OSI - Office of Strategic Influence (2003)

Goede band en lekker debuutalbum met het schitterende ShutDOWN, waarop Steven Wilson (van Porcupine Tree) de leadvocals voor zijn rekening neemt. Verder zijn Head en Horseshoes and B-52's goede nummers. De opvolger 'Free' van dit jaar vind ik overigens nog beter dan Office of Strategic Influence. Anyhow, lekkere nieuwe ProgRock-band. 4,5*

Album blijft een beetje hangen op de 18 stemmen en dat is jammer want het is lekkere metal progrock. En daarbij doet Steven Wilson ook nog mee. Op ShutDOWN zingt hij zelfs. Dat is een Porcupine Tree-achtig nummer. Dus kom op MuMe-ers geef dit album een kans. Opvolger Free vind ik overigens ook erg goed.

Okay, wat ondersteuning van mijn kant. Heerlijke progmetal waarin je de invloeden van Fates Warning/Dream Theater/Porcupine Tree duidelijk terug hoort. Mocht je over willen gaan tot aanschaf, neem dan de limited versie met de extra CD. Deze heeft het magistrale nummer 'The thing that never was'. Het hele album komt dan als één grote stoomlocomotief voorbij, na 17 min heb je weer ruimte om te ademen.
Ook staat er een docu op over de werzaamheden van de heren in de studio.

Verplichte kost voor elke prog(metal) fan.

Ik sluit me (graag!) aan bij vorige sprekers! Dit is idd. een zeer fijn album, en wel degelijk "verplichte kost" !

Men neme JIM MATHEOS (Fates Warning - guitars, keys, programming) men neme KEVIN MOORE (ex-Dream Theater, Chroma KEy - vocals, keys, programming) en voege daar een flinke scheut MIKE PORTNOY (Dream Theater - Drums) aan toe: het resultaat van dit recept: het verrukkelijke gerecht OFFICE OF STRATEGIC INFLUENCE oftwel: OSI.

En dat staat garant voor aanstekelijke en tegelijk funky progrock om duimen en vingers bij af te likken...

Nooit geweten dat Kevin Moore zo'n goed zanger was !
Portnoy drumt weerom de pannen van het dak....
Gitaarschoonheid komt van Matheos...

En, ja, ook de gastbijdragen van STEVE WILSON (op "ShutDOWN") en SEAN MALONE (Gordian Knot) op bass en "stick" mogen er absoluut zijn....

Zalige sound wordt hier gecreeerd.... Een progmeesterwerkje met vele hoogtepunten... de welke hoor ik u vragen?
Tja. De welke NIET?
Maar goed: toch dan even mijn uitschieters opsommen:

- "O.S.I". (!)
- Head (!!!)
- ShutDOWn !!!!
- Standby (Looks Like Rain)

Maar zeker ook de bonusjes... de fenomenale versie van Pink Floyd's "Set the controls for the heart of the sun", of wat dacht u van de interpretatie van Neil Young's "New Mama"... En dan zwijg ik nog over het geniale "The Thing That Never Was" (eigenlijk demo voor het uiteindelijk véél kortere "looks like rain"...

Dit CD'tje (liefst in zijn limited edition versie) is een waar HEBBEDING en een ware MUST voor elke (prog-) muziekfan... Zou wat mij betreft in ELKE platenkast mogen/ moeten!

Hallelujah!

Heb begrepen dat Matheos aan Portnoy gevraagd heeft om niet 'zoals normaal' te drummen, maar zich een beetje in te houden
En inderdaad klinkt Portnoy een stukje ingetogener, wat in het geheel niet storend is omdat het de licht mechanische strakheid van de muziek ten goede komt.

Geweldige CD.

Als je de namen ziet, die hierop meedoen, mag je hier best hoge verwachtingen hebben. Het is dan ook wat jammer dat er wel heel veel aan sfeer geboden wordt en het wat ingetogen klinkt allemaal. Ik mis wat energieke tracks om evenwicht te bieden. Maar er is desondanks kwaliteit genoeg aanwezig voor een lekkere zit.

Bijzonder geslaagd project van deze grote namen uit de prog-rock. Dit doet voor niets van Dream Theater of Fates Warning onder. Sterker nog, ik vind dit een stuk meer bezieling en originaliteit in huis hebben dan de meeste Dream Theater platen. Begin toch steeds meer fan van Kevin Moore te worden. Fijne teksten, mooie samples en geprogrammeerde dingen (weet niet hoe je het nou precies zou moeten noemen). Portnoy houdt zich in en het komt de muziek ten goede. Lekker gitaarwerk, gevarieerd maar wel "to the point". Erg fijne cd.

Ik vind er persoonlijk helemaal niks aan en zelfs erg vervelende muziek.

Je geeft erg vervelende muziek een voldoende?

Ja want het is wel van goede kwaliteit.

Het is niet slecht zoals de andere platen die ik sterren geef.

Nieuw album 'Fire Make Thunder': meer info en album sample OSI | Fire Make Thunder - metalblade.com

Heb dit album nu opstaan. Klinkt goed. Al hoor ik wel veel dingen waarbij ik denk; dat ken ik. Maar toch blijft het (net) genoeg boeien om 'm uit te zitten. De stijl van Portnoy haal je er gelijk uit. Toch klinkt hij hier anders dan dat we tot dan toe van hem gewend waren. Bevalt me wel. Album moet ik nog wat vaker horen om 'm op waarde te schatten.

OSI is een Amerikaans progressieve rockband, opgericht in 2002 door gitarist Jim Matheos van Fates Warning en toetsenist/zanger Kevin Moore, voormalig lid van Dream Theater. Hun muziek wordt gekenmerkt door complexe structuren en atmosferische klanken.
Dit debuutalbum, bevat bijdragen van drummer Mike Portnoy, Steven Wilson en bassist Sean Malone. Het album combineert progressieve rock en metal met elektronische invloeden, en bevat zowel instrumentale stukken als nummers met zang. Het album werd positief ontvangen en wordt beschouwd als een belangrijk werk binnen het progressieve rockgenre.

Het album opent met The New Math (Whet He Said). Een nummer zonder zang en alleen wat gesproken tekst. Het combineert progressieve rock met elektronische elementen, wat resulteert in een energieke en dynamische sfeer. (7)

De songtekst van OSI bekritiseert op satirische wijze overheidsinstellingen en militaire operaties, waarbij OSI (Office of Strategic Influence) symbool staat voor manipulatie en eigenbelang. Het benadrukt hoe waarheid wordt verdraaid en beslissingen worden genomen voor macht en controle, vaak onder het mom van patriotisme. Een nummer met een stevige riff en veel vaart. (8)

De songtekst van When You’re Ready lijkt een kritiek op militaire operaties en machtsspelletjes, waarin bevelen zonder veel uitleg worden gegeven. Het herhaalt de idee van overname en controle, terwijl het bevelen als vanzelfsprekend presenteert. De tekst reflecteert op blind volgen en de absurditeit van oorlog en dominantie. Een ingetogen nummer met een melodie die wantrouwen en twijfel uitstraalt. (8,5)

Horseshoes and B-52’s is een instrumentale track met een flinke drive waardoor een opgejaagd gevoel ontstaat ondanks de ingetogen sfeer. (8)

Head lijkt te gaan over mentale strijd en de balans tussen innerlijke onrust en zelfverzekerdheid. Het benoemt gewetensproblemen, maar erkent tegelijkertijd dat iemand zijn eigen pad volgt. De muziek heeft een fijn ritme, de gitaren zijn stevig en de zang mooi ingetogen. (8)

Vervolgens Hello, Helicopter! De songtekst van deze track lijkt cynisch en reflecteert op destructie en de neiging om dingen te breken, zelfs als ze goed lijken. Het roept beelden op van controleverlies en de acceptatie van chaos. "Hello, Helicopter" symboliseert mogelijk oorlog, toezicht of onvermijdelijke rampen. Het nummer is ingetogen van karakter met een simpele melodie. (7)

De songtekst van shutDOWN verbeeldt gevoelens van verlies, isolatie en emotionele onderdrukking. Het beschrijft hoe iemand zichzelf afsluit van liefde, emoties en communicatie na teleurstelling en verraad. De herhaling van "shutdown" benadrukt de pijn van afwijzing en het verlangen om te verdwijnen of vergeten te worden. Ook dit nummer heeft een vrij ingetogen karakter met een traag ritme. (met Steven Wilson) (8)

Dirt from a Holy Place gaat betoverend van start. Het heeft een Pink Floyd achtig karakter. Melodisch en sprankelend. De spanning wordt langzaam opgevoerd en de muziek wordt steeds zwaarder. Een prachtig instrumentaal nummer. (8,5)
 
Deze songtekst van Memory Daydream Lapses gaat over gemiste kansen, innerlijke strijd en communicatieproblemen. Het roept gevoelens van spijt op, waarbij de verteller worstelt met het uiten van emoties en contact opnemen. De terugkerende beelden van verlies en stilstand versterken de melancholische sfeer van het nummer. Opnieuw een erg rustig nummer met breekbare ritmes. (8)

Afsluiter Standby (Looks Like Rain) gaat over verraad, schijnheiligheid en het verbergen van ware intenties. Ondanks een perfecte buitenkant, broeit er iets donkers vanbinnen. De verwijzing naar regen symboliseert naderende problemen of een onvermijdbare confrontatie met de waarheid, terwijl schijn ophouden steeds moeilijker wordt. Een mooie ingetogen melodie met dito zang. (8)

Tot zover het album. De bonusnummers op de extended versie zijn:
• Set the Controls for the Heart of the Sun (cover van Pink Floyd)
• New Mama (cover van Neil Young)
• The Thing that Never Was (Instrumentaal)

Conclusie en aanbeveling:
Office of Strategic Influence is een intrigerend en veelzijdig album dat een mix van progressieve rock, metal en elektronische invloeden biedt. De combinatie van stevige riffs en ingetogen melodieën zorgt voor een dynamische luisterervaring. Vooral When You’re Ready, Dirt from a Holy Place en Memory Daydream Lapses springen eruit door hun emotionele diepgang en sfeer. Dit album is een aanrader voor liefhebbers van experimentele rock en progressieve muziek die houdt van gelaagde composities en krachtige teksten.

Waardering: 7,9

Ik heb dit album afgelopen week nog weer eens geluisterd omdat het voor een prikkie te koop is bij de Large. Viel me toch behoorlijk tegen moet ik zeggen. In bijna elk nummer zitten rare en irritante bliepjes en geluidjes. Dat maakt het luisteren tot een lastige, vermoeiende zit. Al moet ik toegeven dat ik ook zeker dingen hoor die me aanspreken. Maar dan komen er weer van die vreemde synth-uitspattingen om de hoek kijken die het verpesten. Nee, ik geloof niet dat ik deze ga bestellen