Audioslave - Out of Exile (2005)

Na hun gelijknamige debuut komt Audioslave met het sterke "Out of Exile". Op "Out of Exile" krijg ik het gevoel dat de band beter op elkaar is ingespeeld dan ten tijde van het debuut. Dat maakt het debuut geen slechte plaat, integendeel zelfs. Toch vind ik "Out of Exile" beter klinken. Er is meer variatie. Niet alleen qua opbouw en structuur in de songs, maar ook bijvoorbeeld in het gitaarspel van Tom Morello. Hij maakt goed gebruik van de hard/zacht dynamiek en het is niet alleen maar een opeenvolging van allerlei trucs en effecten. Naast de nodige killer riffs komen toch ook weer inventieve solo's voorbij, maar ook de melodieen zijn uiterst sterk. Cornell is en blijft een van mijn favoriete rockzangers en dat laat hij op "Out of Exile" maar weer eens horen. Met name in de wat langzamere nummers als "Be Yourself" en "#1 Zero" gaat zijn stem door merg en been. Naast Morello en Cornell is de ritmesectie bijzonder sterk. Funkend en groovend zou ik bijna willen zeg. "Out of Exile" is heerlijk album van een band die duidelijk is gegroeid ten opzichte van hun debuut. Wat mij betreft toch jammer dat hierna nog maar een album zou volgen.