A$AP Rocky - Live. Love. A$AP (2011)

Net gedownload, klinkt op eerste gehoor erg lekker, stem volgt later.

Eén van mijn meest geanticipeerde projecten van het jaar stelt niet teleur. Keiharde klassieke Houston-flow, dit. Als er daarboven iets is (I wonder if it's a heaven up there for real G's, for all the niggas in the game that be sellin' cheese), dan kunnen DJ Screw en Pimp C tevreden neerkijken op deze jongeman uit Harlem.

Superharde "ULTRA ULTRA ULTRA"-sample op Out of This World, trouwens. Zie 0:22 hier. Klassiekertje.

Dit is echt een baas

Wassup, Brand New Guy en Get Lit.

Yeah, dit klinkt weer lastig boeng

Refrein van demons

wat is die demons toch een zieke track man holy shit

inderdaad man ..

Demons is inderdaad een prachtige track. Staan een hoop uitschieters op dit debuut, chapeau voor Rocky maar vooral voor de producers.

Live. Love. A$AP heeft sterke overeenkomsten met de betere dirty south-hiphop uit de jaren negentig. Opmerkelijk, aangezien de betreffende rapper, A$AP Rocky, niet uit het zuiden van de Verenigde Staten maar uit New York komt. Alles aan zijn muziek doet denken aan de typische zuidelijke hiphop, zoals we die kennen van bijvoorbeeld UGK: denk daarbij aan langzame beats met zo mogelijk nog tragere raps over sizzurp, wiet, auto’s en bitches. Natuurlijk, dergelijke onderwerpen komen in vrijwel elk subgenre binnen hiphop voor, maar het verschil is dat de dirty south-rappers er zonder al te veel agressie of emotie over rappen.

Dat doet A$AP Rocky dus ook. Vernieuwend? Absoluut niet. Maar dat wil niet zeggen dat Live. Love. A$AP een saaie plaat is zonder verrassingen. Daarvoor is A$AP een te bekwame rapper en zijn de diverse geluidseffecten (zoals stemvervormers) grappig. Neem alleen al de openingstrack Palace, waarop de rapper zijn relaxte, lage stemgeluid beheerst laat glijden over een lome beat, bestaande uit een gesampled mannenkoor en een gevarieerde drumlijn. En hoewel zowel de flow als het stemgeluid van A$AP gedurende de gehele plaat eentonig is, vermaakt de rapper wel met zijn lyrics. Eenvoudig te begrijpen teksten, die niks aan de verbeelding overlaten en daardoor in je hoofd blijven hangen: “I smoked away my brain, I think I’m going dumb//Cocaine up on my gums, I think they’re going numb//I’m having stomach pains, man I’m throwing up” (Demons).

Niet alleen de vocalen zijn goed te onthouden, ook de instrumentaties (van onder meer Clams Casino, Ty Beats en Soufein3000) beklijven: diepe bassen, stevig gedrum en een enkele opgerekte sample zijn de hoofdingrediënten van een gemiddelde Live. Love. A$AP-productie. Deze plaat is kortom ideaal luistervoer voor de liefhebber van dirty south.

Bron: Hiphopleeft

Ik ben vies teleurgesteld. Die EP van Rocky bevatte een aantal sterke tracks, maar ook wat nummers waar ik echt niets mee kan. Nu blijkt hij vooral de kant van die laatste tracks gekozen te hebben.

Het is zeker geen slecht album, maar ik kan er gewoon erg weinig mee. Ik had het een stuk harder verwacht dan het uiteindelijk is: Rocky komt met momenten gewoon veel te zeikerig over. Langs de ene kant voelt het aan als een Tyler, the Creator die niet hard genoeg gaat, langs de andere kant komt het op mij over als een soort van grimmige Curren$y. Twee vergelijkingen die voor de kenners waarschijnlijk nergens op slaan, maar die twee gedachten blijven bij mij toch hangen.

Toch verdient het zeker een (nipte) voldoende. Leaf, Roll One Up en vooral Out of This World zijn wél harde tracks en Live. Love. A$AP is een degelijk product. Alleen kan ik er niet zo veel mee als verwacht.



Daar merk ik dan weer niets van.

Ik wel. Zonder DJ Screw of Pimp C had Rocky hier nooit gestaan. In ieder geval niet op deze manier. Alles aan dit project ademt Houston: van de loomheid in de beats tot de screwed en chopped vocals. Knaller van jewelste.

En weer faalt bennerd door het niet eens te zijn met opa en oma Harco en Rob. Zullen we hem uit onze heilige drie viesheid trappen Harco?

Ah juist, DJ Screw. Nog steeds een gat in mijn cultuur, daar moet verandering in komen.

Niet slecht, maar redelijk saai. Trilla en Demons vielen alleen op. 3*

Ga deze zeker beluisteren. Dit is toch wel een genre apart aan het worden binnen HipHop artiesten als Gibbs, KRIT en Curren$y was ik al wel gematigd positief over, over laatstgenoemde zeer positief!

Een aantal uitschieters hier en daar, maar over het algemeen niet bijzonder genoeg. Het is te eentonig.

Heilige drieviesheid of niet, af en toe trek ik te snel conclusies. De beenharde track van A$AP Rocky en Lloyd Banks op The Cold Corner 2 (Make It Stack) is zo vet dat het mij deed teruggrijpen naar de tapes van die eerste. Ik ben ineens helemaal hooked! De eerste tracks geven mij zo'n kick dat ik tijdens het luisteren naarstig zoek naar een groep mensen om op te stagediven en verder staan er ook enkele tracks op met een briljant sterke vibe (zoals op het laatste nummer).

Ik gooi dit voorlopig op 3,5*, met kans op verhoging. Eens zien hoeveel ik het de komende tijd nog ga draaien. Voor hetzelfde geld strijdt deze mee voor de (hip-hop)plaat van het jaar.

Oeh, Purple Swag is echt een ontzettend tof nummer!

Alles is paars swag!

De rest heeft me tot nu toe nog niet helemaal weten te overtuigen maar ik ben er eigenlijk wel zeker van dat ik dit goed ga vinden.

Leuk album alleen aan het einde zakt het een beetje in. Die laatste nummers hadden ze voor mij weg mogen laten. Ben zeker benieuwd naar het volgende album van A$AP Rocky.

Te veel lekkere nummers om favorieten aan te vinken

Ondanks mijn beperkte kennis van hiphop toch gepoogd een review te schrijven:

Niet meteen iemand die ik had verwacht op de BBC Sound of 2012-lijst. Wat hij daar op doet is mij na veelvuldig beluisteren van zijn debuutmixtape nog steeds een raadsel, zij het één dat met de tijd iets duidelijker is geworden. Het is niet zozeer dat ik de beste knaap en 'zijn' muziek niet apprecieer, het is vooral dat ik dacht hij niets nieuws bracht: het klinkt toch vooral als een soort Dirty South-project, maar op de één of andere manier slaagt Rakim Mayers er toch in het nieuw te laten klinken, anders als het ware. Wel ben ik bang dat ik de meeste credits daarvoor moet toeschuiven naar het grote aantal producers die beats afleverden waardoor deze mixtape erg fris en gevarieerd klinkt.

A$AP Rocky loodst ons door de producties heen met heerlijke laidback raps die, laat ons eerlijk wezen, nooit echt diepgang hebben. Aan de andere kant zijn leuke woordspelingen etc. ook niet alomtegenwoordig wat ik enigszins wel jammer vind. De verdienste van A$AP Rocky is in dit geval vooral dat hij ermee weet weg te komen, althans bij mij: het stoort mij in de verste verte niet. Zijn flow past nl. erg goed bij de relaxte beats die gewoon niet om diepgravende lyrics vragen, net als dat harde electro en dubstep dat niet doen. Bij electro en dubstep is het de bedoeling dat de adrenaline sterk de lucht in gaat, terwijl dat bij LiveLoveA$AP de 'prakfactor' is, kortom een plaat om heerlijk rustig te chillen.

Waar de plaat bij de eerste luisterbeurt(en) klonk als één lange rit, openbaart die zich meer en meer als een enorm gevarieerde plaat bij mij. Ondanks die variatie is er toch ook die samenhorigheid van de tracks die toch één geheel vormen. Dat is geen sinecure, en al zeker niet iets dat verwacht wordt van een mixtape.

Minpuntje voor mij is wel dat het net iets te lang duurt. Tegen de tijd dat we Leaf hebben bereikt, heb ik het toch wel een beetje gehad (als het niet als achtergrondmuziek staat te spelen). Misschien komt het omdat Houston Old Head (met het melige, meezingbare "Life is like a bitch, a bitch is like a ho") en Acid Drip toch zwakkere nummers zijn, want Leaf zelf en Demons daarna, zijn nog twee ijzersterke tracks. De echte hoogtepunten zijn voor mij weliswaar Peso, Brand New Guy, Trilla & Kissin' Pink. Aangezien de 2 laatste nummers beide geproduceerd zijn door Beautiful Lou ben ik wel benieuwd met wat deze meneer in de toekomst zal afkomen.

Het is afwachten wat A$AP Rocky met zijn grote record deal gaat doen. Als ik al die gastartiesten aanschouw, zitten er meer dan genoeg andere A$AP's klaar om samen met Rocky 2012 het jaar van de A$AP Mob Worldwide te maken, daar waar 2011 duidelijk het jaar van Odd Future was. Wat de toekomst ook moge brengen, dit is en blijft voorlopig een erg leuk plaatje.
Everything is purple, zeg ik je!

Wazzup is wel echt de video van het jaar toch?

Nah, die van Peso is nog wel vetter eigenlijk.

Sowieso heeft deze gap toffe video's. Begin het album ook steeds meer te waarderen.

Nieuwe favoriet: Bass .

''Shimmy shimmy ya ODB, ODB
Fuckin' other niggas broads OPP, OPP''

Door de productie toch maar 4,5*
Echt zo lekker wazig, dankje Clams Casino.

Die videos
Voor mij wel het meest vervreemdende sinds Lil B, maar goed ik mis ongetwijfeld een hoop bij moderne hiphop.

Is de Dirty South aan de xtc ofzo?

Nah, codeïne, alcohol en THC . En ja ok wellicht poppen ze ook nog wel eens een pilletje.
@Kampf er zijn er maar een paar door Clams geproduceerd he .

Ja, Purple Drank blijkbaar, had er nog nooit van gehoord eerlijk gezegd.