George Harrison - Brainwashed (2002)

Misschien varieerde het wat door de jaren, en ik weet niet zeker hoe het met dit album zat, maar veel Harrison-albums die nu opnieuw van de pers komen, waren jarenlang zeer prijzig door de schaarste en meer dan 30 euro voor een gebruikte CD was geen uitzondering.
Ik heb CD's van andere artiesten die nu meer dan 200 euro waard zijn en die heb ik inderdaad, heel truttig, in een boxje veilig weggeborgen.

Lang, lang geleden (midden jaren '70) kocht ik als jong jochie van George Harrison de toen fraaie LP-boxset The Concert for Bangla Desh. Vooral om de door George Harrison zo prachtig gezongen titelsong.

Later het album Thirty Three & 1/3, vanwege Crackerbox Palace, wat ik een aanstekelijk nummer vond.
Sowieso heb ik George Harrison altijd de meest sympathieke Beatle gevonden, hij was nog zo jong toen hij toetrad tot de fab four, dat hij gedurende de jaren zestig volledig overvleugeld werd door Lennon en McCartney.

Op de een of andere manier vond ik het solo werk van McCartney altijd wat 'saai', ook omdat ik zijn stem minder aansprekend vind dan de emotionele stem van George. Alhoewel ik later enkele van zijn albums als Flaming Pie en Chaos and Creation In The Back Yard o.a.) erg mooi vind.

Lennon had het in zich om een paar iconische songs te maken die zo sfeer-én tijdsbepaling zijn (Imagine, So This is X-mas, Jelous Guy) dat hij daarmee zijn naam in graniet heeft gebeiteld.

Terug naar George, want die wil ik hier nu graag in de zon zetten!
Na de twee genoemde producties heb ik destijds niets meer van hem aangeschaft totdat de Traveling Wilburries het licht zagen, die vind ik direct erg aansprekend.

Het oeuvre van George Harrison is heel lang moeilijk verkrijgbaar geweest. Ja voor top prijzen bij Discogs maar die liet ik daar…. Enkel Let it Roll, Cloud Nine en bij toeval zijn George Harrison, titelloze album kon ik enkele jaren geleden aanschaffen.
Nu zijn tot mijn vreugde dit jaar in twee shifts zijn solo albums opnieuw gereleased, met mooie cd hoesjes en veelal een bonus track.

Nu kon ik dus zijn albums beter leren kennen (naast de bekende songs) en dat was een aangename muzikale reis.

Brainwashed, zijn postuum uitgebrachte laatste album vind ik een bijzonder fijn album. Het staat bol van de opgewekte songs op een frisse, enthousiaste en melancholieke manier gezongen. Voor mij een beetje het handelskenmerk van GH.
De instrumental track Marwa Blues heeft ook iets melancholisch wat mij direct een hem doet denken.

Wellicht zal ik ook bij zijn andere albums in de komende periode nog wel wat toevoegen.
Want er valt nog genoeg moois te ontdekken in deze oude schatten.

Roxy6, de plaat staat vol opgewekte songs, maar dat is schijn, de laatste jaren van Harrisons leven waren niet bepaald opgewekt, naast zijn ongeneeslijke ziekte werd hij bijna in zijn eigen huis vermoord, mede onder die omstandigheden kwam brainwashed, die de werktitel you,re planet is doomed had, tot stand. Nummers als stuck inside a cloud en pisces fish gaan direct over zijn naderende einde terwijl looking for my life over de moordaanslag gaat. Zware kost, maar Harrison had zijn hindoeïstische levensfilosofie waar hij positieve kracht uit putte, zodat er lichtheid door de nummers blijft schijnen.

Dank voor deze aanvullende informatie devel-hunt! Ik wil nog altijd een keer een biografie lezen over G.H.
Weet wel enkele zaken uit zijn veelbewogen leven, maar niet zo in detail. Terwijl ik hem wel de mees 'aansprekende' van de vier Beatles vind.

Ik weet dat zijn verstandhouding met John Lennon wat ingewikkeld was en hij meer had Met Paul McCartney. En ik vind zijn composities voor The Beatles zeker niet onderdoen voor de 'grote' twee.

Zijn hindoeïstische levensfilosofie komt in vrij veel van zijn werk wel tot uiting.

Roxy6 of de relatie die Harrison met McCartney had zoveel beter was dan die met Lennon is ook twijfelachtig. Harrison speelt op Lennons lp Imagine best een grote rol, waaronder op how do you sleep?, een aanval op McCartney, Harrison vertelde ooit zo weer in een band met Lennon te stappen maar nooit meer met McCartney, aan de andere kant had hij Lennon de jaren voor de moord nauwelijks meer gesproken. Ik denk dat Harrison een gecompliceerde relatie had met Lennon/McCartney. Pas de laatste jaren leek hij wat verzoend met McCartney.