menu

Epica - Consign to Oblivion (2005)

mijn stem
3,91 (90)
90 stemmen

Nederland
Metal
Label: Transmission

  1. Hunab K'u (A New Age Dawns - Prologue) (1:44)
  2. Dance of Fate (5:13)
  3. The Last Crusade (A New Age Dawns - Part I) (4:22)
  4. Solitary Ground (4:24)
  5. Blank Infinity (4:01)
  6. Force of the Shore (4:02)
  7. Quietus (3:48)
  8. Mother of Light (A New Age Dawns - Part II) (5:56)
  9. Trois Vierges (4:43)

    met Roy Khan

  10. Another Me "In Lack'ech" (4:40)
  11. Consign to Oblivion (A New Age Dawns - Part III) (9:45)
  12. Palladium * (2:54)
  13. Solitary Ground [Soundtrack Version] * (4:11)
  14. Quietus [Grunt Version] * (3:46)
  15. Solitary Ground [Remix] (3:09)
  16. Crystal Mountain * (4:49)
  17. Dance of Fate [Orchestral Version] * (5:16)
  18. The Last Crusade [Orchestral Version] * (4:20)
  19. Solitary Ground [Orchestral Version] * (4:23)
  20. Blank Infinity [Orchestral Version] * (4:02)
  21. Force of the Shore [Orchestral Version] * (4:03)
  22. Quietus [Orchestral Version] * (3:52)
  23. Mother of Light [Orchestral Version] * (5:57)
  24. Trois Vierges [Orchestral Version] * (4:41)
  25. Another Me (In Lack' Ech) [Orchestral Version] * (4:39)
  26. Consign to Oblivion [Orchestral Version] * (9:47)
  27. Solitary Ground [Single Version] * (4:06)
  28. Linger [Piano Version] * (4:19)
  29. Quietus (Silent Reverie) [Single Version] * (3:56)
toon 17 bonustracks
totale tijdsduur: 55:47 (2:14:48)
zoeken in:
avatar van Devoo
3,5
Dit tweede album van Epica is in alle opzichten een enorme stap vooruit wanneer je het vergelijkt met het debuut. De algemene sound is veel beter, de composities zijn beklijvender en ook de zangeres klinkt hier een stuk aangenamer. Het enige wat mij nog altijd tegenvalt, zijn de matige grunts en shrieks. Niettegenstaande vind ik de nummers waar ze vaak in voorkomen net wel de sterkste composities.

Mijn drie favoriete tracks op dit album zijn The Last Crusade, Force of the Shore en Mother of Light. Als fan van Kamelot was het ook een aangename verrassing om Roy Khan zijn stem plots te horen.

Ik ben alvast benieuwd naar de volgende albums!

avatar van RuudC
3,5
Verschillende keren is al gezegd dat Consign To Oblivion beter is dan het debuut en daar ga ik volledig in mee. Hoewel er nog echt wel ruimte is om verder te groeien, is het verschil met het debuut best groot. De productie is nog steeds wat ielig, maar lang niet zo hopeloos. De songs zijn uitdagender, orchestraties beter geregeld en stiekem ben ik wel blij dat Mark Janssen niet zo veel grunt. Dat Simone geweldig zingt, mag duidelijk zijn, maar van de grunts ben ik geen fan.

Verder vind ik het wel belangrijk om op te merken dat dit album een heel stuk coherenter is dan de voorganger. Bij The Phantom Agony blijf ik de indruk hebben dat een stel losse songs noodgedwongen bij elkaar gezet zijn. Het Maya-thema helpt hier natuurlijk wel. Alles klinkt net wat doordachter en dat maakt de luisterervaring een stuk aangenamer. Ik heb 4 sterren overwogen, maar ik houd het toch bij een dikke 3,5*.

Tussenstand:
1. Consign To Oblivion
2. The Phantom Agony

avatar van lennert
4,0
Beduidend beter dan het debuut. Het is jammer dat Sasha Paeth hier nog steeds de productie doet, want wederom missen de gitaren echt wat kracht, maar de composities en zang zijn allemaal wel beduidend beter geworden. De sound evolueert hier ook langzaam al meer naar de symfonische power metal die de band tegenwoordig speelt. Heeft met Blank Infinity, Quietus en de titeltrack ook een aantal ijzersterke tracks die ik met plezier meerdere malen opzet. Een voorzichtige 4 sterren van mijn kant.

Tussenstand:
1. Consign To Oblivion
2. The Phantom Agony

avatar van Darkzone
4,5
Na vele jaren gisteren dit album weer eens gedraaid. Ik was ze op een gegeven moment gewoon zat. Elk nieuw album leek op een herhaling van de vorige plaat.

Recent voor een leuke prijs hun laatste album Omega (incl EP) aangeschaft en die klink zeker niet verkeerd.

Geregeld lees ik hier bij hun andere albums dat Consign To Oblivion een van de beste albums is van Epica, vaak ver voor mijn eeuwige favoriet The Phantom Agony. En daar moet ik iedereen nu toch wel gelijk in geven. Want dit album is echt beresterk. Veel variatie tussen de songs en toch klinkt het als een eenheid. Des te vreemder bij zo'n gewaardeerd album, is dat hier nog maar 1 pagina over geschreven is...

Gast
geplaatst: vandaag om 07:15 uur

geplaatst: vandaag om 07:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.