Field Music - Plumb (2012)
mijn stem
35 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Memphis
-
Start the Day Right (2:18)
-
It's Okay to Change (0:58)
-
Sorry Again, Mate (2:08)
-
A New Town (3:58)
-
Choosing Sides (3:12)
-
A Prelude to Pilgrim Street (1:48)
-
Guillotine (3:12)
-
Who'll Pay the Bills? (2:20)
-
So Long Then (2:06)
-
Is This the Picture? (2:41)
-
From Hide and Seek to Heartache (2:49)
-
How Many More Times? (0:40)
-
Ce Soir (1:13)
-
Just Like Everyone Else (3:00)
-
(I Keep Thinking About) a New Thing (3:16)
0
geplaatst: 11 februari 2012, 17:51 uur
Fijne rockplaat. Ik vind dit niet zoveel met pop te maken hebben.
Doet me bij vlagen denken aan ELO en soms The Beatles.
Klinkt niet als heel veel dat ik ken. Kula Shaker misschien enigzins.
'Who'll Pay The Bills' doet me denken aan 'Fame' van George Michael, de 'talk to me'-zin.
Verder vind ik er niet zoveel fout aan. Niet iets dat je 'zomaar' aan zou zetten.
Misschien ook wel. 't Is tamelijk vrolijk, hoewel het ook iets heel duisters heeft.
Lekkere funky drum & bass!
Doet me bij vlagen denken aan ELO en soms The Beatles.
Klinkt niet als heel veel dat ik ken. Kula Shaker misschien enigzins.
'Who'll Pay The Bills' doet me denken aan 'Fame' van George Michael, de 'talk to me'-zin.
Verder vind ik er niet zoveel fout aan. Niet iets dat je 'zomaar' aan zou zetten.
Misschien ook wel. 't Is tamelijk vrolijk, hoewel het ook iets heel duisters heeft.
Lekkere funky drum & bass!
0
geplaatst: 12 februari 2012, 13:13 uur
Ah fijn, nieuw materiaal van Field Music. De band maakte hier veel indruk met het dubbelalbum 'Meassure' uit 2010. In 70 minuten vloog het ene na het andere geweldige nummer je om de oren. Op Plumb, het vierde album van de Engelse band, is het niet anders. In 35 nieuwe minuten gebeurt simpelweg evenveel als op de magnifieke voorganger. Welkom in de achtbaan die Plumb heet.
Maar het entreekaartje is niet gratis; Plumb is geen makkelijke plaat. Met een groot enthousiasme vliegt het ene na het andere briljante gitaarrifje je om de oren. Waar sommige bandjes te weinig ideeën hebben, heeft Field Music er bijna te veel. Plumb staat er vol mee. De vijftien nummer houden net zo abrupt op als ze beginnen. De liedjes sluiten vaak niet op elkaar aan en het is soms niet helemaal duidelijk waar je aan toe bent. Het (lichte ADHD) album is daarom een beetje vermoeiend, maar wel heel tof. Field Music heeft namelijk het onweerstaanbare van the Shins. De zon gaat spontaan schijnen bij het luisteren van Plumb. Bovendien kan de band heel funky uit de hoek komen. Stil zitten op een onwijs swingend nummer als 'Who'll Pay The Bills?' of 'A New Town' is bijna onmogelijk. De gitaar, bas en percussie (die koebel!) lijken een dans met je te willen aangaan. Heerlijk.
Op Plumb klinkt Field Music vooral als Field Music. Maar er is nog een grote invloed: the Beatles. In 'Start The Day Right' en 'Sorry Again, Mate' valt duidelijk te horen dat de broertjes David en Peter Brewis de band hoog hebben zitten. Zoals meerdere keren op Plumb, klinkt opener 'Start The Day Right' bijna als een ode aan de o-zo bekende Beatles. Verassend is ook 'How Many More Times'. Je zou bijna denken dat the Beatles ooit in een kerkkoor hebben gezongen. Maar op een nummer als '(I Keep Thinking About) A New Thing' horen we dat Field Music anno 2012 een (herkenbare) eigen sound heeft gevormd, en dat kan lang niet van elke band zeggen. Bovendien zit de band nog met ideeën, saai is Plumb nergens. Het 'best bewaarde Britpop geheim' levert met Plumb voor de vierde keer op rij kwaliteit.
Field Music blijft een (uniek) bandje om te koesteren.
van: Daan's Muziek Blog: Field Music - Plumb - daanmuziek.blogspot.com
Maar het entreekaartje is niet gratis; Plumb is geen makkelijke plaat. Met een groot enthousiasme vliegt het ene na het andere briljante gitaarrifje je om de oren. Waar sommige bandjes te weinig ideeën hebben, heeft Field Music er bijna te veel. Plumb staat er vol mee. De vijftien nummer houden net zo abrupt op als ze beginnen. De liedjes sluiten vaak niet op elkaar aan en het is soms niet helemaal duidelijk waar je aan toe bent. Het (lichte ADHD) album is daarom een beetje vermoeiend, maar wel heel tof. Field Music heeft namelijk het onweerstaanbare van the Shins. De zon gaat spontaan schijnen bij het luisteren van Plumb. Bovendien kan de band heel funky uit de hoek komen. Stil zitten op een onwijs swingend nummer als 'Who'll Pay The Bills?' of 'A New Town' is bijna onmogelijk. De gitaar, bas en percussie (die koebel!) lijken een dans met je te willen aangaan. Heerlijk.
Op Plumb klinkt Field Music vooral als Field Music. Maar er is nog een grote invloed: the Beatles. In 'Start The Day Right' en 'Sorry Again, Mate' valt duidelijk te horen dat de broertjes David en Peter Brewis de band hoog hebben zitten. Zoals meerdere keren op Plumb, klinkt opener 'Start The Day Right' bijna als een ode aan de o-zo bekende Beatles. Verassend is ook 'How Many More Times'. Je zou bijna denken dat the Beatles ooit in een kerkkoor hebben gezongen. Maar op een nummer als '(I Keep Thinking About) A New Thing' horen we dat Field Music anno 2012 een (herkenbare) eigen sound heeft gevormd, en dat kan lang niet van elke band zeggen. Bovendien zit de band nog met ideeën, saai is Plumb nergens. Het 'best bewaarde Britpop geheim' levert met Plumb voor de vierde keer op rij kwaliteit.
Field Music blijft een (uniek) bandje om te koesteren.
van: Daan's Muziek Blog: Field Music - Plumb - daanmuziek.blogspot.com
* denotes required fields.
* denotes required fields.