Manfred Mann's Earth Band - Angel Station (1979)

Grappig. Dit is een van allereerste platen die ik kocht. Lekkere toon en sfeer. 3.5*

Ongetwijfeld beter dan Chance, alle nummers swingen veel meer de pan uit en het speelplezier druipt er vanaf (vooral van de gitarist dan)... Fantastische solo's komen met een reusachtig gemak uit het instrument gerold, en dat maakt ook de luisteraar warm vanbinnen.
4,10*

lp gekocht vandaag

Spelen kunnen ze wel, maar Waiting for the Rain en You angel you zijn toch erg zoetelijk. Don't kill it Carol ook.

Dit album hoorde ik voor het eerst in de release week in het programma Superclean Dreammachine van Ad Visser. Ik nam het op en heb dit cassettebandje jarenlang grijsgedraaid. Een paar jaar geleden kocht ik het eigenlijk pas en toen realiseerde ik me pas hoe steengoed dit album is. You angel you kwam ook in de Adje Bouman Top Tien voor van de toen nog aspirant-omroep Veronica. Het zijn deze herinneringen die het voor mij extra mooi maken, maar ook bijvoorbeeld het prachtige gebruik van de Vocoder, het reverse-echo-effect en de cello's in Don't Kill it Carol en het surrealistische Angels at my gate zijn toppers in de pop-muziek wat mij betreft.

Mijn 2 kroonjuweeltjes van dit overigens mooie album.
Alleen het laaste nummer had niet gehoeven.

You Are - I Am
Waiting for the Rain

Een iets compacter klinkende MMEB vergeleken met het experimentele gejam wat de vorige albums zo kenmerkten. Opvallend is dat Hollywood Town en You Are - I Am als 2 druppels water op elkaar lijken. Eerstgenoemde track samen met Angels At My Gate en Waiting For The Rain zijn voor mij wel de highlights van dit album.

een plaatje dat ik veel opgelegd heb , en you are - i am is werkelijk schitterend , maar hou ook van don't kill it carol en vooral you angel you

en ik vraag me af wat er gebeurd is met adje bouman , die had vroeger nog eens een top 10 op veronica , was dat om 19.00 uur na de lexjo , of wordt ik stilaan dement

och waar is de tijd ,

De laatste Ad Bouman Top 10 op zeezender Radio Veronica werd op maandag 26 augustus 1974 uitgezonden.......

aha, en leeft ad bouman nog heb veel muziek ontdekt via hem en lex harding en ook tineke's laatavondprogramma , waar is de tijd !!!

Manfred Mann's earth band wordt m.i. hier toch wel erg soft.

Er dartelen allemaal (inclusief vrouwelijke) vocalisten rond in de band, Chris Thompson liefhebbers worden hier duidelijk op de proef gesteld.

Met uitzondering van de opener Don't kill it Carol 'vlamt' de cd nog nauwelijks en lijkt het er op dat ze alle kracht van de periode 1971-1978 hebben verloren.

Het is softe, enigszins sombere, symfonische rock met matige nummers en dito uitvoering.

Het is jammer, dat Mann na The Roaring silence een toch wel commerciële knieval heeft gemaakt, met het oog op de verkoopresultaten van zijn band. Gelukkig is hij, na nog zo'n cd (Chance, hoewel iets beter dan Angel station) daar weer van teruggekomen en werd de muziek weer leidraad ipv de hitlijsten.

Ik vergelijk Angel Station wel eens met ATTWT van Genesis. Dit album heeft zo'n beetje dezelfde uitgesponnen holle sfeer en zwaarmoedige karakter. Ik heb gewoon iets met die 2 platen. En ik luister er liever naar dan Chance als ik eerlijk moet zijn.

Nee, toch niet hetzelfde. Waar Genesis nog enige vaart in de cd weet te brengen en waar ook de nummers nog alleszins melodieus en acceptabel zijn, is Angel station toch te traag en te soft imo. Nummers zijn te mager.

Ik zal Chance nog een extra luisterbeurt geven, voor ik er een bespreking aan waag op mume. Maar in opzet verschilt hij natuurlijk niet erg veel van Angel Station.

Bereid je er dan maar op voor dat Chance bij lange na niet zo melodieus is als Angel Station en naast enkele ijzersterke klassiekers voor het merendeel draken van tracks bevat.

'n veel minder sterk album dan Nightingales & Bombers of the Roaring Silence.

Héérlijke muziek heeft deze band gemaakt... You Are - I Am en het daar perfect op aansluitende Waiting For The Rain zijn voor mij de moments suprème van dit mooie album.

en gelijk heb je , dit is ook mijn meestgewaardeerde stuk uit de lp /cd

Dit was mijn allereerste MMEB plaat; nog steeds ben ik helemaal weg ervan. Hier begint de geweldige vocale samenwerking tussen Chris Thompson en Steve Waller (RIP). De vette lage stem van Waller voegt veel toe. Sinds Watch is al aangekondigd dat we MMEB voortaan wat compacter mogen verwachten, en dan toch liever dit dan Watch. Geweldige sfeer zit er in. Alleen jammer van de vele covers (4/9), maar ach, als ze goed klinken doet dat er ook niet meer toe.

Geen puntige solo's van Dave Flett dit keer, maar van Steve Waller (die ook meezingt)...

Gelukkig mis je Flett hier niet zo, omdat Angel Station een heel ander soort plaat is dan Watch...
Waar Watch best wel rockte, is Angel Station meer gericht op sonische experimentjes, misschien wel de mooiste moog en ander synth-werk van Mann ooit...

Een aantal nummers lijken op elkaar, en dat is bewust gedaan. Hierdoor klinkt de plaat enorm coherent...

Er zijn niet zo enorm veel goede symfoplaten die stammen uit 1979, maar deze is zeker wel een enorm goede!

Overigens, ik had vroeger de elpee, en kan me herinneren dat Geoffrey Richardson de violoncello (Viola in het engels) speelt, maar en op progarchives en wikipedia en de officiele MMEB site staat dat niet vermeld...

Vooral in Waiting for the Rain, is de solo magnifiek... kippenvel...

Klopt, de LP had ik ook. Magnifieke bijdrage van deze voormalige Caravanner op de openingstrack.

Zie je!

Ik wist het wel...

Jammer dat de wikipedia (wederom) faalt op het gebied van info-verstrekking...
Ik heb nog niet op discogs gekeken (omdat die vnl cd's behandelt), maar die hebben vaak meer info...

Oei.... Ik heb net gekeken, en het is niet Geoffrey Richardson maar ene Graham Preskett..

Manfred Mann's Earth Band - Angel Station (CD, Album) at Discogs

Yep, ook onder zijn eigen naam staat op wiki niks over deze gastbijdrage. We zullen misschien eens verder moeten spitten in de geschiedenisannalen om erachter te komen.

Neenee, Preskett doet alleen de vioolsolo op Waiting for the Rain......... ook sessiemuzikant op Al Stewart's Year of the Cat.

De (violon)cello is karakteristiek voor Don't Kill It Carol. En de naam ''Geoffrey'' komt mij heel bekend voor in dit verband. Helaas heb ik de LP al heel lang niet meer...

Deed Preskett de solo op Broadway Hotel?!? Gaaf, dat vind ik ook al zo'n topsong!

We gaan op speurtocht.... leuk

Yep, dat issum. Benieuwd of we gelijk krijgen. Nu weet ik het ook niet meer.

Nu heb ik al diverse cellisten gevonden waar MM ooit gebruik van heeft gemaakt, maar ene Geoffrey Richardson blijft onvindbaar........... überhaupt geen info te vinden over wie er precies bij Don't Kill It Carol betrokken waren. Ik vrees dat het mysterie voorlopig onopgelost blijft.

Ik denk dat het niet Geoff Richardson is. Ik denk dat ik me gewoon keihard vergis.


Heb deze plaat weer eens opgezet. Hij is zo ontzettend relaxed. Chris Thompon's zang is erg warm op deze plaat. Echt heel mooi zijn You Are - I Am en Waiting for the Rain. Omdat er vrouwen mee zingen.... Erg mooi allemaal...

Het valt niet echt goed, wanneer progbands flirten met pop, merk ik.

Ik houd er wel van. Ik moet bij deze plaat ook altijd denken aan Breathless en I Can See Your House From Here van Camel.

Toch staat hier een groot aantal erg sterke songs op, ik noem: Don't Kill It Carol, Hollywood Town, Belle of the Earth, Waiting for the Rain, Angels at My Gate, You Are - I Am.

Mensen lopen altijd erg weg met Chris Thompson, en dag mag best, maar een niet onbelangrijke rol vervult ook Steve Waller, die mijn inziens niet onderdoet voor Mick Rogers of Dave Flett.

Mann had toch altijd wel een fijne leadgitarist in zijn band. Overigens is Don't Kill It Carol één van de liedjes die Waller in zong, ook nog een bescheiden hit. Vraag me dan ook af, waarom hij zo onbekend en onbemind is gebleven.

Topalbum van deze heren. Met nagenoeg allemaal sterke nummers die mij aanspraken toen ik het album kocht en ik nu nog steeds prima nummers vind. Ook een topbezetting.

Met name het prachtige "Waiting for the Rain" weet me zo te roeren dat ik er bijna een traan bij wegpink. Prachtig nummer en naar mijn mening het hoogtepunt van dit toch al degelijke album.