MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Gino Vannelli - Powerful People (1974)

mijn stem
3,88 (111)
111 stemmen

Canada
Pop / Rock
Label: A&M

  1. People Gotta Move (3:21)
  2. Lady (3:43)
  3. Son of a New York Gun (3:23)
  4. Jack Miraculous (2:42)
  5. Jo Jo (3:40)
  6. Powerful People (6:12)
  7. Felicia (3:04)
  8. The Work Verse (2:54)
  9. Poor Happy Jimmy (3:49)
totale tijdsduur: 32:48
zoeken in:
avatar
5,0
Een Topartiest. Zeker zijn eerste vier, vijf albums. Hij ging later meer de jazz kant op en ging zijn broer Joe zijn eigen weg.


avatar
5,0
14 oktober (weer) live in de Boerderij (uitverkocht). Zijn optreden in april ook in de Boerderij ( met een 9 man begeleidingsband) was SUPER!!!!!!!!!!!!

avatar van Tonio
4,0
Gino Vannelli ligt al sinds 1974 zo af en toe op mijn draaitafel. Was destijds een aparte artiest, want pop-/rockmuziek zonder gitaren, dat was destijds best een slimme gimmick. Cockney Rebel deed zo ongeveer hetzelfde in zijn beginperiode (en ook nog in diezelfde jaren.

Altijd nog fijn om te luisteren. Prima songs, volop afwisseling en Gino's stem mag ik graag horen. Maar nu valt mij op dat het weglaten van de gitaar ook zo zijn nadelen heeft: destijds had ik dat minder maar nu valt mij op dat Joe Vannelli zijn synthesizer nèt iets teveel op de voorgrond heeft gezet.

avatar van Chet
4,0
Al sinds het album werd uitgebracht in de collectie en wordt nog steeds regelmatig opgezet.
Lady, Jo Jo, Felicia, Poor Happy Jimmy........ blijft allemaal tijdloos mooi.


avatar van Chet
4,0
beaster1256 schreef:
gino is van elli las ik 30 jaar geleden eens in een muziekblad , popfoto of muziek express ,

Grappig! Die recensie herinner ik mij ook nog. Het is trouwens Elly en niet Elli.
De recensent die deze kop boven de recensie had bedacht was Elly de Waard.
Waar ik het destijds heb gelezen weet ik ook niet meer, maar volgens Wiki werkte Elly de Waard voor Vrij Nederland en de Volkskrant, dus het zal een van die twee zijn geweest.

avatar
5,0
Tonio: Altijd nog fijn om te luisteren. Prima songs, volop afwisseling en Gino's stem mag ik graag horen. Maar nu valt mij op dat het weglaten van de gitaar ook zo zijn nadelen heeft: destijds had ik dat minder maar nu valt mij op dat Joe Vannelli zijn synthesizer nèt iets teveel op de voorgrond heeft gezet.

Sorry hoor nooit Storm at Sunup gedraaid? Die Gino hoor ik nog steeds liever dan de jazz Gino. Overigens binnenkort een nieuw album ( helaas zonder Joe, broer Ross producer)


avatar van Ricknl
4,0
Goede jazzy/funky pop. Ligt regelmatig op mijn draaitafel. is De kwalitatief uitstekende Nederlandse persing komt bij destijds CBS/Sony in Haarlem vandaan. Helaas werd deze perserij begin jaren 2000 gesloten.

avatar van Queebus
4,5
Alleen maar mooie herinneringen aan dit geweldige album. Gino Vannelli, geweldige zanger met een dito repertoire.

Powerful People is een dijk van een album, een rasechte klassieker en met Lady wat mij betreft één van de mooiste ballads ever.

avatar
5,0
De opvolger Storm at Sunup vind ik zijn beste album ( al doen ze niet veel voor elkaar onder)

Mijn beste Gino's....

1 Storm at Sunup
2. Powerful People
3. Brother to Brother
4. Gist of Gemini
5. Nightwalker

avatar van gaucho
4,0
Ricknl schreef:
Goede jazzy/funky pop. Ligt regelmatig op mijn draaitafel. is De kwalitatief uitstekende Nederlandse persing komt bij destijds CBS/Sony in Haarlem vandaan. Helaas werd deze perserij begin jaren 2000 gesloten.

Helemaal gesloten is-ie nooit geweest, volgens mij. In 1998 ging de perserij verder als Record Industry, aanvankelijk voor de dance-markt, maar inmiddels worden er gelukkig weer veel platen geperst in Haarlem. Goede persingen ook, zeker in vergelijking met wat er elders in de wereld soms wordt afgeleverd. Maar de Nederlandse CBS-platen van weleer zijn doorgaans ook uitstekend.

Gino Vannelli stond destijds trouwens op A&M, en dat label werd in 1974 nog gedistribueerd door Ariola, en pas vanaf 1975/1976 door CBS. Je hebt dus waarschijnlijk een (vroege) herpersing te pakken. Niet erg, want deze zal best goed klinken.

Over de plaat zelf: prachtige muziek, maar dat geldt voor zo'n beetje alle platen van Gino Vannelli in de jaren zeventig. Heerlijke jazzy akkoorden met die toen erg in zwang zijnde elektrische piano van Fender Rhodes, die ik altijd zo'n mooie klank vond hebben. De band is op dreef in het titelnummer en het hitje People gotta move, maar in de meer verstilde nummers bewijst Gino dat hij het ook (vrijwel) alleen af kan.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 09:54 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 09:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.