A$AP Rocky - Live. Love. A$AP (2011)

Ondanks mijn beperkte kennis van hiphop toch gepoogd een review te schrijven:

Niet meteen iemand die ik had verwacht op de BBC Sound of 2012-lijst. Wat hij daar op doet is mij na veelvuldig beluisteren van zijn debuutmixtape nog steeds een raadsel, zij het één dat met de tijd iets duidelijker is geworden. Het is niet zozeer dat ik de beste knaap en 'zijn' muziek niet apprecieer, het is vooral dat ik dacht hij niets nieuws bracht: het klinkt toch vooral als een soort Dirty South-project, maar op de één of andere manier slaagt Rakim Mayers er toch in het nieuw te laten klinken, anders als het ware. Wel ben ik bang dat ik de meeste credits daarvoor moet toeschuiven naar het grote aantal producers die beats afleverden waardoor deze mixtape erg fris en gevarieerd klinkt.

A$AP Rocky loodst ons door de producties heen met heerlijke laidback raps die, laat ons eerlijk wezen, nooit echt diepgang hebben. Aan de andere kant zijn leuke woordspelingen etc. ook niet alomtegenwoordig wat ik enigszins wel jammer vind. De verdienste van A$AP Rocky is in dit geval vooral dat hij ermee weet weg te komen, althans bij mij: het stoort mij in de verste verte niet. Zijn flow past nl. erg goed bij de relaxte beats die gewoon niet om diepgravende lyrics vragen, net als dat harde electro en dubstep dat niet doen. Bij electro en dubstep is het de bedoeling dat de adrenaline sterk de lucht in gaat, terwijl dat bij LiveLoveA$AP de 'prakfactor' is, kortom een plaat om heerlijk rustig te chillen.

Waar de plaat bij de eerste luisterbeurt(en) klonk als één lange rit, openbaart die zich meer en meer als een enorm gevarieerde plaat bij mij. Ondanks die variatie is er toch ook die samenhorigheid van de tracks die toch één geheel vormen. Dat is geen sinecure, en al zeker niet iets dat verwacht wordt van een mixtape.

Minpuntje voor mij is wel dat het net iets te lang duurt. Tegen de tijd dat we Leaf hebben bereikt, heb ik het toch wel een beetje gehad (als het niet als achtergrondmuziek staat te spelen). Misschien komt het omdat Houston Old Head (met het melige, meezingbare "Life is like a bitch, a bitch is like a ho") en Acid Drip toch zwakkere nummers zijn, want Leaf zelf en Demons daarna, zijn nog twee ijzersterke tracks. De echte hoogtepunten zijn voor mij weliswaar Peso, Brand New Guy, Trilla & Kissin' Pink. Aangezien de 2 laatste nummers beide geproduceerd zijn door Beautiful Lou ben ik wel benieuwd met wat deze meneer in de toekomst zal afkomen.

Het is afwachten wat A$AP Rocky met zijn grote record deal gaat doen. Als ik al die gastartiesten aanschouw, zitten er meer dan genoeg andere A$AP's klaar om samen met Rocky 2012 het jaar van de A$AP Mob Worldwide te maken, daar waar 2011 duidelijk het jaar van Odd Future was. Wat de toekomst ook moge brengen, dit is en blijft voorlopig een erg leuk plaatje.
Everything is purple, zeg ik je!