Dinosaur Jr. - Dinosaur (1985)

het is trouwens niet repui sion maar repulsion

verder vind ik deze plaat niet zo vet als de andere (terwijl dit toch de 'klassieker van dino jr zou moete zijn)

mountain man springt er toch echt uit met t vette 'geschreeuw'

You're Living All Over Me is DE dinosaur-klassieker, daar is iedereen het wel zo'n beetje over eens toch?

You're Living All Over Me is DE dinosaur-klassieker, daar is iedereen het wel zo'n beetje over eens toch?[/quote]

Die, en ook zeker 'Bug' , van hetzelfde (hoge) niveau als You're Living All Over Me...

Zeker niet de Dinosaur Jr. klassieker.. Maar desalniettemin een erg goed album, en voor liefhebbers van de twee opvolgers een zeer welkome aanvulling !

Hoogtepunt wat mij betreft 'The Leper' wat een ongelofelijk goed nummer.... !!

Ook het nummer Forget The Swan is erg goed, gezongen door Lou Barlow, als ik dat weer hoor kan ik nauwelijks wachten tot de nieuwe Dinosaur Jr, waarop de 3 oorspronklijke leden weer op mee doen.... Ben erg benieuwd....!

Misschien mis ik iets, misschien ben ik een van de enige die hier niet verblind wordt door de Dinosaur Jr romantiek. Ik ben een grote fan van de band maar vind dit album ronduit irriteren. De zang die klinkt als een varken dat levend geslacht wordt. Het geluid wat met een My First Sony lijkt te zijn opgenomen en de muziek die rammelt aan alle kanten. Nee, wat zijn de opvolgende 2 albums stukken beter. Het kleine verschil in gemiddelde begrijp ik daarom ook van geen kant.

IK vind eht een erg goeie cd, lekkere oude rock:D Ene, Dinosaur jr komt in juli naar NL, i'll Be There:D

Alleen vind ik does it float (live) een beetje een vreemde toevoeging voor de cd.. *5

Heel erg rauw deze eersteling..volgens sommigen ondermaats maar de songs zijn wel degelijk aanwezig. Bulbs of Passion, Forget the Swan en The Leper zijn maar 3 voorbeeldjes van uitstekende nummers.
Meer dan het luisteren waard! Volume wel op 10 natuurlijk....

Goede opmaat naar hun meesterlijke tweede plaat. Enkele missers, maar omdat het een debuutplaat is, kan ik ze dat vergeven.

Forget The Swan, Cats In A Bowl, The Leper, Gargoyle, Severed Lips. 5 nummers die amper met iets anders van een andere band te vergelijken zijn. Een heel klein beetje Husker Du misschien, maar voor de rest kan ik niks noemen.

Prachtige rauwe plaat die ik toch elke drie maanden eens gedraaid moet hebben, ik kan ontzettend genieten van zijn stem en de vuige muziek.

Best aardig debuut van dit Amerikaans trio maar nog lang niet zo goed als wat ze daarna uitbrachten.Een 3.

Dit vind ik geweldig album. Ik heb later de CD gekocht. Had altijd een versie op zo'n MC. Maar helaas hebben al die tracks omgegooid. Ik begrijp niet wat daarvoor de reden is. Geef mij maar de originele volgorde.

Prachtig album en misschien inmiddels wel mijn favoriete Dinosaur Jr. album. Rauw en puur en wat is The Leper toch een geweldig nummer.

Dit is een bijzonder rauw en puur album.

Proto-Dinosaur Jr : ik hoor al waar ze heen willen, het gevoel voor melodie en de onder de oppervlakte borrelende geluidsexplosies zijn al te horen of op z’n minst te vermóéden, en ook zien we hier al de voor deze band zo karakteristieke DIY-goedkoop-ogende hoes, maar het is het allemaal nog nèt niet. Dit debuut valt een beetje tussen de Cure-wal en het Hüsker Dü-schip, op zich geen verkeerde voorbeelden, maar de slechte en onprofessionele sound zit de band echt in de weg. Wanneer ik latere platen met de koptelefoon beluister ontdek ik altijd dat er onder Mascis’ fuzzgitaar vaak nog meerdere gitaarpartijen of andere versierselen zitten die je niet bewust oppikt maar die op een “lager” niveau de muziek op subtiele manier verrijken, maar bij dít album lijkt het wel of ik alle instrumenten meteen allemaal hoor, en dan opgenomen met uiterst goedkope apparatuur zonder enige diepte, zodat wat ik op het eerste gezicht hoor ook meteen identiek is aan wat ik na tien keer luisteren hoor.
        Maar op het einde van het album gaat het niveau opeens omhoog: Severed lips heeft al die ondraaglijke snik in de melodie waar Mascis later het patent op zou krijgen (een vooruitblik: “She’s my post to lean on...”), Quest is een frêle ballade waar Mascis na anderhalve minuut prachtig speelt met de dynamiek van zacht en hard, en Bulbs of passion is in feite al vintage-Dinosaur Jr. Niet toevallig worden deze drie nummers ook allemaal gezongen door Mascis, want van Barlows zang ben ik nooit een liefhebber geweest, zeker niet wanneer hij zo’n infantiele oerbrul als op het einde van Mountain man probeert. Deze drie nummers vormen samen een geweldig trio waaraan ik al af kan horen waarom Dinosaur Jr mijn favoriete band van de jaren 90 zou worden, maar door de onbeholpenheid van diverse nummers en de goedkope sound kan ik deze plaat toch niet anders dan als de zwakke voorloper van een geweldig oeuvre beschouwen.
        Beetje moeilijke geschiedenis met de tracklisting trouwens. Oorspronkelijk bestond dit vinyl-album uit 10 nummers, maar toen het op CD uitkwam werd Bulbs of passion (het B-kantje van de single Repulsion) er als laatste nummer aan toegevoegd, en bij de re-release in 2005 werd dat zelfs helemaal vóóraan het album gezet, volgens de Engelse wikipedia op Mascis’ eigen verzoek,”because [that song] gave our new direction – it felt like we were our own sound.” En daarin heeft hij natuurlijk wel gelijk, maar dat gevoel had ik ook al toen ik dat nummer als laatste hoorde op de CD-versie waarmee ik vertrouwd ben.