Damien Jurado - Maraqopa (2012)

Ja inderdaad, mooi.
Mooie liedjes, mooi gezongen.
Misschien wel te mooi.
Het heeft eigenlijk alles, behalve de spanning, de emotie.

Geen spanning, geen emotie?

Jurado doet me erg aan Kashmir denken. Ben ik de enige?

Dit album kent met Life Away from the Garden en Museum of Flight nog twee gegadigden.. Wat een dijk van een plaat is dit.

Het titelnummer geeft me een CSNY - Woodstock gevoel en dat is erg positief. Prettige plaat die ik nu toch wat intensiever ga beluisteren!

Zelden is mij op Musicmeter zo'n eer gegund als de honderdste stem mogen geven aan deze uiterst fraaie plaat. Voorlopig is mijn oordeel nog iets onder het gemiddelde, vanwege een paar nummers die me nog niet zoveel zeggen (So On, Nevada). Deze cd wordt nog steeds bij elke luisterbeurt beter, dus wie weet is dit slechts een kwestie van tijd.

Working Titles en Museum Of Flight zijn werkelijk ongelooflijk mooie, emotionele nummers! Deze plaat is zeker één van de mooiste dit jaar al, en vooral deze twee nummers.

Ik merk nu pas dat ik een versie met een totaal andere songvolgorde heb binnengehaald. Nou ja, ik zie het als een mooi experiment: blijkbaar werkt het zo dus ook uitstekend! Wat een prachtplaat. Het is een enorme prestatie om met minimale middelen zulke overtuigende liedjes te schrijven. Persoonlijke favorieten zijn So On, Nevada en Everyone A Star.

Handig heh spotify

Wel grappig idd. Zijn stem is pure emotie voor mij. Maar blijkbaar heeft niet iedereen dat.

Ik vond het al mooi, maar na het (akoestische) optreden gisteren op Haldern Pop ben ik helemaal overtuigd. Zo intens, bomvol emoties... schitterend!

beste festival optreden van de laatste jaren inderdaad en de dag erna in tivoli al bijna net zo mooi! Damien is een held!!

Wat blijft 'Museum of Flight' toch machtig mooi.

Ik wou hier net komen vertellen hoe geweldig mooi ik Musuem of Flight vind, maar Victor was me al een maandje voor!

Op de valreep deze plaat nog ontdekt door het jaarlijstje van Kicking the Habit. Klinkt erg fijn zeg

Niet alles vind ik even sterk, soms verlies hij mij in de gezapigheid, doch is het een prima kennismaking met de beste man.

Museum of Flight zit bomvol met cliché's, maar toch is het niets meer dan hartverscheurend. Eenvoud siert bij deze man en dat hoor je mij niet vaak zeggen.

Zozo, nieuw album komt er aan....
Nog wel even geduld hebben tot 2014:

New album - snippet

En hij speelt op Le Guess Who?. Mede door de aanwezigheid van Damien een fantastische line-up.

Ik ben erg benieuwd naar het nieuwe album, het concert gisteren in Doornroosje was echt fantastisch

Het blijft een aparte vogel maar de concerten zijn erg de moeite waard!
Heb hem helaas deze keer moeten missen.

Ben erg benieuwd naar het nieuwe album, klinkt alsof er meer instrumentatie bijkomt dan in zijn vroegere jaren. Was op Maraqopa in ieder geval een geslaagd experiment!

Dan moet jij vooral zeggen

Haha, daar had ik nog niet eens bij stil gestaan...

Het nieuwe album is in ieder geval goed bevallen!

Wat een ontzettend sterk album is dit. Ik heb hem vorig jaar leren kennen via zijn meeste recente werk, maar bleef naar het horen van 'nothing is the news' hangen bij deze. In eerste instantie zag ik dit als het prijsnummer van het album, maar ik moet bekennen dat working titles, museum of flight, So On Nevada eigenlijk net zo goed zijn.

Ik denk dat menigeen het al heeft gezien, maar hij is 7 & 8 april te vinden in Nederland: Damien Jurado Announces Spring 2016 EU Tour Dates | Belmont Bookings - belmontbookings.nl

De kaarten voor Doornroosje zijn in de vvk. Sowieso fijn dat hij mijn tweede thuishaven aandoet (Nijmegen), dus die kaarten zijn al in the pocket.

Ik heb net mijn kaartje besteld voor het concert in Dublin.

Ik val licht buiten de boot, want ik vind de plaat die Damien Jurado hiervoor en hierna maakte net wat constanter, net wat beter. Er staan op dit Maraqopa een aantal prachtige nummers, met voor mij als hoogtepunt de fantastische opener Nothing Is The News. Dit heeft overigens weinig met folk te maken: het is een geweldige licht psychedelische rocksong. Erna volgt echter een wat flauw nummer, samen met een kinderkoor: Life Away From The Garden. En dat vind ik toch typisch voor deze plaat, sterke en / of mooie nummers worden afgewisseld met wat simpeler, gezapiger of gewoon wat mindere nummers.
Erg mooi vind ik weer de titelsong, ook met een mooie piano, maar de song erna This Time Next Year is toch van een lager niveau. Maar goed, alles bij elkaar opgeteld is deze plaat natuurlijk wel de moeite waard, maar de hoge waardering hier haal ik niet.

Met de eerste zin ben ik het volledig eens; de meer psychedelisch/begeleidde Jurado komt op Visions en Eternal Son tot vollere wasdom. De kleinere liedjes zijn op andere albums ook wel memorabeler gedaan.

Desondanks staat de eerste helft van Maraqopa vol topsongs en wordt 't pas na Working Titles wat minder doch nog steeds zeer aangenaam.

10 jaar jubileum voor deze prachtplaat. nog steeds een weergaloze droomtrip.