf had ik er een paar op vinyl. Erg prettig om ze nu samen op 1 cd te hebben.

Vreemde carriere kronkels heeft deze artiest ondergaan.
Zette zich op papier door bewust met sterke nummers de problematiek van homosexuelen uit te spreken, om zich vervolgens weer te presenteren als de Britse variant van Gerard Joling, door foute nummers te coveren.
I Feel Love met Marc Almond vind ik dan weer wel leuk.

Guilty pleasure.