Oneohtrix Point Never - Replica (2011)
mijn stem
115 stemmen
2
geplaatst: 14 november 2011, 22:59 uur
Best een geniaal album.
Het deed me aan heel veel artiesten denken. Ten eerste Fennesz en Tim Hecker, vanwege de ruizige ambient. Ten tweede deed het me denken aan Flying Lotus en Actress, maar dan zonder beats. Ten derde deed het me denken aan de huidige post-dubstep producenten zoals James Blake en Jamie XX (in het nummer Child Soldier). Ten vierde deden de pianostukken met denken aan Steve Reich maar ook aan het nachtelijke Hex van Bark Psychosis. Ten vijfde hoorde ik Brian Eno in het nummer Explain.
En laten dat nou net artiesten zijn die ik heel erg vet vind.
Wat ik mooi vind is de eerste alinea van Tjeerd van Erve op nu.nl:
"Geluiden die je herkent, onderbewust al jaren met je meedraagt. Opgepikt uit reclames of op feestjes in de achtergrond meegekregen flarden van het muzikaal behang, Oneohtrix Point Never boort deze aan en activeert ze."
Want dat is Replica, flarden.
In een interview met PF liet deze artiest weten een stapel DVD's te hebben gekocht met jaren 80 commercials. Deze spotjes zijn opgeknipt en verwerkt in de nummers van Replica. Geen nostalgie maar vage herkenningen, verwijzingen in de samples die diep en laag verwerkt door de muziek vervlochten zijn.
Het deed me aan heel veel artiesten denken. Ten eerste Fennesz en Tim Hecker, vanwege de ruizige ambient. Ten tweede deed het me denken aan Flying Lotus en Actress, maar dan zonder beats. Ten derde deed het me denken aan de huidige post-dubstep producenten zoals James Blake en Jamie XX (in het nummer Child Soldier). Ten vierde deden de pianostukken met denken aan Steve Reich maar ook aan het nachtelijke Hex van Bark Psychosis. Ten vijfde hoorde ik Brian Eno in het nummer Explain.
En laten dat nou net artiesten zijn die ik heel erg vet vind.
Wat ik mooi vind is de eerste alinea van Tjeerd van Erve op nu.nl:
"Geluiden die je herkent, onderbewust al jaren met je meedraagt. Opgepikt uit reclames of op feestjes in de achtergrond meegekregen flarden van het muzikaal behang, Oneohtrix Point Never boort deze aan en activeert ze."
Want dat is Replica, flarden.
In een interview met PF liet deze artiest weten een stapel DVD's te hebben gekocht met jaren 80 commercials. Deze spotjes zijn opgeknipt en verwerkt in de nummers van Replica. Geen nostalgie maar vage herkenningen, verwijzingen in de samples die diep en laag verwerkt door de muziek vervlochten zijn.
0
geplaatst: 2 april 2017, 18:38 uur
Ik vind hier erg weinig aan vergeleken bij de 2 plaatjes erna. Vervelende pliekploink geluidjes en verder een soort ambient deuntjes. Nergens van die aangename verrassingen of overgangen als op de platen erna. Saai.
0
geplaatst: 21 oktober 2019, 15:44 uur
Waar Barney Rubble mijn gemiddelde beoordeling omhoog houdt, kan ik 'm geen faveur doen wat betreft zijn tip. Eén van de lastigste platen die ik moest beluisteren en het was strijden. Vaak was ik er na drie nummertjes er al klaar mee.
De opening is zeer fijn, dat wel. Het grijpt je direct bij de lurven en betrekt je in een winterlandschap, waar je ontwaakt uit een lange slaap. Helaas blijft het bij de dromerige soundscapes, meestal kan ik de focus behouden, maar hier pakt het mij niet en blijf ik niet bij de les. Daardoor is veertig minuten wel erg lang, ik mis wat vocalen of interessante beatswitches.
De opening is zeer fijn, dat wel. Het grijpt je direct bij de lurven en betrekt je in een winterlandschap, waar je ontwaakt uit een lange slaap. Helaas blijft het bij de dromerige soundscapes, meestal kan ik de focus behouden, maar hier pakt het mij niet en blijf ik niet bij de les. Daardoor is veertig minuten wel erg lang, ik mis wat vocalen of interessante beatswitches.
* denotes required fields.
* denotes required fields.