Aretha Franklin - Aretha Live at Fillmore West (1971)

Shiffers down your spine. Die waanzinnig mooie oh zo gedreven stem van Aretha Franklin die uit het Fillmore West in 1971 zo je kamer in waait. Wat een energie, wat een klasse, wat een idioot prachtig optreden!

Elke toon is raak, elk lied is mooi en krachtig. Het maakt werkelijk niet uit wat ze zingt. Daarbij heeft ze (dus) een geweldige begeleidingsband (zie mijn bericht hierboven) en komt bij het bijna 20 (!) minuten durende Spirit In The Sky (reprise) ook nog even Ray Charles meedoen. En hoe! 'Can you feel it? Listen! Can You Feel The Spirit? You heard Aretha sing it all.'

Als je hierbij stil kan blijven zitten, als je hier niet door geraakt wordt, heb je dan wel een soul? Want beste mensen: we luisteren naar de allerbeste Soulmusic ever made, van the Queen of Soul herself.

In de "Soul" heb je zo van die live registraties die je van je stoel blazen denk bv aan James brown Live at the Apollo 1, 2 en 3 en Sam Cooke - Live at the Harlem Square Club, 1963 en deze van Aretha hoort daar zeer zeker ook bij.

Live registratie samengesteld uit de concerten die Aretha Franklin en King Curtis gaven op 5,6 en 7 maart 1971 in de Filmore West in San Francisco.
Goed 1971 San Francisco hippie paradijs waar een Soul Diva op gaat treden is vragen om problemen, of toch niet? Nee is het juiste antwoord Aretha pakt samen met King Curtis en zijn Kingpins (Cornell Dupree gitaar, Bernard Purdie drums, Jerry Jemmott bass en Billy Preston toetsen) aangevuld met de blazers van The Memphis Horns het voornamelijk hippie publiek helemaal in. Mede doordat producer Jerry Wexler er op had aangedrongen om een redelijk aantal "hippie" covers in de setlist op te nemen zoals Bread's Make it With You, Stephen Stills Love the One You're With, Diana Ross Reach Out and Touch en Simon & Garfunkel's Bridge over Troubelt Water, en verder niet op dit album (maar wel op King Curtis - Live at Fillmore West (1971)) de versies van King Curtis A Whiter Shade of Pale, Whole Lotta Love en My Sweet Lord waren deze concerten een zeer goede mix voor het massaal toegestroomde publiek.

Als je zo alle namen van de artiesten op het podium leest denk je al dat het bijna niet fout kan gaan en dat gaat het ook niet. Aretha is zeer goed bij stem en brengt alle nummers met veel overtuiging, King Curtis stuurt zijn band geweldig aan en haalt alles uit zijn saxofoon en de blazers van The Memphis Horns geven het geheel nog wat meer swing mee. Al vanaf het eerste nummer Respect zit de vaart er goed in om eigenlijk alleen even af te remmen tijdens Bridge over Troubelt Water, waarna er bij Eleanor Rigby weer goed gas gegeven word en dat gaat voor de rest ook zo door. Speciale vermelding nog voor Spirit in the Dark waar Ray Charles ipv Billy Preston de toetsen beroerd en ook nog even zijn fenomenale stem geluid laat horen.

Zo als al gezegd deze registratie is samen gesteld uit 3 concerten waarbij de bijdragen van King Curtis niet zijn opgenomen op dit album, maar op King Curtis - Live at Fillmore West (1971) zijn te horen.
En dan is er ook nog het collectors item Aretha Franklin & King Curtis - Don't Fight the Feeling (2005) die alle opnames van de 3 dagen bevat. Helaas heb ik dit kleinnoot (nog) niet in de kast staan). Tot die tijd voldoen het album van Aretha Franklin en dat Van King Curtis .

Aan al die genen die een van deze albums willen aanschaffen koop de extended versies met het bonus materiaal wat ook daar staan schitterende dingen op zo als Call Me en Mixed-Up Girl op deze en op die van King Curtis My Sweet Lord en Them Changes.

Om het even snel samen te vatten:
Concert registratie van hoog nivo die een must have is voor elke Soul fanaat.

5* dubbel en dwars waard.