Nujabes - Spiritual State (2011)

Pff, City Lights is echt een genieter. Verder zijn niet alle tracks van het album van het niveau dat we kennen van Nujabes. Maar nog steeds puur genieten dit!

Ik leun op dit moment achter over in mijn stoeltje...

Een stuk minder dan de vorige twee albums. Dit was uiteraard ook wel te verwachten, maar toch wel jammer. Vooral de vele instrumentals gaan mij tegenstaan, wat er volgens mij een stuk meer zijn dan normaal, echter is het soms nog steeds genieten!

Ik sluit me bij Jordyp aan.
Het is niks bijzonders, maar toch we leuk om te luisteren.

City light is idd

Moet zeggen dat ik de rest op het eerste gehoor ook wel zeer aangenaam vind. Maar kan bijna niet anders met Nujabes

Zo op het eerste gehoor een fijne, relaxte plaat van Nujabes. Toch mist dit de subtiliteit van zijn vorige albums. Dit neigt meer naar Modal Soul Classics II. Daar is niet heel veel mis mee, maar een dergelijke plaat kan ook gemaakt worden door Uyama Hiroto. Daar is nog altijd vrij weinig mis mee, maar Uyama Hiroto is geen Nujabes. Enfin, ik geniet toch wel van Spiritual State. Dromerige muziek dat aanvoelt als een warm deken.

Nu vraag ik me wel af hoe goed die andere platen niet moeten zijn want dit vind ik al fantastisch.

De andere 2 platen zijn gewoon pareltjes, ik zou er dringend achteraan gaan als je dit soort muziek leuk vindt. De gemiddelde score en de comments dat het album veel minder is dan zijn vorige 2 albums doet me alvast vrezen dat dit weer een teleurstelling gaat zijn. Zo hebben we dit jaar er al een hele hoop gehad, al moet ik zeggen dat 2011 tot nu toe een sterk jaar is binnen hip hop. Door r&p's comment heb ik toch goeie hoop, ik ga het album zo beluisteren.

Trouwens R&P dit zal ook wel voor een groot deel in elkaar zijn gestoken door Uyama Hiroto, dat had ik al voorzien binnen mijn verwachtingen

Dat Uyama Hiroto hier grotendeels achter zit, verwacht ik idd ook wel. Neemt niet weg dat hij het meer, meer dan waard is.

R&P slaat hier de spijker op z'n kop, het is niet Nujabes, zoals het was. Het luistert heerlijk weg, maar het haalt het niet bij zijn voorgaande werk.

Op een of andere manier mis je het perfectionisme, het verfijnde, dat speciale. De puntjes op de I bij het afleveren van het uiteindelijke album.

Ik ben wel blij met hetgeen op dit album en alleen al vanwege het feit om weer eens nieuw nujabes materiaal aan te horen, want het blijft fluweel geluidsgenot voor het gehoor.

Oh en ben nu al verslaafd aan de hypnotiserende track Far fowls, heerlijk

Ik denk dat Rob wel gelijk heeft. Ik had hetzelfde gevoel namelijk. Het is wel Nujabes, maar er mist iets. Dit is een plaat die van een andere Hydeout-artiest kan zijn, zoals Uyama Hiroto. Nog steeds heel vet en erg relaxed, maar Nujabes stond toch boven de rest van Hydeout. Het verfijnde mist inderdaad.

Aan de andere kant, het is wel weer genieten hoor dit! Heerlijke lounge-muziek. Met de ogen dicht wordt je weer helemaal meegezogen naar een andere wereld. Ook de gastartiesten doen uitstekend mee. Een 4'tje is wel op zijn plaats.

Ik vind het toch niet meteen teleurstellen, zoals eerder al gezegd is het is minder dan de vorige 2 albums, maar dat was enigszins te verwachten... Maar je hoort toch duidelijk aan het niveau van de tracks dat het nujabes is (city lights, far fowls,...). Het enige minpuntje is dat het misschien minder een geheel vormt in vgl met zijn 2 voorgaande albums, hetgeen allicht komt doordat iemand anders het in elkaar heeft gezet. Al bij al gaat dit voor mij toch zeker een 4 worden.

Het is natuurlijk ook niet het album zoals het zou zijn als nujabes nog geleefd had.

Dit waren waarschijnlijk tracks waar hij mee bezig was, die nog niet afgerond waren. of waarvan sommige überhaupt niet het album zouden halen, waar hij destijds mee bezig was.

Het zal mij ook niet verbazen als de gastartiesten pas hebben ingerapt, na het overlijden van Nujabes. En dat het Uyama Hiroto alles heeft gearrangeerd, en afgemixt.

Desondanks vind ik het een leuk album. en ben blij dat ze dit hebben uitgebracht. want het zou misdadig zijn om de wereld van Nujabes zijn werk te onthouden

De gastartiesten hebben het inderdaad ingerapt na de dood van Nujabes. Gelukkig is dit wel eens een waardig postuumalbum binnen hip-hop. Dat schijnt vaak moeilijk te zijn. Ik had ook niks anders verwacht trouwens.

@silky&smooth:

hoe weet je dat zo zeker? is er ergens een site met een groot artikel omtrent dit album? zo ja: dan zou ik dat graag eens lezen!

ik ben wel geïnteresseerd in wat background informatie.

Ik zou ook wel wat meer info willen lezen eigenlijk, iemand.........iets........?

Oh en toch 4*

Ook een 4 voor mij, fijn album. Maakt zeker nog kans op een top 10 plaats, zal van de houdbaarheid afhangen (en van cyne en common )

Heel zeker weet ik het niet, maar van Substantial weet ik vrijwel zeker. Ik heb af en toe nog mail contact met hem. Ik heb al gevraagd om wat info, wie het gemixt heeft enzo, maar nog geen antwoord.

Veel kritiek vanwege het grote aantal instrumental tracks?
Voor mij hebben Nujabes beats geen mc nodig...
Stem volgt later, ik ben positief gestemd (haha -.-)

Ik heb hier maar één iemand over gehoord. Er is sowieso weinig kritiek, alleen vinden een aantal dat Spiritual State de Nujabes-touch mist (de subtiliteit).

Ik wist het ook niet zeker, vandaar het vraagteken. Maar ik achtte het waarschijnlijk dat sommige mensen er op dat vlak meer van hadden verwacht.
En ik kan wel begrijpen dat een aantal vindt dat die specifieke touch niet (geheel) aanwezig is. Vooral de track Yes vind ik de plank volledig misslaan(qua beat). Maar op verschillende instrumentale tracks krijg ik dat gevoel toch weer, dat gevoel dat je kreeg toen je voor het eerst Nujabes luisterde, althans ik kreeg dat.

Yes is echt een dramatische track. Verder komt het allemaal fijn over, maak niet spectaculair. Deze nog maar paar keer goed luisteren!

Een album die vooral laat horen hoe ongelooflijk zonde het is dat we deze man zijn verloren. Het is duidelijk geen volwaardig album van Nujabes, maar o, wat staan hier een paar fijne tracks op! Voornamelijk de instrumentale tracks zijn goed, op Sky Is Tumbling met Cise Star na zijn de tracks met raps duidelijk de minste. Mijn favoriet is dan wel Sky Is Tumbling, al komt het ontroerende Far Fowls erg dicht in de buurt, want wat is dat nummer ongelooflijk mooi. Daarnaast heb ik het geweldige Spiral als favoriet aangekruist. Verder zijn er een aantal tracks die wel goed zijn, maar (nog) niet van het niveau van de vorige albums. Ondanks dit is het over het algemeen een zeer fijn album, heerlijk relaxt. Wie van Nujabes houdt kan ik aanraden dit gewoon te gaan luisteren.

Gewoon een erg ontspannen plaatje. Wordt zelden echt bijzonder, al vind ik Spiritual State, Waiting for the Clouds en met name City Lights weer ouderwets goed. Nujabes blijft voor altijd baas.

3,5*

Leuk album, maar zoals velen al gemeld hebben... niet zo goed als de vorigen.
Luistert wel lekker weg en heb wel weer nieuwe nummertjes van nujabes om te luisteren
Het is wel weer dat heerlijke 'nujabes gevoel' dat je gelijk vast pakt!
Al met al vind ik het album dus zeker de moeite waard om te luisteren!

Ik ben blij dat er nog werk van de man is uitgekomen na zijn dood, al is het vrij begrijpelijk dat deze tracks niet in een eerder stadium zijn uitgekomen als blijkt dat deze left-overs zijn. Nou weet ik niet precies hoe dit album tot stand is gekomen en wanneer het geproduceerd is (en of er nóg meer tracks klaarliggen), maar alleen de eerste track kan imo tippen aan zijn eerdere werk (ondanks dat het nummer wat krakerig klinkt). Dit is uiteraard niet erg; ik ben blij dat zijn beste werk al voor zijn overlijden op de markt kwam en dat hij zijn faam op basis daarvan verdient i.p.v. dat hij pas bekendheid krijgt na zijn dood. Wanneer dit ook daadwerkelijk het eindproduct van zijn derde album zou zijn dan was het een tegenvaller voor mij, maar ik kan me haast niet voorstellen dat dit album al in een ver stadium was afgerond, mocht het ook daadwerkelijk Nujabes' derde album zijn. Ik denk dat het een beetje half/half is (nieuw materiaal en left-overs, en ik lees ook al dat Substantial zijn verses na Nujabes' dood heeft ingerapt) Ondanks dat het dus niet van het niveau van zijn eerdere werk is (wat dus logisch is) vind ik het nog wel een 3,5* waard.

Na het overlijden van Nujabes brachten zijn collega’s binnen enkele maanden een tributeplaat uit: Modal Soul Classics II (2010). Hoewel dat een zeer verdienstelijk album is, was het wachten op een album met nagelaten materiaal van de Japanner. Bij Spiritual State weet de felgekleurde cover, net als op Nujabes’ voorgaande albums, een serene indruk achter te laten. Dit doet gelijk vermoeden dat we vertrouwde producties kunnen verwachten: beats met jazz- en soulsamples die door ongecompliceerd, doch gedetailleerde instrumentaties een sfeervolle en tastbare indruk achterlaten.

Lees hier verder.

wat een mooie cover is dit. Zou hem graag als schilderij in mijn kamer willen hebben