Audioslave - Out of Exile (2005)

Een zéér goed te pruimen album Behoorlijk constant niveau met enkele uitschieters. Ik raak nergens in verveling, iets wat ik wel heb albums van Soundgarden. Gewoon een klein uur genieten!

Deze is iets minder als het eerste album van de mannen Maar blijft toch een lekker album

tis wel goed, maar het manco van audioslave is dat het bij mij wat zielloos overkomt

Zwak album, had er veel meer van verwacht. Lovende recensies, maar zijn toch wel onterecht. Zang en gitaar werken meer en meer op de zenuwen.

Net iets minder als het debuut maar hier staan ook knallers op. Zang en gitaarwerk zijn terug in orde, eerste helft van de plaat is wel sterker dan de tweede helft.

Nou, ik was niet kapot van het debuut, maar vind deze niet slechter. Een tikkie gevarieerder in het geluid. Maar mijn punt mbt Audioslave blijft staan. Te monotoon, te lange nummers. Nou ja, zie mijn post bij het debuut.

#1 Zero

Sterke rockplaat die naar mijn idee toch wat onderschat is.......draai em' nog maar eens en misschien valt het kwartje.

Na hun gelijknamige debuut komt Audioslave met het sterke "Out of Exile". Op "Out of Exile" krijg ik het gevoel dat de band beter op elkaar is ingespeeld dan ten tijde van het debuut. Dat maakt het debuut geen slechte plaat, integendeel zelfs. Toch vind ik "Out of Exile" beter klinken. Er is meer variatie. Niet alleen qua opbouw en structuur in de songs, maar ook bijvoorbeeld in het gitaarspel van Tom Morello. Hij maakt goed gebruik van de hard/zacht dynamiek en het is niet alleen maar een opeenvolging van allerlei trucs en effecten. Naast de nodige killer riffs komen toch ook weer inventieve solo's voorbij, maar ook de melodieen zijn uiterst sterk. Cornell is en blijft een van mijn favoriete rockzangers en dat laat hij op "Out of Exile" maar weer eens horen. Met name in de wat langzamere nummers als "Be Yourself" en "#1 Zero" gaat zijn stem door merg en been. Naast Morello en Cornell is de ritmesectie bijzonder sterk. Funkend en groovend zou ik bijna willen zeg. "Out of Exile" is heerlijk album van een band die duidelijk is gegroeid ten opzichte van hun debuut. Wat mij betreft toch jammer dat hierna nog maar een album zou volgen.

Volledig eens met Ronald, op de een of andere manier lijkt de band op deze plaat echt goed op elkaar ingespeeld zonder heel glad te klinken.
Be Yourself klinkt vooral heel gemeend, waardoor het geen gladde pop song wordt. Vooral het begin is erg mooi gedaan met de rustige opbouw, als die drum erin komt is het mee slaan met je hand op de knie een must

Drie jaren na hun debuut komt Audioslave met hun tweede album. De kritiek die ze op de eerste kregen, namelijk het zijn van RATM met een andere zanger waardoor het geen echte band zou zijn, en daarmee aan ziel ontbrak, laten ze op dit album van zich afglijden. Het is al de vraag in hoeverre de kritiek terecht was, echter moet ik bekennen dat ik ze toch op dit album meer aanvoel als een band in plaats van een verzameling artiesten bij elkaar. Het komt de muziek dan ook ten goede vind ik, Cornell is ook beter bij stem waardoor de vocalen minder eentonig worden dan op het debuut. Helaas blijkt hij ook op dit album geen geboren tekstenschrijver te zijn, hierdoor wordt zelden een hoog niveau behaalt. Ik kan het wel waarderen dat ze een poging doen met Be Yourself om mensen een hart onder de riem te steken, wees jezelf, het is alles wat je kunt doen. Ik vind dat er meer inzit in je leven, wees de beste versie van jezelf, maar jezelf zijn is een eerste goede stap.
Zoals gezegd voelt het aan als een formatie die strakker samenspeelt, wederom vind ik dit vooral te danken aan Tim Commerford en Brad Wilk die de ritmesectie neerleggen. Tom Morello speelt daar weer geweldige riffs overheen, en komt met innovatieve solo's. Hij laat op dit album ook horen dat hij niet alleen solo's kan spelen door veel soundeffecten te gebruiken, mooi.
Ik vind het een prima rockplaat, maar grote hoogten vind ik het ook weer niet halen. Daarmee kom ik op 3,5* net als het debuut dan toch, hier zit wel al meer progressie in.
Als afsluiter lyrics van een van de uitzonderingen die ik nog wel goed geschreven vind. Cornell heeft in een interview aangegeven dat het nummer Out of Exile geschreven is tijdens de zwangerschapsperiode van zijn vrouw. Na een vorig op de klippen gelopen huwelijk, en zijn strijd met alcoholmisbruik, haalt zij hem nu uit zijn zelfbenoemde verbanning.
When I first came to this island
That I called by my own name
I was happy in this fortress
In my exile I remained
But the hours grew so empty
And the ocean sent her waves
In the figure of a woman
She pulled me out to sea

Tussenstand:
1. Out of Exile
2. Audioslave

Een logisch vervolg op het debuut echter over de hele linie genomen iets sterker. Dat heeft te maken met het feit dat de songs over het algemeen korter duren, en het songmateriaal wat losser klinkt. Be Yourself vormt daar een mooi voorbeeld van, een zeer toegankelijk nummer zonder direct het gevoel te krijgen dat de heren de hitlijsten wil(d)en bestormen. Man Or Animal, Yesterday To Tomorrow en het titelnummer kunnen mij ook nog wel bekoren. Ik moet echter bekennen dat de heren vanuit compositorisch oogpunt mij ook niet omver blazen met toppers van songs. Conclusie; wat aangenamer dan de eersteling maar wederom geen plaat die diepe indruk maakt.

Be Yourself is voor een naar mijn idee verder middelmatig nummer, wel een ontzettende oorwurm..Heb er nu al zo'n maand regelmatig "last" van.

Fijne opvolger , ook al zit het debuut hoger bij mij. Gewoon een prima muzikantenplaat , met goede songs en een fijne zware ritmesectie waar ik op zijn tijd wel van hou. Niks spannends , maar gewoon kwaliteit . Ik geniet er bij tijd en wijle nog steeds van. 3 en halve ster.

Ik snap de comments dat mensen de band hier beter ingespeeld vinden dan op de voorganger. Ik vind het songmateriaal minder ondanks dat Morello duidelijk meer ruimte heeft dan op de voorganger. Dit album is wat compacter en meer gevarieerd, maar ik mis de topnummers die de voorganger wel had.
Het is echter een heerlijke plaat.