Smith & Burrows - Funny Looking Angels (2011)

Een samenwerkingsverband tussen de zanger van Editors en Andy Barrows. Een blijkt een kerstplaat te worden, waar ik nu niet echt op zit te wachten :/
En die hoes, verschrikkelijk kitscherig...

Maar goed, ben wel een groot fan van Tom Smith, dus ik zal deze wel eens beluisteren.
Hun eerste single klinkt alvast niet slecht:

Smith & Burrows spelen When The Thames Froze | Studio Brussel - stubru.be

Ze spelen morgen in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag het eerste optreden van hun kersttour. Dus Nederland heeft een primeur. Die single klinkt idd niet slecht. Sterker nog hij klinkt geweldig! Ook Burrows kan prima zingen trouwens: Smith & Burrows - Funny Looking Angels (studio session)

Wat ik heb gehoord, klinkt goed.
Maar Tom Smith en Andy Burrows zijn samen ook uitstekende muzikanten.
Ik ben wel erg benieuwd wat het word!

Goeie recensie in De Morgen:

CD van de week: Smith & Burrows - Funny Looking Angels **** - Recensies - De Morgen - demorgen.be

Ik denk dat ik morgen toch even om tickets ga voor hun show in Gent

nu op de luisterpaal.

nu al een tijdje op luisterpaal beluisterd, en ik moet zeggen dat het wel erg goed klinkt.

Na het liveoptreden in DH en een paar keer de luisterpaal kan ik prima zeggen dat dit het beste kerstalbum is sinds jaren! "When the Thames Froze" vind ik het mooiste nummer. De liveversie is wel mooier dan met het koortje. Ook "This Ain't New Jersey" klinkt wel goed ook al lijkt het wel heel erg op Marc Cohn's "Walking In Memphis"

3voor12 kraakt trouwens onterecht de stem van Burrows af. Hij zingt nog altijd beter dan Noel Gallagher...

Op papier leek het idee verschrikkelijk, maar de uitvoering valt verdomd goed mee!

Hoewel ik niet zo enthousiast ben over de cover van Only You, is de bewerking van Wonderful Life wel geslaagd.

Mooi en sfeervol album voor deze tijd van het jaar (en wellicht ook andere seizoenen!)

Dit klinkt beter dan een uurtje kerstplaatjes op sky radio

Halleluja, eindelijk een kerstplaat die ook ik eens op kan zetten. Melancholisch en hoopvol, precies wat bij deze tijd past.

Hallelujah indeed! Ik hoop dat dit soort initiatieven navolging krijgt om zo de standaard kerstnummers eindelijk eens te vervangen door nieuwe nummers. Vorig jaar Coldplay met 'Christmas Lights' en nu S&B met 'When The Thames Froze'. Deze twee platen laten toch zien dat je een Kerstnummer kunt schrijven zonder 'cheesy' te worden.

Verder ben ik benieuwd naar wat de heren kunnen op een volwaardig album 'out of season'. De nummers hier vragen om meer.

Gisteren gekocht, en ik ben nog niet teleurgesteld.

De heerlijk volle bariton stem van Tom Smith past wat mij betreft perfect bij kerst, en Andy Burrows vult hem perfect aan met zijn veel breekbaardere en dunnere stemgeluid. Een prima combi dus. Vooral in ' As the Snowflakes Fall' komt dit er prachtig uit.

Ik kan me niet heugen dat ik ooit een mooie 'kerstplaat' heb gehoord, dus wat mij betreft een unicum. Mocht ik een plaat vergeten zijn, of heb je een goede tip waarvan het een absolute schande is dat ik er niet bekend mee ben in het genre kerst, laat het me a.u.b. weten. Want wat snak ik naar goeie vervanging van de afgrijselijke Mariah Carey en Wham-kitch. Mijn tip is (normaal gesproken al, maar rond de kerst ZEKER) om SkyRadio te vermijden ten koste van alles.

Geweldig album. Lekker verfrissend tussen al die kerstplaten.
Ik had wel meer verwacht van Wonderful life en Only you. Ze zijn niet slecht, maar niet de sterkste nummers van dit album.
When the Thames froze en When the snowflakes fall zijn wat mij betreft grote klassiekers.

Afgelopen zondag Tom Smith & Andy Burrows deze kerstplaat live zien brengen in Antwerpen. Prachtig optreden, alle nummers van dit album (op Rosslyn na) kwamen aan bod. Ook voor mij is dit een zeer aangename verrassing en een zeer goede plaat. Samen met Songs for Christmas van Sufjan Stevens één van de beste kerstplaten die ik ken.

zelfs mijn vriendin vindt hem mooi

Zonder dat ik het doorhad, was ik een kerstplaat aan het downloaden. Nietsvermoedend zette ik het album op en hoorde de oude vertrouwde Editors-stem van Tom Smith. Wat me na een aantal nummers opviel, was dat het thema kerst wel heel erg veel werd gebruikt. Een vlug onderzoekje leerde me vervolgens dat ik te maken had met een kerstsamenwerking tussen Smith van Editors en Burrows van Razorlight.

Dit verklaarde meteen de hele plaat en ook wat ik er wel en wat ik er niet goed aan vond. Op deze plaat is een ontzettend sterke tweedeling te vinden, de nummers gezongen door Smith vind ik heel erg leuk, en voor een kerstplaat is het allemaal erg goed. Het andere deel, gezongen door Burrows vind ik veel te glad en het past mijn inziens niet bij de nummers van Smith. Dan heb ik het met name over het titelnummer, dat is namelijk een misser van formaat, het bezorgt me de koude rillingen. Maar ook As the Snowflakes Fall doet me heel weinig. Ook Only You is slecht luisterbaar helaas.

Gelukkig gaan de missers van Burrows niet ten koste van de nummers van Smith. This Ain't New Jersey is namelijk weer heel erg leuk, misschien wel een van de beste kerstnummers die ik in jaren heb gehoord. Het is daarom ook zoals velen het vast met mij eens zijn een enorme verademing tussen al die onzin van Mariah Carey, Wham! en die draak die Coldplay vorig jaar uitbracht.

klik

Dat zijn nu net twee van de beste nummers. Maar ja...


Eens. Totaal overbodig.
Wonderfull Life is een beter uitgevoerde cover, maar voegt ook te weinig toe.


Ah joh, dat was juist een prima kerstplaat!
Misschien houd je gewoon niet van kerstnummers? Die zijn namelijk vaak een beetje zoetsappig, anthem-achtig, met belletjes, enzo. Een gelikte goedgemaakte kerstplaat kan soms zo prettig zijn.

Mijn eigen favoriet, die overigens wel wat afwijkt van bovenstaande beschrijving:
The Pogues - Fairytale of New York

Haha! Dat is nou ook mijn favoriete kerstplaat!

lekkere middelmaat die weer tot buiten alle proporties wordt opgeblazen, vooral in de Belgische pers.

dit komt nog niet tot aan de enkels van het kerstwerk van Sufjan Stevens of het fabeltastische "Fairytale of New York" van The Pogues dat voor deze plaat als inspiratie zou gediend hebben.

enkele slappe covers (vooral black's "wonderful life" krijgt een vreselijk "sappy" versie mee) afgewisseld met 4 eigen songs waarvan enkel When the Thames Froze en This Ain't New Jersey enigzins de moeite zijn. toch nog 2 sterretjes omdat ze het niet te bombastisch hebben aangepakt, en dus dankzij de bij vlagen mooie instrumentatie...

de nme moet er precies ook niet veel van hebben

Voor de verzamelaars..
Gesigneerde cd Smith & Burrows, songtekst en bladmuziek | eBay

Wel een oke album, alle covers die erop staan hadden voor mij achterwegen gelaten mogen worden.

O ik heb dus net een kerst cd gehaald? in januari...
nou ja laat het zo zijn.

Eindelijk ook op vinyl verkrijgbaar. Ik heb 1 jaar moeten wachten om deze plaat te kunnen kopen...

Dan mag je dus blij zijn dat [PIAS] 30 is geworden, anders had je er allicht nog lang op mogen wachten .

Btw: kan iemand naar "This Ain't New Jersey" luisteren zonder aan "Hoppípolla" van Sigur Rós te moeten denken?

Jep, aangezien ik het niet zo op Sigur Ros heb ken ik er vrij weinig van....

Ik vind dit overigens best een mooie winterplaat. Ik vind echter wel dat Andy Burrows het gemiddelde van de plaat omlaag haald. zijn stem is echt té zoet voor mij. Even als zijn composities.
'When the Thames Froze' is maginifiek.

Kerst is niet mijn favoriete seizoen, en veel Kerstplaten roepen bij mij dan ook associaties op met gedwongen samenzijn, teveel eten, geforceerde vrolijkheid op televisie en wachten tot het gewone leven hervat wordt op de 27ste. Maar als er dan toch een Kerstplaat nodig is, doe dan maar eentje zoals déze: een sfeer van weemoed en melancholie, gematigd optimistisch, blij met je vrienden, en mooie muziek. De redelijk verrassende covers stonden me in het begin een beetje tegen maar gaan na verloop van tijd steeds meer binnen de context passen, de arrangementen zijn smaakvol en de stemmen warm en vriendelijk, het repertoire is afwisselend en zonder zwakke plekken, en de verwijzing naar de eeuwige kerstklassieker It's a wonderful life met James Stewart uit 1946 hartverwarmend. Een innemend en sympathiek album met een zeer hoge draaibaarheidsfactor, ook búíten dat vermaledijde seizoen.

Deze gaat erop zodra ik het wintergevoel te pakken heb. Mooie plaat.
Actuele stand: Hij heeft nog niet opgestaan, ergo: het is nog geen winter.

Elk jaar rond de kerst komt deze toch weer uit de kast en elk jaar is het weer genieten. Mooie combi van eigen werk en smaakvolle covers.

Prachtig kerstalbum vind ik dit. Hele mooie sfeer en de geweldige stem van Tom Smith. Staat ieder jaar rond kerst minimaal een keertje op.