Arena - The Seventh Degree of Separation (2011)

19 november a.s. in de Boerderij te Zoetermeer,

De muziek van Arena kan het beste omschreven worden als neoprog, opvolgers van groepen als Genesis, Camel en Pink Floyd. Veel heavy elementen en stevige rockpassages zitten in de nummers verwerkt. Begin november zal het nieuwe album 'The Seventh Degree of Separation' op de markt verschijnen. Dit optrden staat dan ook in het teken van deze nieuwe plaat. Dit is het laatste optreden van de Europese tournee!


Gaat dat zien.

God, hoe lang is het ook alweer terug, dat Arena met een plaat kwam?!? 2005?!?

Ik weet het niet eens meer.

Ben benieuwd naar de plaat, maar ook naar de line-up. Nieuwe zanger heet Paul Manzi. De rest van de band is beproefd: Mitchell/Pointer/Nolan/Jowitt....

Ik vraag me af of Manzi al op dit album meedoet aangezien er al jaren aan gewerkt is. Ik kijk er in ieder geval reikhalzend naar uit. Tegenstrijdige berichten v.w.b. de releasedatum zo te zien. Die is tot nu toe officieel vastgesteld op 28 november.

Ah, eindelijk weer eens nieuw plaatwerk van Arena! Ben heel benieuwd! 19 november ben ik in ieder geval in de Boerderij zoals het nu lijkt

Ik was altijd helemaal gek op de zang van Paul Wrightson. Die zingt nu bij Blind Ego (als dat nog bestaat)...

Manzi heb ik dus nog nooit gehoord.

Dan heb je hier een voorproefje.

YouTube - The Oliver Wakeman Band play 'Mother's Ruin'

Het zal even wennen zijn maar hij komt wel geheel en al uit dezelfde hoek.........

Ik heb 'm vorig jaar live gezien in de Boerderij en dat viel absoluut niet tegen!

Inderdaad, prima zanger voor Arena. Komend jaar ga ik ook weer, in ieder geval zal hij nu wat minder onwennig zijn.

Gisteren het eerste optreden van deze nieuwe tour gezien in de Spirit of '66 !!!!!!
Ben er nog niet goed van !!!
Wauw... 7 van de 13 nieuwe nummers gespeeld.. ze zijn allemaal even lekker! !! CD onderussen ook in huis!
Paul Manzi = de missing link tussen Paul Wrightson & Rob Sowden, die ik beiden goede zangers vind !
Manzi steekt nog meer Rock in Arena....

Het was absoluut fenomenaal goed, die gig. En CD is dat ook.

En 'deftige review" volgt nog

Is de cd nu al officiëel gereleased dan? Ik heb em iig nog nergens gezien.....

Voor zover ik weet: te bestellen via hun website én te koop op de optredens, daar kocht ik vrijdag mijn exemplaar ...

Ik had niet door dat er een nieuwe Arena was. Maar eens rond gaan kijken!

Ok, bedankt. Moet nog maar ff geduld hebben dan.

Voor wie niet kan wachten tot album & optredens:
Hier mijn verslagje van Arena in de Spirit of '66 (Verviers) - 4.11
The M@rkec Files: Arena trapt nieuwe tour af in Verviers met knallend en nog nazinderend optreden - markec.blogspot.com

Dat leest lekker weg Mark. Het nieuwe album maakt me nu nog veel nieuwsgieriger. Is Manzi hier nu ook volledig op te horen of niet?

Fantastisch optreden in de Nieuwe Pul in Uden. Meteen de nieuwe CD gekocht. Paul Manzi, 13 nummers lang...! Samen met John Carson mijn favoriete zanger in Arena. Erg sterk album geworden. Voor mij persoonlijk had John Mitchell nog meer los mogen gaan maar dat is persoonlijk. Zodra hij een solo inzet, mag het nummer voor mij uuuren duren.... Geen song langer dan ong. 7 minuten maar toch een klein uur nieuw materiaal. Omdat we er jaaaaren op hebben moeten wachten, had ik een 3-dubbel cd niet erg gevonden . De dvd "the making of" valt wat tegen. Verwacht geen "Dream Theater making of" kwaliteit maar de techneuten zullen er hun lol waarschijnlijk aan beleven. Nogmaals, prachtige nummers. Snak nu alweer naar meer!

Optreden in De Boerderij was geweldig, cd valt ook zeker niet tegen.

De nieuwe Arena behandelt een zwaar thema. Het gaat over het laatste uur voor en het eerste uur na de dood. Muzikaal is het even wennen aan de nieuwe zanger en de soms wat catchy stijl van de CD. Zo mis ik hier en daar de melancholie en dramatiek die de band ook aankan. The Tinder Box overtuigt mij het best. De gitaar lijkt in het algemeen niet zo prominent te klinken en de zang juist wel. Geen probleem, de nieuwe zanger mag van mij blijven, die kan zo te horen alles met gemak aan.

Na ruim zes jaar is er geen knaller van een CD gemaakt, wel een zeer degelijke. De DVD in het pakket is het aankijken niet waard.

Mwah....... even gewacht met mn oordeel maar ik vind het wat weinig variatie hebben, deze veelbelovende release waar de fan met smart op heeft zitten wachten. Dit zou elke doorsnee heavy AOR band in de jaren 80 al neer hebben kunnen zetten. Het klinkt allemaal zeker vet, strak en catchy maar tegelijk erg standaard en redelijk simpel. Weinig tot geen betoverende solo's van weleer (track 12 bevat het enige hoogtepuntje) maar hoge gitaarmuren met ondersteunende keyboardtapijten. Na een tijdje wordt het wat eentonig en vermoeiend en blijft de plaat de aandacht niet echt meer vasthouden. Ondanks het thema dat een veel uitdiepender bewerking zou moeten opleveren hebben we hier een vette heavy behangplaat waarop Arena klinkt als een soort Styx, Journey, Foreigner en vul maar in. Credits gaan naar de inderdaad uitstekende nieuwe zanger die de plaat samen met gitarist John Mitchell toch tot een onderhoudend geheel maakt. Voorlopig 3 sterren tot het kwartje (mocht dat nog gebeuren) echt gevallen is.

Snap wel wat je bedoelt, Bluebird. 'Strak spelen' lijkt af en toe de belangrijkste opdracht, er had best iets meer variatie in gemogen en daar valt om eerlijk te zijn Paul Manzi me wel een tikkeltje tegen. Hij heeft echt een groot bereik maar daar blijkt niet zo veel van op dit album.

'The Tinder Box' is trouwens wel een gaaf nummer!

Dit is in ieder geval een album dat het duidelijk niet van ''virtuositeit'' moet hebben. De liedjes op zich pakken prima maar lijken allemaal wel veel op elkaar. Gezien het thema had ik er hoge verwachtingen van (wisselende sfeerbeelden, meer atmosfeer) maar deze verzameling melodieuze headbangbehang luistert verder best lekker weg. Helaas komt het verhaal door de overmaat aan bombast voor geen meter uit de verf wat mij betreft. Toch een zeer degelijk album in zijn genre. De laatste 2 tracks zorgen gelukkig inderdaad nog voor een soort van climax.

Paar draaibeurten verder. Hoewel ik zelf niet hoop in een dergelijke achtbaan aan mn eind te moeten komen blijven de songs beslist bondig, coherent, krachtig en zeer meeslepend. Tempowisselingen brengen nog niet meteen wisseling van scene maar zo erg is het achteraf nog niet. Was het iets minder teveel van hetzelfde en wat avontuurlijker/contrastrijker geweest kwam ik misschien hoger uit maar 4 sterren is deze fraai gestroomlijnde hapklare AORmeegalmprog uiteindelijk toch echt wel waard gebleken.

Na slechts één luisterbeurt! Ik vind de cd iets teleurstellen. Alle songs zijn wel goed, maar niet van die kwaliteit zoals staan op de toppers The Visitor (1998) en Immortal? (2000). Wat meteen opvalt is dat de zanger een iets ruwere stem heeft als Paul Wrigthson en Rob Sowden.Pareltjes van deze plaat zijn drie opeenvolgende nummers: What if, Trebuchet en Burning Down. De andere nummers zijn wat meer gewoontjes.
Ik heb Arena vaak gezien (de eerste keer tijdens Planet Pul in Uden, een keer in Utrecht en Amsterdam). De band is live erg goed en zou ze nog wel eens willen zien. Wellicht in 2012?
Ik geef deze cd voorlopig drie sterren.

De plaat wordt inderdaad beter naarmate het verhaal vordert met als absolute hoogtepunt Catching The Bullet. Overigens vind ik One Last Au Revoir, The Ghost Walks en Thief Of Souls ook erg goed. Van dit laatste nummer doet de zang me soms wat denken aan het Tony Banks album ''A Curious Feeling''. Wat dat betreft is de opbouw wel goed gedaan zij het dat er voor een ietwat gedateerd aandoende hardrockvorm is gekozen. Manzi doet daarbij meer aan als de voorman van een 80's metalband dan de progzanger die over het algemeen iets meer variatie en kleur neer weet te zetten. Maar hij heeft beslist de kwaliteiten en de uitstraling die prima bij de band past en ik verwacht ook nog wel dat hiermee weer eens een ouderwets meesterwerk uit de hoge hoed komt.

Ik ben er nog niet helemaal uit. De nieuwe zanger is geen al te grote stijlbreuk met het verleden (inderdaad een kruising tussen Sowden en Wrightson - met iets meer power wellicht), maar de puntige nummers zijn me iets te makkelijk. Bij dit onderwerp - iets soortgelijks is al gezegd - had de benadering voor mij wel iets sfeervoller mogen zijn.
Was het niet Arena geweest, dan had ik dit ongetwijfeld wat makkelijker van mij af kunnen zetten, nu overheerst vooral het gevoel dat er meer had ingezeten - en dat is misschien niet terecht, alhoewel ik sommige nummers voor Arena-begrippen wel heel snel vindt verzanden in 'nog een keer het refrein!'. Het is zeker een goed album, begrijp me niet verkeerd, maar voor mij nog geen topper op dit moment.

Ik zal er nog een paar luisterbeurten tegenaan gooien.... op basis van resultaten uit het verleden verdient Arena dat toch wel.

@BlueBird. Inmiddels een aantal luisterbeurten verder en ik moet zeggen dat het inderdaad klopt dat de plaat steeds beter wordt. En zijn dat meestal niet de klassiekers? Nou dat denk ik nog niet wat betreft deze Arena plaat. Een voor mij bekend voorbeeld van een plaat die in eerste instantie erg tegenviel was The Warning (1984) van Queensryche. Nu vind ik het één van hun beste platen samen met Operation: Mindcrime (1988).
Naast het eerder genoemde drietal "pareltjes" (te weten: What if, Trebuchet en Burning Down) voeg ik nu toe aan dit lijstje: The Great Escape, Rapture, Close Your Eyes en Catching the Bullet.
Al met al toch weer een fraai Arena album dat net niet kan tippen aan The Visitor (1998) en Immortal? (2000). Ik verhoog mijn waardering van 3 naar 4.

Dit zal zeker geen klassieker worden, daarvoor heeft Arena idd een paar interessantere werkjes afgeleverd, maar een groeiplaat is het idd wel. En ook een die je steeds weer uit de kast trekt heb ik gemerkt. Het klinkt gewoon allemaal erg lekker vet en energiek. Dus een plaat om zijn relatief ongecompliceerde luisterplezier eens een goeie waardering te geven vind ik helemaal geen probleem, vooral als het je smaak is.

@Bluebird, ik zie nu in jou eerdere post over deze cd dat jij ook begon met een 3 sterren waardering. Grappig dat we eenzelfde idee hebben over deze cd.
Qua waardering vind ik deze cd op hetzelfde niveau als Contagion (2003) en Peppers Ghost (2005). Overigens ben ik niet zo kapot van de eerste twee cd's.

De opener op maximaal volume, daarna ebt het wat weg en switch ik halverwege van album. Heeft nog wel wat luisterbeurten nodig en stijgt zodoende wellicht nog wat.

Wow! Ik vind het hele album helemaal erg goed! Ik heb deze een paar maal rond laten gaan in de player, maar krijg er maar geen genoeg van! Ik vind het een super topper..... Heerlijk om naar te luisteren!