menu

Queen - The Miracle (1989)

mijn stem
3,45 (458)
458 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label: Parlophone

  1. Party (2:24)
  2. Khashoggi's Ship (2:48)
  3. The Miracle (5:02)
  4. I Want It All (4:34)
  5. The Invisible Man (3:57)
  6. Breakthru (4:08)
  7. Rain Must Fall (4:23)
  8. Scandal (4:43)
  9. My Baby Does Me (3:23)
  10. Was It All Worth It (5:46)
  11. I Want It All [Single Version] * (4:03)
  12. The Invisible Man [Early Version] * (5:03)
  13. Hang on in There * (3:47)
  14. Hijack My Heart * (4:14)
  15. Stealin' * (4:00)
  16. Chinese Torture * (1:46)
  17. The Invisible Man [12" Version] * (5:30)
  18. Scandal [12" Mix] * (6:33)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur: 41:08 (1:16:04)
zoeken in:
avatar van lennon
4,5
Jan Wessels schreef:
(quote)


Op A Night at the Opera staat het nummer Death on Two Legs waarin de zin But Now You Can Kiss My Ass Goodbye voorkomt...


Toeval bestaat niet, draaide dat nummer vandaag en realiseerde me dit ook.

5,0
Dit album kocht ik als 14 jarige op casette en ik werd er door weggeblazen. Dat doet het vandaag evenzeer. Ik vind alle nummers geweldig!

avatar van Minneapolis
geplaatst:
Dus dit album scoort een 7-?
Als ik dat afzet tegen sommige waarderingen van nieuwe albums, dan snap ik daar weinig van.
Queen (maar ook Bowie) is echt zo'n naam die lijdt onder de tunnelvisie van sommige verstokte rock fans.
Dat blijkt no meer uit de begin jaren 80 albums waarin er wat geëxperimenteer werd met funk (of disco volgens sommigen). Ik waardeer het alleen maar dat acts met een dergelijk lange historie zichzelf bleven uitvinden. Nu geldt dat wat minder voor deze Miracle, dus ik kan dit betoog misschien beter kwijt bij een ander album.
Hier ging Queen imo juist weer terug naar de rock. Zelfs de theatrale mini opera (de eerste 2 nummers) is terug. En erg geslaagd vind ik; gelijk een hoogtepunt. Hoewel het niveau overal prima blijft. Dat kun je, ondanks de leuke experimenten, de voorgangers inderdaad wél verwijten.
De grote hits Invisible man (fun) I want i all (de power) en Breakthru (mooi intro, en zelfs zonder die clip zou ik een trein visualiseren).
Scandal en Rain must fall (maar toch wel sympathiek) en Was it all worth it zijn de iets zwakkere nummers.
My baby does me was direct vanaf release al mijn grote favoriet.

avatar van De buurman
2,5
geplaatst:
Minneapolis schreef:
Zelfs de theatrale mini opera (de eerste 2 nummers) is terug. En erg geslaagd vind ik; gelijk een hoogtepunt.


Nou, ze zitten aan elkaar geplakt. En ze gaan beide over het niet al te verheffende thema "party". Een mini-opera zou ik het niet echt willen noemen.

Was It All Worth It daarentegen....

avatar van bikkel2
3,5
geplaatst:
Het album begint wat mij betreft met I Want It All.
Queen heeft altijd sterke openers gehad, maar Party en Khasoggi's Ship verraden een overschattingsvermogen waar je u tegen zegt.
Onzinnige obligate teksten en riffs van May die ik al eerder hoorde.
The Miracle is goed bedoeld, maar waar Queen eerder al vele malen positief over the top ging, irriteert het mij hier nogal.
Tekstueel ook niet bepaald hoogstaand.
Dan een aardige tot prima fase, wat slappe hap en uiteindelijk een Queenwaardig slotstuk.

De 7 voor The Miracle is echt wel de realiteit naar mijn idee.

avatar van musician
4,5
geplaatst:
Minneapolis schreef:
Hier ging Queen imo juist weer terug naar de rock.

Dat was natuurlijk op het vorige album A kind of magic al gedaan, waar prachtig stevig werk van Queen is terug te vinden. Ook weer een sterke verbetering t.o.v. voorganger The Works, waar ze vooral last hebben van nog magere songs, kant noch wal en de overbodige zoektocht naar modern willen klinken.

Wat wel waar is, is dat Queen op The Miracle de balans, de afwisseling, weer heeft gevonden die oorspronkelijk op Queen albums was te vinden. Freddie Mercury is qua composities schrijven terug in het hok, alle verschrikkingen uit de periode Hot Space achtergelaten, en de band blijkt ook weer ouderwets met elkaar uit de voeten te kunnen. Dat is het mooie aan The Miracle, een klein wondertje inderdaad.

avatar van haythijs
geplaatst:
Ook alweer 30 jaar oud, ik kocht deze destijds kort na release en op mijn verjaardag ( eind mei) als 1 van mijn eerste cd’s ooit. Met de bonustracks waarvan ik vooral Hang on there ook wel goed kan verteren.
Slotstuk Was it all Worth it vond ik destijds (en vind ik nu nog wel) toch wel een song die enigszins teruggrijpt naar stukken als Death on two legs of White Man. Lekker vol en bombastisch. Brian zijn red special, wow!
En achteraf gezien ook duidelijk al een slotstuk waarop werd teruggekeken op de periode met hun vieren, zij wisten immers al dat er iets noodlottigs aan zat te komen. Later heb ik ook wel gelezen dat dit nummer ook als zodanig bedoeld is, ze wisten ten tijde van de opnames nog niet hoeveel tijd ze hadden en dit zou dan als een soort eindstuk kunnen dienen. “Gelukkig” was er nog tijd over, gingen ze direct door met schrijven/opnemen en kwam vervolgens Innuendo uit, waar The Show must go on nog meer die rol vervulde. WIAWI zie ik dus als een soort voorloper van TSMGO. Niet dat ik in mei 1989 dit zelf al zag, maar na Freddie zijn overlijden heb ik dat gevoel wel bij dit nummer gekregen.
Niet mijn meest favoriete album van hen, maar als geheel kan ik het prima verteren. Scandal heb ik trouwens ook een zwak voor. Party is wel grappig, niet bijzonder. Wel een fijn moment als Brian daar voor het eerst zijn gitaar aanzet, typisch May vuurwerk waar ik als jochie al gek van was.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:56 uur

geplaatst: vandaag om 05:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.