Team Sleep - Team Sleep (2005)

Side-project van de zanger van de Deftones, ben benieuwd

Ik heb een jaar geleden een nummer van hun gedownload. Het zeker niet slecht maar wel heel iets anders dan Deftones.

ik ga hem ook keer checken, hou wel van Chino Morenoos' stem,

morgen eurootses laten rollen

Het is een beetje een broeierige cd, hij klinkt bijna claustrofobisch. Als je daar last van heb is dit misschien niet goed voor je.

Hij klinkt zo'n beetje als net voor een onweersbui als de lucht al een beetje gromt, maar nog niet helemaal.

Je denkt elke keer dat er nu toch echt wel een Deftones-achtige uitbarsting komt, maar die blijft keer op keer uit. Dat maakt het wel speciaal eigenlijk, en dat houdt de spanning erin

Ik denk wel dat ik hem goed zal vinden, kzal hem eerst keer een luisterbeurtje geven

yuu

Ik vind het toch wel een leuk plaatje geworden.
Die nummers waar Chino zelf in zingt zijn met rustige nummers van Deftones te vergelijken (zoals op The White Pony).
Ontzettend mooi dus..

Vanavond staan ze in de Melkweg, ben erg benieuwd!
Ik hoop dat ze die zangeres thuis laten..

Lekker dromerig geluid....in mijn mp3 tags staat dat het ambient zou zijn. Zou zomaar inderdaad kunnen. Nu nog eens luisteren naar the deftones. Die ken ik eigenlijk alleen van een concert op pinkpop en niet van cd!

Soms denk ik, check toch even wat je intypt

Ben al bijna 7 jaar een grote chino moreno fan en kon het niet laten om ook dit zij-projectje van hem te checken.
tijdens het luisteren wordt me weer duidelijk dat hij de mooiste stem heeft van alle bekende zangers in bekende rock-bands.
goed album met een paar mooie momenten, vooral het liedje ever en ook tomb of liegia, die laatste heeft een goede sample van een publiek+handgeklap.
toch heb ik liever deftones, want dit is veel meer ambient en er wordt veel meer geexperimeteert, dat levert een paar goede liedjes op maar je zou willen dat ze hier en daar ook stevig zouden hebben gebeukt als de deftones.
en ik weet niet wat het is met chino maar elk album dat hij uitbrengt heeft altijd een heel erg mooie cover,zo ook deze.

erg lekker album voor 's avonds/'s nachts ook! hopelijk binnekort een nieuwe cd?

Erg goed album, ben erg blij dat ik hem aangeschaft heb. Zat eerst te twijfelen omdat ik niet wist wat ik van dit zij-project van Deftones frontman Chino moest verwachten. Maar ik vind dit album goed geslaagd.
De duitsere sferen van Deftones zijn nog steeds goed terug te horen maar ze zijn duidelijk een andere kant op gegaan met dit project, er is veel meer rust en vrede terug te horen. Hoop dat er binnenkort een nieuw album van ze uitkomt.

Ik vind dit ook een erg goed album. Het is een aparte mix van muziekstijlen. Mijn favorieten nummers zijn Ataraxia, Ever, Blvd Nights en Ever Since WWI. De hoes is ook wel kitsch cool.
Net als Thilin hoop ik eveneens op een nieuw album binnenkort. Daarover zijn helaas nog geen berichten. Voor dit moment 4,5* voor Team Sleep.

daar kan je op rekenen, op de myspace is al een nieuw nummer am formant te horen die definitief op de 2e plaat komt.er zijn ook nog drie andere nieuwe nummers zonder vocals die mischien wel of niet uitgebracht worden.
niet duidelijk.
maar het klinkt allemaal weer goed.

www.myspace.com/teamsleep[/url]

kheb de nieuwe nummers nu ook gechecked, klinkt lekker, rustgevend vooral. hoe dan ook in verheug me zeer op een nieuw album van deze band!!

Ligt eigenlijk niet zo ver af van de sound van Deftones. Iets rustiger en minder duister, maar de zanglijnen en songstructuren zijn vaak hetzelfde. Helaas is het songmateriaal lang niet zo sterk als op een willekeurig album van Deftones. Hier en daar een sterke song, maar de meeste songs blijven niet hangen en blinken uit in nietszeggendheid.

ik denk dat het eerder zo is dat Deftones meer richting de kant van Team Sleep op gaan, tenminste aan Saturday Night Wrist te horen

Wow, wat een plaat is dit zeg. Dromige en bijna geen spoor van deftones te bekenen.

4,0

het is een heerlijk zweverige, dromerige plaat d-ark, indeed.
alleen ietsje pietsje aan de lange kant.
nummers als ''your skull is red'' en ''live from the stage'' vallen pas op na heel wat luistersbeurten.

maar er staan ook genoeg nummers op die er meteen ingaan als zoete koek, zoals ''ever'' en ''blvd nights'' bv.

anders dan deftones, moreno zingt meer op een rustige manier en veel meer gepingel, gebliep en drummachines.

de nieuwe plaat komt trouwens pas in 2010, heeft moreno laten weten

Ik kan al niet wachten. Ik vondt hem niet te lang, heerlijk een uur dromen. Je moet nog stemmen op hier zie ik? En in 2010 pas

Ben echt verslaafd geraakt aan Ataraxia, is de rest van het album van gelijkwaardige kwaliteit?

ik vind ataraxia hier juist een van de mindere nummers, kan je nagaan.

Ik eigenlijk ook hoogtepunt voor mij 11-11

Volgens mij is die uitbarsting er wel zeker op Live from the stage. Ik ben een groot fan van the Deftones en Chino Moreno. Wel een beetje aan de late dat ik nu pas kennis maak met deze Team Sleep. Duidelijk een side-project. Slecht is het in geen geval, wel behoorlijk anders. Het nummer Kimdracula had hier niet op misstaan. Ik vind het beste nummer op dit album Our ride to rectory. Maar ook zeker meer dan eervolle vermeldingen voor Boulevard Nights, Ever(!) en het eerder genoemde Live from the stage. Ik kwam op Limewire nog een aantal andere nummers van Teamsleep tegen die mijn inziens wel een plekje hadden verdiend op dit self-titled album en mijn score met een halfje hadden verhoogd.

Ze hadden een stuk of 30 nummers voordat deze plaat uitkwam.
bijna de helft daarvan was in 2004 al gelekt , het album zou eerst in een andere staat uitkomen.
omdat het dus gelekt was en iedereen het allemaal al gehoord had besloten ze om een boel nummers aan te passen en een heleboel niet uit te brengen.
zo zou b.v. ook een nummer met mike patton erop staan.
ook een van de eerste team sleep nummers ''death by plane'' is alleen nog te downloaden.
''live from the stage'' heette eerst ''natalie portman'' , die natalie portman versie vind ik beter en had er wat mij betreft ook op het album gemogen , maar dat liedje is zo erg veranderd dat je al over 2 verschillende nummers kan spreken.

ik ben niet helemaal weg van dit album, ik vind nog steeds dat er teveel nummers op staan, maar op de 1 of andere manier zitten er wel zat mooie dingen in, ook in de in mijn ogen mindere nummers.

en over die uitbarstingen gesproken, er zit er ook 1 aan het begin van ''boulevard nights''

Ik heb 'm uiteindelijk maar gedownload wegens gebrek aan geld. Als ik deze plaat ergens origineel kan vinden koop ik 'm alsnog wel, maar voorlopig zal ik het hiermee moeten doen.

Ik heb het schijfje nu enkele malen beluisterd en ik kan niet anders concluderen dan dat het een heerlijke plaat is. Misschien dat ik anders had geoordeeld als ik bekend was geweest met het eerdere werk maar dat ben ik (gelukkig?) niet. Ik kan nog niet echt favorieten aanwijzen naast Ataraxia, als is dat slechts omdat ik dat nummer nu al langer ken. Ik laat het nog even op mij inwerken en zet voorlopig 4 sterren neer...

Heb deze nu al tijden in mijn bezit en ik zet 'm nog steeds regelmatig op. Ik denk dat dit schijfje een langere houdbaarheisdatum heeft dan de meeste Deftones albums, wat dan wel weer in schril contrast staat met de kwaliteit/kwantiteit verhouding.

Waar ik namelijk bij de Deftones altijd elk nummer op de cd (B-Sides & Rarities uitgezonderd) ongeveer goed vind, is dit bij Team Sleep niet het geval. Nummers als Tomb of Liegia en Ever Since WWI vind ik een beetje uit de toon vallen (zonder dat ze echt slechter zijn). Het experimentele aan de cd vind ik erg leuk, vooral omdat het niet ver afwijkt van de Deftones. Het klinkt allemaal alleen net wat dromeriger.

Favorieten zijn; Ataraxia (nog steeds), Delorian/Our Ride To The Rectory, Staring At The Queen en (het adembenemende) Live From The Stage.

Wat mij betreft staan er een paar knallers op deze plaat, maar evengoed een paar missers die ze er voor mijn part beter hadden afgelaten.

Bij de knallers vermelden wij graag: Ataraxia, Ever, Princeton Review, Blvd. Nights, Our Ride To The Rectory, Elizabeth en Live From The Stage.

Bij de missers: Your Skull Is Red, Delorian, Tomb Of Liega, King Diamond en Paris Arm.

De overige nummers zweven daar zo ergens tussenin.

Het valt me op dat het vooral de, vaak interlude-achtige, nummers die door Team Sleep zelf geproduced zijn geweest (3,6,10,14, en ook Ataraxia, maar die vind ik dus wèl goed) zijn die mij veruit het minste doen. De nummers die door Terry Date zijn geproduced (Tomb Of Liega en King Diamond) doen mij ook maar bitter weinig. Het is vooral het overige, door Greg Wells en Ross Robinson geproducete (of hoe vervoeg je dat ww?), werk dat mij iets doet.

Het valt ook wel enigzins te merken dat dit "maar" een nevenproject is. De productie is verre van slecht, maar duidelijk ook niet zo afgelikt als pakweg Deftones' "Saturday Night Wrist" album. Toegegeven, die laatste blinkt op dat vlak ook echt wel uit. Echter lijkt het mij wel dat de heren zich hebben geamuseerd met het maken van dit album. Er springt zo'n zeker gevoel van... err... alsof het er allemaal niet zo nauw op aan komt, en ze zich dus ook iets meer vrijheid kunnen permitteren. Het gaat er allemaal wat meer relaxed aan toe, zeg maar.

Blvd. Nights had overigens evengoed op eerder vernoemde "Saturday Night Wrist" kunnen staan, lijkt mij.

Al bij al verre van slecht, maar ook wel enigzins wisselvallig, album, met hoge pieken en diepe dalen. Maar voor de belachelijke prijs die ik er voor betaald heb (nog geen 3€) hoor je mij zeker niet klagen!

PS: ik vraag me overigens af of ze het expres hebben gedaan om het nummer "Elizabeth" te laten volgen door "Staring At The Queen"...

Mooie omschrijving van het album, zo denk ik er ook over.

Het is op zich wel een oké album, maar meer dan dat ook niet.

3, 0 Sterren.

Redelijk sterk side project van Chino Moreno dat nog geeneens zoveel verschilt van de Deftones (de zeer herkenbare stem,tja) alleen de nadruk bij Team sleep wat meer op sfeer en elektronica en een stuk minder op rock.
Het album begint sterk met onder andere Ataraxia,Ever en Princeton Review maar in de tweede gedeelte begint het wat in te zakken,mede doordat de composities niet meer het gewenste niveau bereiken en soms verzanden in oninteressant geneuzel.
In zijn totaliteit niet slecht (een voldoende haalt ie wel) maar veel voegt het allemaal niet toe.

Voor het eerst wordt dit album op vinyl uitgebracht tijdens RSD. Benieuwd!